Corvald: Różnice pomiędzy wersjami

Z ArkadiaWiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harlow (dyskusja | edycje)
start, na razie tyle, żeby link zapisać
 
Harlow (dyskusja | edycje)
parę słów do przodu
Linia 1: Linia 1:
'''Corvald''', [[Człowiek|człowiek]], [[Cech Kupców Novigradu|Kupiec Novigradzki]].  
'''Corvald''', [[Człowiek|człowiek]], [[Cech Kupców Novigradu|Kupiec Novigradzki]]. Postać jeszcze za swego życia określana mianem „legendarnej”, co zawdzięcza tyleż zaangażowaniu i talentom, co zdolności autopromocji. Gracz-Corvald założył o tej postaci obszerną stronę internetową. Był też pierwszym, który ogłosił swoje publiczne pożegnanie z grą na forum, za każdym z kilku razy. Zaczął swoją kandydaturę jeszcze za działalności pierwszego mistrza Cechu, [[Reh]]a. Jego opiekunem był kupiec [[Zedexer]]. Jako kupiec, Corvald założył drugi bank kupiecki po Banku [[Ader]]a. Znany był z licznych intryg przeciw Aderowi, gdy ten został mistrzem Cechu. Wyszkolił też wielu subiektów, m.in. [[Sielimek|Sielimka]] Morisa.
 
== Ciekawostki ==
* Corvald próbował pewnego razu zainteresować Cech dziedziną „Handlu Kobiecymi Wdziekami”.


== Linki ==
== Linki ==

Wersja z 22:41, 14 sie 2008

Corvald, człowiek, Kupiec Novigradzki. Postać jeszcze za swego życia określana mianem „legendarnej”, co zawdzięcza tyleż zaangażowaniu i talentom, co zdolności autopromocji. Gracz-Corvald założył o tej postaci obszerną stronę internetową. Był też pierwszym, który ogłosił swoje publiczne pożegnanie z grą na forum, za każdym z kilku razy. Zaczął swoją kandydaturę jeszcze za działalności pierwszego mistrza Cechu, Reha. Jego opiekunem był kupiec Zedexer. Jako kupiec, Corvald założył drugi bank kupiecki po Banku Adera. Znany był z licznych intryg przeciw Aderowi, gdy ten został mistrzem Cechu. Wyszkolił też wielu subiektów, m.in. Sielimka Morisa.

Ciekawostki

  • Corvald próbował pewnego razu zainteresować Cech dziedziną „Handlu Kobiecymi Wdziekami”.

Linki

  • Jedno z pożegnań Corvalda - ze straconego forum Wieści z Arkadii, pierwsza strona szczęśliwie zarchiwizowana przez Wayback Machine