<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Yarbar</id>
	<title>ArkadiaWiki - Wkład użytkownika [pl]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Yarbar"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/view/Specjalna:Wk%C5%82ad/Yarbar"/>
	<updated>2026-11-11T03:10:24Z</updated>
	<subtitle>Wkład użytkownika</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.45.3</generator>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2651</id>
		<title>Dyskusja:Strona główna</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2651"/>
		<updated>2007-07-03T16:54:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* KGKS */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;div class=&amp;quot;toccolours plainlinks&amp;quot; style=&amp;quot;font-size: 100%; background: #e2f2df; text-align: center; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[http://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;amp;action=edit&amp;amp;section=new Dodaj nową wiadomość]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/div&amp;gt;&lt;br /&gt;
{| cellpadding=&amp;quot;4&amp;quot; cellspacing=&amp;quot;0&amp;quot; style=&amp;quot;width:200px; margin: 0 0 1em 1em; background: #e2f2df; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 85%; float:right;&amp;quot;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|__TOC__&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Podsumowanie wpisów ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Część poprzednich wpisów usuwam jako że są już nieaktualne (testy + kwestie wyglądu strony głównej).&amp;lt;br/&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ogólne podsumowanie:&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Zasady i wskazówki|zasady i wskazówki dotyczące korzystania z serwisu]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Pomoc|dział &amp;quot;Pomoc&amp;quot;]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Jak edytować stronę|krótki poradnik edytowania stron]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Jak edytować stronę/Formatowanie tekstu|krótki poradnik formatowania tekstu]]&lt;br /&gt;
Ponadto były prośby o stosowanie polskich liter w artykułach i kilka rad dotyczących konwencji i kategoryzacji (wszystko można znaleźć w stosownej Pomocy).&amp;lt;br/&amp;gt;&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 03:00, 3 lip 2007 (CEST)&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Zasady ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poza bardzo ogólnymi zasadami, Administracja Arkadii nie będzie ingerować tutaj. To dla graczy i robione przez graczy. My udostepniamy Wam tylko technicznie. Sami ustalcie jak chcecie wykorzystywać Wiki. Można dostac tu status moderatora, pytanie tylko po co? :) Chyba tylko różni sie tym że moze blokować stronke.(tak że zmienić jej nie można) Jak coś pisać do Czcigodnego Yarrida lub na www@arkadia.rpg.pl. Aha może ktoś się pokusi i główną strone rozwinie,  wyedutje ładnie. Bo jest.... Brzydka. :P Mapki na wiki też mozna wstawiać. (takze graficzne)--[[Użytkownik:Hakon|Hakon]] 06:01, 10 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== KGKS ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tak sie zastanawiam, w zwiazku z pojawiajaca sie duza liczba tekstow o KGKS, czy jest to dobry pomysl. Tzn. chodzi mi o to, ze teksty te oderwane sa od Arki a scisle powiazane z Mlotkiem. Jest to jedbak Arkadia-wiki a nie Mlotek-wiki.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 21:13, 2 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Re: up&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poza tym, wprowadza to pewien chaos w kategoriach, jeśli nie w samych tekstach. Pamiętajmy że ArkadiaWiki nie ma być sztuką dla sztuki, tylko jakąśtam encyklopedią, z której np. początkujący gracze powinni czerpać wiedzę o samym mudzie. Nie wiem czy takie rozdrabnianie się w kwestii np. twierdz krasnoludzkich (z których większość nie jest zakodowana) posłuży lepszej orientacjii młodych graczy, czy też wprowadzi absolutny mętlik w ich głowy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jestem ZA, żeby dodawać informacje, nawet te związane tylko z WFRP - trzeba jednak w jakiś sposób informować, co jest częścią samej Arkadii, a co jest tylko częścią ŚWIATA Arkadii, w większości nie zakodowaną, a tylko domyślnie istniejącą, jako spadek po pierwowzorach domeny. Wyraźne rozdzielanie tych kwestii jest niezbędne do tego, żeby ArkadiaWiki edukowała, zamiast dezinformować.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Artykuły można zostawić - trzeba tylko wymyślić jakie kategorie (i zbudować odpowiednią hierarchię) im przypisywać. Proponuję zrobić podkategorię w kategorii głównej (może osobne kategorie do Sapka i WFRP?) w stylu &amp;quot;Tematy Pozamudowe&amp;quot; i dodawać ją do wszystkich artykułów, które dotyczą WFRP/Sapka, ale nie samego MUDa. W opisie kategorii musi być dokładna precyzja, co owa kategoria reprezentuje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli ktoś uważa inaczej, teraz jest dobra chwila, żeby się wypowiedzieć (tj. zanim ktoś wprowadzi taką ekstensywną zmianę).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 03:00, 3 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
re up ;)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dokladnie KGKS-Arka a KGKS-Mlotek to dwie rozne rzeczy - i mozna wprowadzic mllodych graczy w blad piszac im teksty o Twierdzach, ktorych nie ma na Arce. Mysle, ze opisujac cos powinnismy opisywac stan faktyczny na race, wtsracic jakis wstepniak oparty na Mlotku/Sapkowskim ale reszta _musi_ byc z Arki - mapa, co jest w tym miejscu, jak dotrzec, jakie zasady panuja, co tam mozna zrobic itp. itd.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 07:28, 3 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
re KGKS&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzięki za wypowiedzi poprzednie, dziwne ze wogole tutaj trafilem na ta dyskusję.&lt;br /&gt;
Miałem nieco zapału, więc napisałem (no, może za dużo powiedziane) to i owo. Mam problem z kategoriami, i proszę o pomoc z tym, bo mysle ze po odpowiednim stworzeniu owych i po przydzieleniu artykułów nie bedzie problemu. A arka-wiki moze służyć nie tylko wiadomościami o Arkadii ale także o odgrywaniu postaci. Wyobraźcie sobie że można byłoby wybrać pochodzeniówke z dowolnej, nawet niezakodowanej twierdzy. Ktoś przejrzałby arka-wiki i mógłby sobie poodgrywać kogoś więcej niżtylko krasnoluda z KV albo chociaż wiedzieć cokolwiek więcej o Valayi, która tak często słychać w krasnoludzkim pozdrowieniu. Poza tm nie chciałbym się udzielać w tematach, o których nie mam wiadomości lub błędne, czego się boje. Może też lepiej że pojawiają się jakiekolwiek artykuły, nawet luźno związane, niż żadne?&lt;br /&gt;
A, jeszcze coś mi się nasunęło - to jest wiki, myślicie że coś jest zle, to edytujcie do woli, od tego to jest. Artykuł Karak Kadrin można napisać w dwoch sekcjach: jedna co do młotka, druga jak jest na arce, albo zrobić dwa artykuły. Proste.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yoel|Yoel]] 18:25, 3 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yoel napisales:  Może też lepiej że pojawiają się jakiekolwiek artykuły, nawet luźno związane, niż żadne? - nie sadze, lepiej zeby sie pojawialy artykuly na temat - a Twoje mimo, ze Ciekawe moga wprowadzac w blad - trzeba jednak oddzielic swiat mlotka od arki - pomysl z oddzielna kategoria jest dobry - cos sie wykombinuje ;)&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 18:54, 3 lip 2007 (CEST)&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2645</id>
		<title>Dyskusja:Strona główna</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2645"/>
		<updated>2007-07-03T05:28:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* KGKS */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;div class=&amp;quot;toccolours plainlinks&amp;quot; style=&amp;quot;font-size: 100%; background: #e2f2df; text-align: center; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[http://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;amp;action=edit&amp;amp;section=new Dodaj nową wiadomość]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/div&amp;gt;&lt;br /&gt;
{| cellpadding=&amp;quot;4&amp;quot; cellspacing=&amp;quot;0&amp;quot; style=&amp;quot;width:200px; margin: 0 0 1em 1em; background: #e2f2df; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 85%; float:right;&amp;quot;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|__TOC__&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Podsumowanie wpisów ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Część poprzednich wpisów usuwam jako że są już nieaktualne (testy + kwestie wyglądu strony głównej).&amp;lt;br/&amp;gt;&lt;br /&gt;
Ogólne podsumowanie:&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Zasady i wskazówki|zasady i wskazówki dotyczące korzystania z serwisu]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Pomoc|dział &amp;quot;Pomoc&amp;quot;]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Jak edytować stronę|krótki poradnik edytowania stron]]&lt;br /&gt;
* [[ArkadiaWiki:Jak edytować stronę/Formatowanie tekstu|krótki poradnik formatowania tekstu]]&lt;br /&gt;
Ponadto były prośby o stosowanie polskich liter w artykułach i kilka rad dotyczących konwencji i kategoryzacji (wszystko można znaleźć w stosownej Pomocy).&amp;lt;br/&amp;gt;&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 03:00, 3 lip 2007 (CEST)&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Zasady ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poza bardzo ogólnymi zasadami, Administracja Arkadii nie będzie ingerować tutaj. To dla graczy i robione przez graczy. My udostepniamy Wam tylko technicznie. Sami ustalcie jak chcecie wykorzystywać Wiki. Można dostac tu status moderatora, pytanie tylko po co? :) Chyba tylko różni sie tym że moze blokować stronke.(tak że zmienić jej nie można) Jak coś pisać do Czcigodnego Yarrida lub na www@arkadia.rpg.pl. Aha może ktoś się pokusi i główną strone rozwinie,  wyedutje ładnie. Bo jest.... Brzydka. :P Mapki na wiki też mozna wstawiać. (takze graficzne)--[[Użytkownik:Hakon|Hakon]] 06:01, 10 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== KGKS ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tak sie zastanawiam, w zwiazku z pojawiajaca sie duza liczba tekstow o KGKS, czy jest to dobry pomysl. Tzn. chodzi mi o to, ze teksty te oderwane sa od Arki a scisle powiazane z Mlotkiem. Jest to jedbak Arkadia-wiki a nie Mlotek-wiki.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 21:13, 2 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Re: up&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poza tym, wprowadza to pewien chaos w kategoriach, jeśli nie w samych tekstach. Pamiętajmy że ArkadiaWiki nie ma być sztuką dla sztuki, tylko jakąśtam encyklopedią, z której np. początkujący gracze powinni czerpać wiedzę o samym mudzie. Nie wiem czy takie rozdrabnianie się w kwestii np. twierdz krasnoludzkich (z których większość nie jest zakodowana) posłuży lepszej orientacjii młodych graczy, czy też wprowadzi absolutny mętlik w ich głowy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jestem ZA, żeby dodawać informacje, nawet te związane tylko z WFRP - trzeba jednak w jakiś sposób informować, co jest częścią samej Arkadii, a co jest tylko częścią ŚWIATA Arkadii, w większości nie zakodowaną, a tylko domyślnie istniejącą, jako spadek po pierwowzorach domeny. Wyraźne rozdzielanie tych kwestii jest niezbędne do tego, żeby ArkadiaWiki edukowała, zamiast dezinformować.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Artykuły można zostawić - trzeba tylko wymyślić jakie kategorie (i zbudować odpowiednią hierarchię) im przypisywać. Proponuję zrobić podkategorię w kategorii głównej (może osobne kategorie do Sapka i WFRP?) w stylu &amp;quot;Tematy Pozamudowe&amp;quot; i dodawać ją do wszystkich artykułów, które dotyczą WFRP/Sapka, ale nie samego MUDa. W opisie kategorii musi być dokładna precyzja, co owa kategoria reprezentuje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli ktoś uważa inaczej, teraz jest dobra chwila, żeby się wypowiedzieć (tj. zanim ktoś wprowadzi taką ekstensywną zmianę).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 03:00, 3 lip 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
re up ;)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dokladnie KGKS-Arka a KGKS-Mlotek to dwie rozne rzeczy - i mozna wprowadzic mllodych graczy w blad piszac im teksty o Twierdzach, ktorych nie ma na Arce. Mysle, ze opisujac cos powinnismy opisywac stan faktyczny na race, wtsracic jakis wstepniak oparty na Mlotku/Sapkowskim ale reszta _musi_ byc z Arki - mapa, co jest w tym miejscu, jak dotrzec, jakie zasady panuja, co tam mozna zrobic itp. itd.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 07:28, 3 lip 2007 (CEST)&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2637</id>
		<title>Dyskusja:Strona główna</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;diff=2637"/>
		<updated>2007-07-02T19:13:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: KGKS&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&amp;lt;div class=&amp;quot;toccolours plainlinks&amp;quot; style=&amp;quot;font-size: 100%; background: #e2f2df; text-align: center; margin-bottom: 1em; margin-top: 1em&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[http://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Strona_g%C5%82%C3%B3wna&amp;amp;action=edit&amp;amp;section=new Dodaj nową wiadomość]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/div&amp;gt;&lt;br /&gt;
{| cellpadding=&amp;quot;4&amp;quot; cellspacing=&amp;quot;0&amp;quot; style=&amp;quot;width:200px; margin: 0 0 1em 1em; background: #e2f2df; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 85%; float:right;&amp;quot;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|__TOC__&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Testy ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Prosze nie przerażać się tym, co można znaleźć na stronie głównej. To będą tylko testy. Na razie. --[[Użytkownik:Hub|Hub]] 20:01, 24 kwi 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== testy ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Moim zdaniem zapowiada sie ciekawie.:) --[[Użytkownik:Hakon|Hakon]] 20:46, 24 kwi 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ja mam tylko pytanie czy nazwy typu &amp;quot;Stowarzyszenie Półelfów&amp;quot; pisać z polskimi ogonkami czy bez? Bo na chwilę obecną trochę to jest nieustandaryzowane, i raz można spotkać &amp;quot;półelfów&amp;quot;, raz &amp;quot;polelfow&amp;quot;... --[[Użytkownik:Dhogrin|Dhogrin]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Też chętnie bym się dowiedział - bo jedne strony są napisane tak, a drugie inaczej. W sumie lepiej chyba by było pisać po polsku, a nie &amp;quot;broken polish&amp;quot;, skoro się da, nie? - [[Użytkownik:Estwald|Estwald]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Proponuję trzymać się konwencji z ogonkami. Czytelniej i składniej. Stworzone już obecne podstrony bez polskich literek można łatwo przeedytować, a ewentualne powstale tytuly (vide [[Stowarzyszenie Polelfow]]) poprzenosić, jak to zostało zrobione właśnie ze [[Zgromadzenie Halflingów|Zgromadzeniem Halflingów]]. --[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 21:33, 9 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Regisie. Z tego na ile się orientuje, pochodzeniówki jest czymś całkiem innym niż stowarzyszenia, więc poprzedni podział był lepszy (to jest: &amp;quot;Pochodzeniówki&amp;quot;, &amp;quot;Stowarzyszenia&amp;quot;), niż aktualny (&amp;quot;Stowarzyszenia pochodzeniowe&amp;quot;, &amp;quot;Inne stowarzyszenia&amp;quot;)... Jak się mylę proszę mnie poprawić, cofnę zmiany.&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Dhogrin|Dhogrin]] 22:37, 9 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Może by tak uzasadniać swoje zmiany do danej strony w odpowiednim polu? Byłoby wiadomo po co ktoś wprowadza zmianę, bez zbędnych dyskusji. W ten sposób niepotrzebne by były pytania jak powyżej. W tej kwestii ja również uważam, że dobry jest obecny podział (Pochodzeniówki i Stowarzyszenia), każdy inny będzie prawdopodobnie tylko gmatwał sprawę. [[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 23:29, 9 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Proponuję też NIE PODPISYWAĆ się na tworzonych stronach. Rozumiem chęć lansowania się, ale nie taka chyba jest idea Wiki? Strony możemy edytować wszyscy i robimy to wspólnie, w celu polepszenia jakości informacji. Niech ArkadiaWiki będzie możliwie rzetelnym, neutralnym ich źródłem. Jeśli ktoś będzie chciał poznać autora tekstu, to sobie zajrzy do odpowiedniej zakładki. Polecam ponadto [[http://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Zasady Zasady Wikipedii]]. [[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 23:53, 9 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== zasady ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poza bardzo ogólnymi zasadami, Administracja Arkadii nie będzie ingerować tutaj. To dla graczy i robione przez graczy. My udostepniamy Wam tylko technicznie. Sami ustalcie jak chcecie wykorzystywać Wiki. Można dostac tu status moderatora, pytanie tylko po co? :) Chyba tylko różni sie tym że moze blokować stronke.(tak że zmienić jej nie można) Jak coś pisać do Czcigodnego Yarrida lub na www@arkadia.rpg.pl. Aha może ktoś się pokusi i główną strone rozwinie,  wyedutje ładnie. Bo jest.... Brzydka. :P Mapki na wiki też mozna wstawiać. (takze graficzne)--[[Użytkownik:Hakon|Hakon]] 06:01, 10 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Strona główna ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Może wstawić jakąś grafikę po prawej stronie ekranu, lub podzielić to wszystko jakos na tabelki by nie było tak, że część strony pusta, a cześc &amp;quot;zatłoczona&amp;quot;?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== tabelka ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wstawiłem prostą tabelkę. Mam nadzieję że to możliwie czytelne jest, w kodzie... W każdym razie chyba może być, póki co. Sprawdzałem pod IE i Firefoxem, wygląda nieźle. A obrazki można wstawić, jak nie będzie już nic innego do roboty. Chyba że ktoś się pofatyguje, stworzy jakiś delikatny background i zmieni znaczniki w tabelce (tj. obrazek na tło i usunie kolory komórek). Pozdrawiam. --[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 03:35, 14 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== KGKS ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tak sie zastanawiam, w zwiazku z pojawiajaca sie duza liczba tekstow o KGKS, czy jest to dobry pomysl. Tzn. chodzi mi o to, ze teksty te oderwane sa od Arki a scisle powiazane z Mlotkiem. Jest to jedbak Arkadia-wiki a nie Mlotek-wiki.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
--[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 21:13, 2 lip 2007 (CEST)&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ovvi&amp;diff=2604</id>
		<title>Ovvi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ovvi&amp;diff=2604"/>
		<updated>2007-06-29T19:42:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Ovvi, [[krasnolud|krasnolud]]. Najstarsza postać na Arkadii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Członek [[Komando Scoia&#039;tael|Komanda Scoia&#039;tael]]. Następnie wyznawca [[Nurgle|Nurgla]] i wielokrotny czempion Świątyni.&lt;br /&gt;
Pierwszy [[Demon]] [[Nurgle|Nurgla]].&lt;br /&gt;
Obecnie szuka odkupienia jako [[Zabójca Trolli]].&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ovvi&amp;diff=2603</id>
		<title>Ovvi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ovvi&amp;diff=2603"/>
		<updated>2007-06-29T19:41:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: literowki&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Ovvi,[[krasnolud|krasnolud]]. Najstarsza postać na Arkadii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Członek [[Komando Scoia&#039;tael|Komanda Scoia&#039;tael]]. Następnie wyznawca [[Nurgle|Nurgla]] i wielokrotny czempion Świątyni.&lt;br /&gt;
Pierwszy [[Demon]] [[Nurgle|Nurgla]].&lt;br /&gt;
Obecnie szuka odkupienia jako [[Zabójca Trolli]].&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Verden&amp;diff=2530</id>
		<title>Dyskusja:Verden</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Verden&amp;diff=2530"/>
		<updated>2007-06-21T04:54:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: uwaga dot. A.Sapkowskiego&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Sapkowski - moze nie piszmy &#039;Sapkowski&#039; tylko A. Sapkowski - glupio tak kogos po samym nazwisku ;) --[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 06:54, 21 cze 2007 (CEST)&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_Mahakamu&amp;diff=2471</id>
		<title>Krasnoludy z Mahakamu</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_Mahakamu&amp;diff=2471"/>
		<updated>2007-06-17T15:38:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Stowarzyszenie zrzeszające krasnoludy zamieszkujące domenę Ishtar. Władza w nim należy do Starosty Mahakamu oraz Rady Głów Klanów. Charakterystyczny dla członków stowarzyszenia jest pas z klamrą inna dla poszczególnych klanów.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_G%C3%B3r_Kra%C5%84ca_%C5%9Awiata&amp;diff=2468</id>
		<title>Krasnoludy z Gór Krańca Świata</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_G%C3%B3r_Kra%C5%84ca_%C5%9Awiata&amp;diff=2468"/>
		<updated>2007-06-17T15:34:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{stub}}&lt;br /&gt;
[[Grafika:ironbreaker.jpg|thumb|right|Ironbreaker]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Krasnoludy z Gór Krańca Świata to stowarzyszenie zrzeszające krasnoludy zamieszkujące domenę Imperium. Siedzibą stowarzyszenia są twierdze w Górach Krańca Świata. Charakterystyczne dla członków stowarzyszenia są kilty, których wzory są inne dla poszczególnych rodów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_G%C3%B3r_Kra%C5%84ca_%C5%9Awiata&amp;diff=2467</id>
		<title>Krasnoludy z Gór Krańca Świata</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Krasnoludy_z_G%C3%B3r_Kra%C5%84ca_%C5%9Awiata&amp;diff=2467"/>
		<updated>2007-06-17T15:34:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{stub}}&lt;br /&gt;
[[Grafika:ironbreaker.jpg|thumb|right|Ironbreaker]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Krasnoludy z Gór Krańca Świata to stowarzyszenie zrzeszające krasnoludy zamieszkujące domenę Imperium. Siedzibą stowarzyszenia są twierdze w Górach Krańca Świata. Charakterystyczne dla członków stowarzyszenia są kilty, których wzory są inne dla poszczególnych krasnoludzkich rodów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2465</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2465"/>
		<updated>2007-06-17T15:30:23Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
----&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]], niestety nigdy nie ukończył tego opowiadania:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2464</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2464"/>
		<updated>2007-06-17T15:30:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
---&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]], niestety nigdy nie ukończył tego opowiadania:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2463</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2463"/>
		<updated>2007-06-17T15:30:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]], niestety nigdy nie ukończył tego opowiadania:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2462</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2462"/>
		<updated>2007-06-17T15:29:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]]:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2461</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2461"/>
		<updated>2007-06-17T15:28:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]]:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
&#039;&#039;osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - &#039;&#039;Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
&#039;&#039;od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb &#039;&#039;peknie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny &#039;&#039;uplynelo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, &#039;&#039;obiecuje!!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do &#039;&#039;kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
&#039;&#039;celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, &#039;&#039;ktora&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec &#039;&#039;Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, &#039;&#039;co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli &#039;&#039;bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady &#039;&#039;prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z &#039;&#039;tego, bo nawet te siano bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie &#039;&#039;wyspac, nazajutrz czekala &lt;br /&gt;
&#039;&#039;ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie &#039;&#039;czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl &#039;&#039;piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. &#039;&#039;Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz &#039;&#039;wstawac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2460</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2460"/>
		<updated>2007-06-17T15:25:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Historia */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]]:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac&lt;br /&gt;
! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2459</id>
		<title>Dies Irae</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dies_Irae&amp;diff=2459"/>
		<updated>2007-06-17T15:25:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
=Historia=&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po wykonaniu wielu zleceń, żolnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńcow, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia stanowiły nie lada problem dla żolnierzy. Straty byly po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantow oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żolnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywiencow oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. Kilka dni po bitwie dowództwo postanowiło nagrodzić żolnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało sie pokonać wroga oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir]]a ibn Fahldan &amp;quot;Dies Irae&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sądu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd dla żolnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A tak historie oddziału opisał [[Cuglo]]:&lt;br /&gt;
Pogoda byla beznadziejna. Slonce schowane za chmurami dawalo minimalna ilosc ciepla. Z chmur lala sie&lt;br /&gt;
gesta, irytujaca mzawka. Taka pogoda wiosna zdarza sie doprawy rzadko.&lt;br /&gt;
-Baaaaaacznosc!!! W szereg, kurwa! - wrzasnal ochryplym glosem nieco podstarzaly, barczysty czlowiek&lt;br /&gt;
-W szereg i ani drgnac, bo zatluke! - dodal krzywiac sie lekko z bolu.&lt;br /&gt;
Dzien wczesniej Kompania wykonala kolejne zlecenie - zabila smoka, totez&lt;br /&gt;
dzisiaj, bez wyjatku kazdy byl rowno skacowany.&lt;br /&gt;
-Wiem... ze wam sie nie chce... tak samo jak i mi sie nie chce na was wrzeszczec, pieprzone&lt;br /&gt;
nieroby... - ciagnal dalej Porucznik&lt;br /&gt;
-Jak juz was poinformowano, szykuje sie kolejne zadanie.&lt;br /&gt;
Zostalem poinformowany, ze oddzial zielonoskorcow rozbil swoj oboz obok ludzkiej&lt;br /&gt;
osady zwanej Vaire. Sami sie biedni nie obronia... biedacy... - na jego ustach pojawil sie sztuczny usmiech - Musimy wiec im pomoc.&lt;br /&gt;
-Poruczniku, komu pomoc? Orkom czy ludziom? - wtracil ktos z szeregu&lt;br /&gt;
-Jeszcze jeden taki komenatrz Moradin a bedziesz czyscil kibel po Opalu i reszcie ogrow. - jakby&lt;br /&gt;
od niechcenia powiedzial Porucznik.&lt;br /&gt;
-Tajest, Poruczniku Nicolasie... Siedzem cicho i ani drgne! Jak Porucznik kazal... - CISZA!!!&lt;br /&gt;
-Moradin wykuje partyzane, szable i spodnice z wlasnych oszczednosci po powrocie... o ile wroci rzecz jasna.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, ze ludzie sa zbieranina roznosci. Jedni potrafia mowic ciekawie, interesujaco,&lt;br /&gt;
inni tego nie potrafia. Nudza jak malo kto. Do tej wlasnie grupy zaliczal sie Nicolas zwany Bialym Debem.&lt;br /&gt;
Malo kto potrafil wytrzymac jego przemowienia od poczatku do konca bez chwilowego przysniecia, badz tez&lt;br /&gt;
pomyslenia o cieplej elfce lub czym innym choc w polowie tak przyjemnym. Nicolas jednak byl genialnym&lt;br /&gt;
dowodca, zarowno na polu bitwy jak i przy biurku, wsrod zolnierzy cieszyl sie wiec zasluzonym autorytetem.&lt;br /&gt;
-Zolnierze. - ciekawe bylo, czy bardziej sie nie chce stac wojakom, czy mowic dowodcy&lt;br /&gt;
-Macie pol godziny na zalatwienie swoich spraw, jak i na uzbrojenie sie. Gdy minie ten czas,&lt;br /&gt;
widze was tu spowrotem uzbrojonych i opancerzonych. Nie zapominac o rozkazie 242 kurwa jego mac&lt;br /&gt;
! Manierka, zapas ziola i zarcia. Pamietac o tym! ...a teraz spieprzac... i przyniesc piwa bo mi zaraz leb peknie.&lt;br /&gt;
W garnizonie zapanowalo ozywienie. Krasnoludy pobiegly do kantyny, ogry z Opalem na czele&lt;br /&gt;
zas pobiegly do stolowki, aby kupic spory zapas jedzenia na droge i przy okazji cos przekasic.&lt;br /&gt;
Trzeba przyznac, te to dopiero zarly...&lt;br /&gt;
Wbrew temu co kazdy myslal, pogoda ani myslala sie zmienic. Bylo coraz bardziej nieprzyjemnie. Pol godziny uplynelo&lt;br /&gt;
szybko, jednak w zupelnosci wystarczylo, aby zolnierze sie ze wszystkim wyrobili. Stali teraz mokrzy, smierdzacy&lt;br /&gt;
w szeregu, a przed nimi sterczal wyjatkowo dzis rozwscieczony i skacowany Porucznik Nicolas Bialy Dab.&lt;br /&gt;
-Zolnierze kurwa!&lt;br /&gt;
-Zadanie jest dziecinnie proste! Uwazac jeno na topornikow orkow! Zaslaniac sie do kurwy!&lt;br /&gt;
Poprowadzi wami Sierzant Ingar! W razie jakiego wypadku dowodzenie przejmuje Sirzant Thazir. A niech no sie&lt;br /&gt;
dowiem... kurwa... ze ktory sie nie posluchal jakiego rozkazu...!! - zacisnieta piesc nie wrozyla niczego dobrego&lt;br /&gt;
w wypadku nieposluszenswa - Nie jestescie od myslenia, bezmozgie baby...&lt;br /&gt;
- ... od myslenia sa Sierzanci! Jak sie dowiem, ze ktory odmowil wykonania rozkazu... rzuce swiniom do zjedzenia, obiecuje!!&lt;br /&gt;
A teraz won!! Wracam do wyra... oczekuje waszych raportow po powrocie najszybciej jak to mozliwe. Lubie czytac...&lt;br /&gt;
Macie wrocic cali ... i zdrowi! - tutaj, jakby do siebie Porucznik dodal - Moradin nie musi wracac...&lt;br /&gt;
-Do roboty! Ku chwale Kompanii... WON!&lt;br /&gt;
Siwowlosy czlek odwrocil sie na piecie o 180 stopni w tyl, tak jak go wyuczono w armii i ruszyl prosto do kantyny, w wiadomym&lt;br /&gt;
celu. Oddzial pod przewodnictwem Sierzanta Ingara wyruszyl z garnizonu. Skladal sie z okolo piedziesieciu osob.&lt;br /&gt;
Byly w nim i ogry i elfy i krasnoludy i ... jedna halflinka. Co ciekawsze, trzymala w dloni potezna wekiere, ktora&lt;br /&gt;
do tej pory walczyly tylko ogry. Trzeba przyznac, ze byla z niej niezwykla kobiecina. Oddzial, trzeba przyznac,&lt;br /&gt;
prezentowal sie doskonale. Wszyscy szli zwartym marszem, dzieki czlowiekowi odpowiedzialnemu za tempo marszu.&lt;br /&gt;
Zwali go Malcolmem Hexenwulfem. Mial charakterystyczna ceche - niski, tubalny glos. Kazdy mieszkaniec Kreutzhoffen&lt;br /&gt;
nie mial problemow z rozpoznaniem Malcolma. Raz za razem krzyczal &amp;quot;Links!!&amp;quot;, co oznaczalo lewa oraz &amp;quot;Rechts!!&amp;quot;, co oznaczalo prawa,&lt;br /&gt;
zolnierze wiec szli rowno z soba.&lt;br /&gt;
Droga dluzyla im sie niemilosiernie, jednak zolnierzy krzepila mysl o cieplej strawie i miekkim lozku. Byli bardzo glodni poniewaz ogry&lt;br /&gt;
zjadly cale zapasy przeznaczone dla oddzialu piedziesieciu osob, mimo&lt;br /&gt;
ze bylo ich tylko siedmiu. Raz za razem przescigaly sie w glupocie i bekaniu. Pocieszne stworzenia.&lt;br /&gt;
Do Vaire zaszli pod wieczor. Osada byla sporych rozmiarow, miala palisade, kuznie, wlasne sklepy. Do osady prowadzilo jedno wejscie.&lt;br /&gt;
Spora czesc zolnierzy spala w stodole, na sianie, bo nie bylo dla nich miejsca w gospodzie... Cieszyli sie z tego, bo nawet te siano&lt;br /&gt;
bylo wygodniejsze do snu niz twarde prycze w sypialniach Kompanii. Wszyscy musieli sie wyspac, nazajutrz czekala ich bitwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Noc minela spokojnie... Nic nie zapowiadalo kle... zaraz.. czy ja chcialem powiedziec kleski? hmmm...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kur zapial trzy razy. Co nic nie dalo bo wszyscy dalej spali... wszyscy .. oprocz Opala, jedynego na swiecie czerwonego ogra.&lt;br /&gt;
-Huuuuuuuumpf... - westchnal Opal otwierajac lewe oko... otworzyl drugie, obraz mu sie wyostrzyl i zobaczyl piekny widok przeswitujacych&lt;br /&gt;
porannych promieni slonecznych pomiedzy belkami stodoly. Byl jednak za tepy zeby docenic piekno tego widoku. Chcial jednego - walki.&lt;br /&gt;
Rozejrzal sie po wszystkich jeszcze spiacych zolnierzach, pomyslal chwile... doszedl do wniosku ze czas juz wstawac.&lt;br /&gt;
-Yyyyyyy....!!! - Zaryczal wiec tak glosno jak potrafil. Cala osada zostala wlasnie postawiona na nogi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien zaczal sie pieknie. Pogoda zmienila sie diametralnie. Bylo cieplo, jednak nie za goraco, slonce swiecilo niezasloniete przez&lt;br /&gt;
jakiekolwiek chmury. Oddzial zolnierzy stal wlasnie przed osada. Sierzant Ingar udzielal ostatnich wskazowek. Pomocna mogla sie okazac tez&lt;br /&gt;
grupa pseudo-zolnierzy - najbardziej wyrosnietych chlopow, ktorzy o walce wiedzieli tyle co ja o gotowaniu, jednak tak naprawde nikt nie&lt;br /&gt;
liczyl na odegranie jakiejs szczegolnej roli w bitwie. Nawet Sierzant Ingar kazal im pozostac w osadzie, na wypadek porazki wojsk Kompanii.&lt;br /&gt;
Zolnierze czekali od dziesiatej rano na wroga. Niecierpliwili sie, trudno im sie dziwic.&lt;br /&gt;
Minelo poludnie ... zolnierze dalej czekali. Cierpliwosc byla juz na granicy.&lt;br /&gt;
-Jak mie nadepniesz wsadzem ci naginatyne w dupsko, obiecuje kudlaczu! - zagrzmil Thurg&lt;br /&gt;
-Tack, pacem jak stujem i ni nadeptujem. - odpowiedzial Otar. Malo co bylo go w stanie ruszyc.&lt;br /&gt;
-To psiamac uwazaj, niezartowalem z tom naginatynom!&lt;br /&gt;
-Cu mufis? Pac du kugu mufis, tu je ugra! - Opal stanal w obronie przyjaciela z Gor Szarych.&lt;br /&gt;
-Jak tok dalyj pojdzie to i ty bemdziesz mjal nagi... Thurg juz nie dokonczyl.&lt;br /&gt;
Nagle dudniecie przerwalo wypowiedzenie niezwykle waznej kwestii Thurgowi. Wszyscy popatrzyli na pobliskie wzgorze, skad owe dudniecie dochodzilo.&lt;br /&gt;
Na chwile przymilklo i uslyszeli je znowu, tym razem sporo glosniej. Ich oczom ukazal sie sztandar, zaraz po nim pojawila sie spora grupa&lt;br /&gt;
orkow, wykrzywionych, zielonych - paskudnych. Kazdy z nich mial na sobie wypolerowany, wysokiej jakosci pancerz. Sztandar nie przedstawial niczego&lt;br /&gt;
skomplikowanego, ot, na wskros narysowane trzy trojkaty na czarnym tle. Widac jednak bylo ze jest dla orkow bardzo wazny. Najwiekszy z nich dzierzyl&lt;br /&gt;
go w dloniach. Oddzial skladal sie, na oko z 80 zielonoskorych. Wiekszosc z nich byla uzbrojona w przedziwne topory, bardzo krotkie, jednoczesnie&lt;br /&gt;
masywne. Widac bylo, ze do operowania takim orezem potrzebna jest niemala sila.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2458</id>
		<title>Kompania Gryfa</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2458"/>
		<updated>2007-06-17T15:24:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Dies Irae */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{edycja|Trzeba wprowadzić poprawki w linkach do imion postaci oraz do dublowanych kategorii. Więcej informacji [[Dyskusja:Kompania Gryfa#Konflikt nazw i sprawa imion - prośba o modyfikacje|tutaj]].}}&lt;br /&gt;
[[Grafika:Gryphon.png|thumb|right|Czarny Gryf]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=O Kompanii=&lt;br /&gt;
Wolna Zaciężna Kompania Najemna Czarnego Gryfa jest armią zawodową, składającą się z trzech oddziałów żołnierzy wyszkolonych w przeróżnych technikach walk. Sama Kompania szkoli mieczników, pałkarzy i pikinierów, lecz w ostatnim czasie zwerbowała wiele osób o innych specjalizacjach bitewnych. W obecnej chwili Gryfy stacjonują w [[Wissenland]]zie, konkretniej na terenie [[Weilerberg]]u. Funkcję garnizonu pełni zamek, podarowany kompanii przez Cesarza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Odległa historia=&lt;br /&gt;
Inwazja armii [[Chaos]]u w 2301 roku (podług kalendarza [[Imperium|Imperialnego]]) na długo zapadła w pamięci wszystkich mieszkańców całego [[Imperium]], a także sąsiedniego [[Kislev]]u. Gdy w 2302 roku upadło miasto [[Praag]], a stolica [[Kislev]] oraz miasto [[Erengard]] były oblegane, sytuacja wydawała się być dramatyczna. Na szczęście Magnus Pobożny, który zjednoczył ponownie [[Imperium]], a potem został Cesarzem, pospieszył z pomocą carowi Alexisowi Romanoffowi i w 2303 roku podczas wielkiej bitwy o Las Grovod zjednoczone siły [[Kislev]]u, [[Imperium]] oraz [[Norska|Norski]] odparły straszliwe hordy [[Chaos]]u.&lt;br /&gt;
Jednym z dowódców licznych oddziałów Armii [[Imperium|Imperialnej]] był Mellory Halshtenbach, człek dzielny i bardzo odważny, wspaniałym wojownikiem w młodości swej będący. On to podczas wspomnianej już bitwy zapisał kolejną chwalebną kartę w historii swego życia, prowadząc mimo podeszłego już wieku, szarżę podległego mu oddziału kawaleryjskiego na przeważające siły wroga. Niestety czyn ów okupiony był straszliwymi stratami w ludziach, jednakowoż stał się jednym z wielu pojedynczych czynnikow, które odwróciły losy bitwy i pozwoliły odnieść ostateczne zwycięstwo. Sam Mellory poważnie ranny w nogę został, a wobec wdania się jakiegoś zakażenia, które w broni wroga ukryte było, lekarze wojskowi musieli dokonać jej późniejszej amputacji. Magnus Pobożny odznaczył go za jego postawę bitewną i pozwolił pozostać na miejscu, celem rehabilitacji.Tym samym Mellory przeszedł w  stan spoczynku, który już przed Kampanią Kislevską mu sie należał. Wraz z Mellorym pozostał w Kislevie jego syn Dirck, który rozkaz opiekowania się ojcem otrzymał.&lt;br /&gt;
Mellory zamieszkał w [[Kislev]]ie, gdzie powoli odzyskiwał zdrowie i jak w czasach dzieciństwa, ponownie uczył się chodzić. Jednak jego dusza wojownika nie pozwoliła mu na prowadzenie spokojnego trybu życia. Postanowił on zorganizować i wyszkolić oddział żołnierzy, którzy w rożnych niebezpiecznych akcjach uczestniczyć by mogli. Wykupił tedy opuszczoną farmę na przedmieściach miasta i rozpoczął realizację swego projektu. Na początku zgromadził około dwudziestu wojowników, którzy po zakończeniu wojny z armii Kislevskiej zwolnieni zostali, a którzy do spokojnego życia, wobec koszmarnych przeżyć wojennych trwale odciśniętych na ich psychice, powrócić nie potrafili. Grupę tą nazwał Mellory trochę na wyrost Kompanią Gryfa, gdyż to właśnie zwierze na jego herbie rodowym się znajdowało i wraz z synem rozpoczął ich szkolenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Kolejni dowódcy==&lt;br /&gt;
Po przeprowadzce do Weilerbergu Kompanią dowodzili w kolejności:&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Eolv|Eolv]] Aedd&#039;feainne&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Marrcel|Marrcel]] z Gór Sinych&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Amithiel|Amithiel]] Anvareth&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Ney|Ney]] z L&#039;Anguille&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Brekhtgar|Brekhtgar]] Bracer&lt;br /&gt;
* kpt. [[Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Aleev|Aleev]] Kielov&lt;br /&gt;
* kpt. [[Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Dalberg|Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Deli|Deli]] Sherigson&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Tungus|Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oddziały==&lt;br /&gt;
===[[Alae Mortis]]===&lt;br /&gt;
W czasach formowania Najemnej Kompanii Gryfa w latach 2304 - 2305 dowództwo postanowiło wyodrębnić osobny pluton przeznaczony do działań zwiadowczych oraz misji specjalnych. Członków tego oddziału można było odróżnić od reszty żołnierzy Kompanii za pomocą żółtych chust - ich znaku rozpoznawczego. Ponieważ w zamyśle dowództwa miał on działając  samodzielnie, czasem pozbawiony wsparcia większych sił Kompanii; wybierani do niego byli żołnierze charakteryzujący się, poza rzecz jasna wysokimi umiejętnościami, zaradnością i samodzielnością. Dość szybko Pierwszy Pluton sprawdził się w warunkach bojowych. W czasie swoich misji pluton ten uczestniczył w wielu kampaniach, a jego żołnierze na każdym kroku udowadniali przydatność tego rodzaju jednostki. Wykorzystywany był, w celu zbadania terenu, zasięgnięciu języka, a także do przeprowadzania zadań o charakterze specjalnym na tyłach wroga. Często stosowane ataki pod osłoną ciemności, jak i z zaskoczenia oraz wykorzystywanie strachu przed nieznanym, utrwaliło wizerunek żołnierzy z żółtymi chustami, jako zwiastun rychłej śmierci. Ich przybycie zwiastowało zagładę i pożogę. Przybywali z dobytym orężem na skrzydłach samej śmierci. Alae Mortis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Cruentis Fatum]]===&lt;br /&gt;
Historia plutonu Cruentis Fatum wiąże się nierozerwalnie z okresem formowania się Kompanii Gryfa w latach 2304-2305 w Kislevie. Wtedy to bojar kresowy Aleksander Newski upatrzył sobie w nowo powstającej kompanii najemnej rozwiązania swoich problemów. Za jego namową, poparta kilkoma pękatymi sakiewkami złota, stworzono w Kompanii Gryfa pluton Fatum, pod dowództwem porucznika Igora Krecnieva. W pierwszym rzucie skład plutonu stanowili ci, którzy byli zbyt niewygodni dla Newskiego by być na wolności i zbyt ważni żeby ich zabić - dostawali oni możliwość wyboru: służba w kompanii najemnej, albo gnicie w więzieniu. Wydawało im się, że uśmiechnął się do nich los, jednak kolejne bitwy wykazały jak bardzo się mylili. Szlak bojowy Kompanii usłany był mogiłami, nad którymi powiewały błękitne chusty umazane krwią poległych żołnierzy. Śmiertelność w plutonie była tak wysoka, że z czasem Porucznika Igora Krecnieva zaczęto nazywać Krwawym Porucznikiem, a sam pluton otrzymał nową nazwę: Cruentis Fatum - Krwawy Los.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Dies Irae]]===&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po  wykonaniu wielu zleceń, żołnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńców, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia, stanowiły nie lada problem dla żołnierzy. Straty były po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantów, oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żołnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywieńców oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. &lt;br /&gt;
Kilka dni po bitwie, dowództwo postanowiło nagrodzić żołnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało się pokonać wroga, oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir|Thazira]] ibn Fahldan &amp;quot;[[Dies Irae]]&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sadu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd, dla żołnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Nil Desperandum]]===&lt;br /&gt;
Podczas jednej ze standardowych misji na wypalonych ziemiach [[Chaos|chaosu]] Kompania wpadła w pułapkę. Gdy dowódca oddziału i ówczesny kapitan [[Helkan]] Tartaglia stracił już nadzieję i przygotował się na najgorsze, na pomysł wpadł jego adiutant - [[Hathaldir]] Riva. Dzięki wybitnej znajomości terenu nie tylko rozbił w pył wojska przeciwnika, ale zdołał bezpiecznie i bez szwanku wyprowadzić żołnierzy z tych nieprzyjaznych okolic. Tartaglia ku upamiętnieniu tego wydarzenia powołał do życia oddział [[Nil Desperandum]] - &#039;&#039;nigdy nie rozpaczaj; nie trać nadziei&#039;&#039;, zaś dowódcą wojaków, noszących granatowe chusty został [[Hathaldir]]. Wiele lat później kapitan [[Tungus|Kielov]] oddział ten rozwiązał, zaś jego żołnierzy wcielił do [[Alae Mortis]] oraz świeżo powstałego [[Semper Fidelis]]. Więcej o [[Nil Desperandum]]...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Semper Fidelis===&lt;br /&gt;
Pluton Semper Fidelis został powołany już po przeprowadzce Kompanii do [[Imperium]], przez kapitana [[Tungus]]a Kielova, obecnego dowódcy Kompanii Gryfa. Kielov doskonale zdawał sobie sprawę, że Kompanię najłatwiej pokonać pozbawiając dowódcy; stworzył Semper Fidelis, co tłumaczy się &#039;&#039;Zawsze Wierni&#039;&#039;. Białe chusty mają za cel chronić życie i zdrowie kapitana kosztem własnego. Pierwszym dowódcą Semper Fidelis został porucznik [[Vorid]] Zagbar, który swoją wieloletnią służbą u boku kapitana Tartaglii, jako jego adiutant, udowodnił oddanie i poświęcenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Historia najnowsza=&lt;br /&gt;
==Wielka Wojna==&lt;br /&gt;
Pierwsza wojna, w którą zaangażowane były praktycznie wszystkie siły militarne Arkadii. Po jednej stronie walczyli [[Gladiatorzy]] wspierani przez wynajętą Kompanię Gryfa. Nieformalnie ten sojusz wspierało także [[Komando Scoia&#039;tael]]. Z drugiej zaś strony [[Berserkerzy ze Skellige]] połączyli siły z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]]. Nieoficjalnie wsparcia udzielali im [[Mutanci Chaosu]]. W trakcie tego konfliktu po raz pierwszy doszło do zdobycia siedziby [[Berserkerzy ze Skellige|Bersekerów ze Skellige]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Wojna z Zakonem Sigmara==&lt;br /&gt;
Dramatyczny i nieprofesjonalny konflikt, którego głównymi źródłami była ignorancja Rycerzy, postawa porucznika [[Tuki|Tukiego]] oraz arogancja żołnierzy Kompanii Gryfa, która w okresie poprzedzającym wybuch wojny osiągnęła szczyt swojej militarnej potęgi. Zdarzeniem, które bezpośrednio doprowadziło do pierwszych krwawych starć było niedostosowanie się porucznika Tukiego do wydanego przez [[Zakon Sigmara]] zakazu używania szaty Rycerza Chaosu. Pięcioosobowy oddział, dowodzony przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], patrolujący [[Krainę Zgromadzenia]] napotkał dwóch Rycerzy [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]], którzy podnieśli broń na oficera Kompanii. Starcie zakończyło się odwrotem Rycerzy. Od tego momentu dotychczasowi sojusznicy - Kompania Gryfa i [[Zakon Sigmara]] - stali się wrogami. Charakterystyczne dla tej wojny były krótkie, dynamiczne starcia kończące się taktycznymi odwrotami sił [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]]. Rycerze, mimo wsparcia ze strony [[Zabójcy Trolli|Zabójców Trolli]], nie potrafili przełamać dominacji Kompanii na polu walki. Dopiero sojusz [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]] z druga siłą Arkadii, [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], doprowadził do gwałtownej zmiany sytuacji, a w konsekwencji do buntu w szeregach Kompanii Gryfa i jej podupadnięcia. Po raz kolejny konflikt zbrojny z [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]] doprowadził najemników do poważnego kryzysu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Swojego rodzaju kronikę tego konfliktu stworzył [[Tuki]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bunt==&lt;br /&gt;
Jednym z bardziej dramatycznych epizodów najnowszej historii Kompani Gryfa jest [[bunt]]. W okresie trudnej wojny Kompanii Gryfa z [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], wywołanej przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], doszło do konfliktu pomiędzy kadrą oficerską a prostymi żołnierzami. Źródłem konfliktu była bierna postawa dowództwa, które pozostawiło żołnierzy samych sobie. Głównymi inicjatorami buntu byli: sierżant [[Hathaldir]] (późniejszy przywódca buntowników), sierżant [[Corben]] oraz żołnierz [[Yarbar|Yarbar]]. Buntownicy rozpoczęli swoje działania od pisemnych wystąpień wymierzonych głównie w kapitana [[Ney|Neya]] i porucznika [[Tuki|Tukiego]]. Gdy pierwsze przejawy buntu spotkały się z ostrą reakcją kapitana, wszyscy buntownicy podpisali list, w którym domagali się dymisji sztabu oraz podjęcia zdecydowanych działań mających na celu zakończenie krwawej i niedochodowej wojny. Bunt stłumił porucznik [[Tuki]], błyskawicznie usuwając niewygodne dla swej polityki osoby z garnizonu: Apheliona, Barabe, Belmora, Corbena, Criffa, Hathaldira, Hergara (przez pomyłkę, Hergar nie brał udziału w buncie), Kominora, Otara, Roba, Sagita, Shenandoe, Thurga, Vorida, Xathre, Yarbara i Zeepa. Solidaryzując się z wyrzuconymi, chusty zdali również żołnierz Dalberg i rekrut Mathias. Działanie elfiego porucznika doprowadziło Kompanię do poważnego i długotrwałego kryzysu. Cześć buntowników, w akcie zemsty, dokonała krwawej rzezi oficerów; porucznik Tuki swej pozycji w sztabie nie utrzymał.&lt;br /&gt;
Po latach, kilku wiernych ideałom Kompanii, buntowników powróciło pod sztandar z emblematem Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Konflikt z Syndykatem==&lt;br /&gt;
Kiedy Kompania Gryfa odzyskała pełnię sił po buncie, [[Gladiatorzy|Szkoła Walki Domu Von Raugen z Nuln]], tocząca wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], złożyła intratną propozycję kontraktu, na mocy którego Kompania miała wesprzeć [[Gladiatorzy|gladiatorów]]. Kapitan [[Mathias]] Foerganz podpisał się pod kontraktem i wojna rozpoczęła się. Z początku wyrównana, stopniowo zaczęła zamieniać się w masakrę żołnierzy przez soldatos [[Rodzina Alderazzi|Syndykatu]]. Połączone siły [[Gladiatorzy|Szkoły Walki Von Raugen]] i Kompanii Gryfa odniosły ostateczną klęskę przy próbie zdobycia siedziby syndykatu. Po zmianach kadrowych w Kompanii, kapitan [[Helkan]] Tartaglia podpisał zawieszenie broni.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Problemy z mutantami==&lt;br /&gt;
Pod koniec wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], [[Mutanci Chaosu]], widząc słabość Kompanii Gryfa postanowili tę dobić. Konflikt zakończył się porozumieniem stron, jednakże zauważalna podczas wojny była przewaga Kompanii Gryfa. Jakis czas później żolnierze, walczący wraz z [[Khazad]]ami przeciw najeżdzającym ich okolice trollami, zostali zaskoczeni przez mutantów, czego wynikiem byla śmierć jednego z rekrutów. Kompania postawila ultimatum - rekompensata w złocie, lub wojna. I tak rozpoczął się ostatni z dotychczasowych konfliktów Kompanii z [[Mutanci Chaosu|Mutantami]]. Z początku wyrównany; po pewnym czasie szala przechyliła się na korzyść tych drugich, by po mobilizacji sił Kompanijnych, zakończyć się totalną masakrą sług [[Chaos]]u i podpisaniem paktu o nieagresjii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Masakra komand Scoia&#039;tael==&lt;br /&gt;
Komandom [[Komando_Scoia%27tael|Scoia&#039;tael]] nie wystarczały wojny z tymi, którzy najeżdzali ich tereny. Zaczęli rzucać się na ludzi w służbie Kompanii, wykonujących swe rozkazy na terenie [[Ishtar]]. Kompania szybko porozumiała się z [[VII Brygada Armii Lyrii|VII Brygadą Armii Lyrii]],  [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz wojownikami do niedawna walczącymi pod dowództwem Jarla z [[Skellige|Archipelagu Skellige]], aktualnie także toczącymi wojny z `wiewiórkami`. Rozpoczęła się wojna, w której nie zginął ani jeden z żołnierzy Kompanii. Strat po stronie Komand także wiele nie było, jednakowoż ich siedziba przeżywała nieustannie &#039;dni otwarte&#039;. Samo Komando porzuciło zaś politykę obrony swego dowódcy do śmierci. Kompania, nie widząc sensu dalszej wojny, wystąpiła z propozycją zakończenia bezsensownego konfliktu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Hierarchia=&lt;br /&gt;
* kapitan [[Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
** adiutant kapitana w stopniu porucznika: [[Deli]] Shergison&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Alae Mortis: [[Użytkownik:Regis|Corben]] Pigo z Yspaden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Gizald]] Kane&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Użytkownik:Winston|Jurij]] Kielov&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Cruentis Fatum: [[Giovanni]] Falconieri&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Rob]] Brandysnap&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Semper Fidelis: [[Vorid]] Zagbar&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Znak rozpoznawczy=&lt;br /&gt;
Żołnierza Kompanii rozpoznać można po chuście z wyszytym znakiem Czarnego Gryfa. Chusty szyte są, zależnie od uplasowania hierarchicznego, z różnych materiałów i w różnych, adekwatnych do przydziału plutonowego, kolorach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Wynajmowanie Kompanii=&lt;br /&gt;
Prawie każdy może nająć Kompanię do dowolnego zadania, czy to zdobycia jakiegoś artefaktu, czy pomocy przy pokonaniu okreslonych bestii. Prawie, gdyż nie każdego na to stać...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Jak się dostać=&lt;br /&gt;
Zaciągnięcie się w szeregi żołnierzy Kompanii Gryfa nie jest wcale zadaniem prostym. Rekrutowane są jedyne najlepsze jednostki, doskonale znające tereny nie tylko [[Imperium|Starego Świata]], ale także [[Ishtar|krain zamorskich]]. Jeśli ktoś się za taką uważa, musi złożyć podanie w kancelarii garnizonowej i cierpliwie czekać na odpowiedź. Takowa nadejdzie zarówno w przypadku negatywnego rozpatrzenia podania, jak i pozytywnego - z dalszymi instrukcjami.&lt;br /&gt;
Do Kompanii Gryfa wstąpić mogą przedstawiciele wszystkich ras, za wyjątkiem mutantów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Siła bojowa=&lt;br /&gt;
Najemnicy z Kompanii Gryfa szkoleni są w trzech specjalizacjach bojowych. Pierwszą, i niewątpliwie najbardziej istotną, jest specjalizacja miecznika - jest ona najbardziej wymagająca i odpowiedzialna. To na mieczniku spoczywa ciężar dowodzenia na polu bitwy. To on odpowiada za odpowiedni szyk wojska. Niestety pojedynczy miecznik nie stanowi poważnej siły bojowej. Pozbawiony wsparcia innych specjalizacji, a także bez możliwości współpracy z innymi miecznikami nie jest wstanie wykorzystać nawet skromnego ułamka swoich możliwości. Kolejną specjalizacją jest pałkarz. Wprawdzie specjalizacja ta ogranicza możliwości ofensywne najemnika to paradoksalnie pojedynczy pałkarz jest najsilniejszym przedstawicielem najemników. Dzięki umiejętności ogłuszania może stanowić zagrożenie nawet dla silnych i dobrze wytrenowanych przeciwników. Jednak podobnie jak w przypadku miecznika pałkarz osiąga szczyt swoich możliwości bojowych jedynie podczas współdziałania z innymi specjalizacjami. Ostatnia, najbardziej popularną specjalizacja jest pikinier. Pojedynczy pikinier nie stanowi żadnego wyzwania, jest słaby, a jego kunszt wojskowy daleki jest od doskonałości. Jeśli jednak jego silny cios zadawany jest pod dowództwem miecznika i przy wsparciu silnego pałkarza jest on wstanie powalić nawet niezwykle silnych przeciwników. Nie ulega więc wątpliwości, że poważna siła bojowa Kompanii Gryfa wynika z drużynowego współdziałania wszystkich trzech specjalizacji.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
{{sekcja stub}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Rob&amp;diff=2457</id>
		<title>Rob</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Rob&amp;diff=2457"/>
		<updated>2007-06-17T15:23:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Rob Brandysnap, halfling. [[Kompania Gryfa|Najemnik]] zwany &#039;&#039;Kulką&#039;&#039;.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Rob&amp;diff=2456</id>
		<title>Rob</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Rob&amp;diff=2456"/>
		<updated>2007-06-17T15:22:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Rob Brandysnap, halfling. [[Kompania Gryfa|Najemnik]] zwany &#039;&#039;Kuklą&#039;&#039;.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Gnom&amp;diff=2455</id>
		<title>Dyskusja:Gnom</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Dyskusja:Gnom&amp;diff=2455"/>
		<updated>2007-06-17T15:20:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* komando */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Proponuję przepisać (i najlepiej streścić - żeby nie umieszczać dokładnie tych samych danych, które możnaby przeczytać na samej Arkadii) dane o rodach, a nie umieszczać je w znacznikach PRE, bo obrazek na nie wchodzi i nie da się tego czytać. --[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 01:56, 10 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Poprawki ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Moim zdaniem ten tekst o gnomich rodach jest tutaj bez sensu. Nie ma on praktycznie odzwierciedlenia ani w grze, ani w realiach Starego Świata czy świata Sapkowskiego. Proponuje to usunąć i w zamian napisać ogólną charakterystykę rasy, itp. (mogę ja napisać w wolnej chwili)&lt;br /&gt;
[[Użytkownik:MimiOri|Mimi]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli możesz i czujesz się na siłach, to edytuj. Nie ma co się szczypać, Twój artykuł też później ktoś doedytuje pewnie - a to zawsze będzie lepsze niż przeklejanie książek z Arkadii. Część książki można moim zdaniem zostawić, ale w cytatach najlepiej. --[[Użytkownik:Nastmar|Nastmar]] 14:15, 11 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Warhammerze z gnomami jest problem... a mianowicie jesli bazowac na 2ed to ich nie ma, a w oficjalnych materialach &lt;br /&gt;
do pierwszej pojawily sie tylko w bestiariuszu jako &amp;quot;male, psotne stworzonka zyjace w lasach&amp;quot;. Z Sapka wiemy natomiast, ze&lt;br /&gt;
byly pierwsze na swiecie, zajmuja sie technika albo napadaja na karawany w siedmioosobowych bandach.  Ksiazka zostala wklejona&lt;br /&gt;
bo artykul byl tworzony&amp;quot;na szybko&amp;quot;, a sam ja pisalem to nie widzalem nic straszego, ale fakt mialo to byc rozwiazanie&lt;br /&gt;
tymczasowe zanim wiecej informacji konkretnych sie nie uzbiera. Wiec feel free to edit. [[Użytkownik: Ulik|Ulik]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak juz z jakiejs ksiazki arkadyjskiej korzystac tworzac ten tekst, to chyba najlepiej z &amp;quot;Charakterystyki gnomiej rasy&amp;quot; Kulinga.&lt;br /&gt;
[[Użytkownik: Luctus|Luctus]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== komando ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nie rozumiem czemu okazyjnie do komanda ;)  --[[Użytkownik:Winston|Winston]] 22:39, 13 cze 2007 (CEST)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To taakie zabezpieczenie zeby nastepcy Jotoka i Iziego nie pchali sie do lasu ;) --[[Użytkownik:Yarbar|Yarbar]] 17:20, 17 cze 2007 (CEST)&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Mathias&amp;diff=2431</id>
		<title>Mathias</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Mathias&amp;diff=2431"/>
		<updated>2007-06-17T12:29:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Mathias Foerganz, krasnolud. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemnikow]].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2430</id>
		<title>Kompania Gryfa</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2430"/>
		<updated>2007-06-17T12:29:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Kolejni dowódcy */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Grafika:Gryphon.png|thumb|right|Czarny Gryf]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=O Kompanii=&lt;br /&gt;
Wolna Zaciężna Kompania Najemna Czarnego Gryfa jest armią zawodową, składającą się z trzech oddziałów żołnierzy wyszkolonych w przeróżnych technikach walk. Sama Kompania szkoli mieczników, pałkarzy i pikinierów, lecz w ostatnim czasie zwerbowała wiele osób o innych specjalizacjach bitewnych. W obecnej chwili Gryfy stacjonują w [[Wissenland]]zie, konkretniej na terenie [[Weilerberg]]u. Funkcję garnizonu pełni zamek, podarowany kompanii przez Cesarza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Odległa historia=&lt;br /&gt;
Inwazja armii [[Chaos]]u w 2301 roku (podług kalendarza [[Imperium|Imperialnego]]) na długo zapadła w pamięci wszystkich mieszkańców całego [[Imperium]], a także sąsiedniego [[Kislev]]u. Gdy w 2302 roku upadło miasto [[Praag]], a stolica [[Kislev]] oraz miasto [[Erengard]] były oblegane, sytuacja wydawała się być dramatyczna. Na szczęście Magnus Pobożny, który zjednoczył ponownie [[Imperium]], a potem został Cesarzem, pospieszył z pomocą carowi Alexisowi Romanoffowi i w 2303 roku podczas wielkiej bitwy o Las Grovod zjednoczone siły [[Kislev]]u, [[Imperium]] oraz [[Norska|Norski]] odparły straszliwe hordy [[Chaos]]u.&lt;br /&gt;
Jednym z dowódców licznych oddziałów Armii [[Imperium|Imperialnej]] był Mellory Halshtenbach, człek dzielny i bardzo odważny, wspaniałym wojownikiem w młodości swej będący. On to podczas wspomnianej już bitwy zapisał kolejną chwalebną kartę w historii swego życia, prowadząc mimo podeszłego już wieku, szarżę podległego mu oddziału kawaleryjskiego na przeważające siły wroga. Niestety czyn ów okupiony był straszliwymi stratami w ludziach, jednakowoż stał się jednym z wielu pojedynczych czynnikow, które odwróciły losy bitwy i pozwoliły odnieść ostateczne zwycięstwo. Sam Mellory poważnie ranny w nogę został, a wobec wdania się jakiegoś zakażenia, które w broni wroga ukryte było, lekarze wojskowi musieli dokonać jej późniejszej amputacji. Magnus Pobożny odznaczył go za jego postawę bitewną i pozwolił pozostać na miejscu, celem rehabilitacji.Tym samym Mellory przeszedł w  stan spoczynku, który już przed Kampanią Kislevską mu sie należał. Wraz z Mellorym pozostał w Kislevie jego syn Dirck, który rozkaz opiekowania się ojcem otrzymał.&lt;br /&gt;
Mellory zamieszkał w [[Kislev]]ie, gdzie powoli odzyskiwał zdrowie i jak w czasach dzieciństwa, ponownie uczył się chodzić. Jednak jego dusza wojownika nie pozwoliła mu na prowadzenie spokojnego trybu życia. Postanowił on zorganizować i wyszkolić oddział żołnierzy, którzy w rożnych niebezpiecznych akcjach uczestniczyć by mogli. Wykupił tedy opuszczoną farmę na przedmieściach miasta i rozpoczął realizację swego projektu. Na początku zgromadził około dwudziestu wojowników, którzy po zakończeniu wojny z armii Kislevskiej zwolnieni zostali, a którzy do spokojnego życia, wobec koszmarnych przeżyć wojennych trwale odciśniętych na ich psychice, powrócić nie potrafili. Grupę tą nazwał Mellory trochę na wyrost Kompanią Gryfa, gdyż to właśnie zwierze na jego herbie rodowym się znajdowało i wraz z synem rozpoczął ich szkolenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Kolejni dowódcy==&lt;br /&gt;
Po przeprowadzce do Weilerbergu Kompanią dowodzili w kolejności:&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Eolv|Eolv]] Aedd&#039;feainne&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Marrcel|Marrcel]] z Gór Sinych&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Amithiel|Amithiel]] Anvareth&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Ney|Ney]] z L&#039;Anguille&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Brekhtgar|Brekhtgar]] Bracer&lt;br /&gt;
* kpt. [[Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Aleev|Aleev]] Kielov&lt;br /&gt;
* kpt. [[Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Dalberg|Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Deli|Deli]] Sherigson&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Tungus|Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oddziały==&lt;br /&gt;
===[[Alae Mortis]]===&lt;br /&gt;
W czasach formowania Najemnej Kompanii Gryfa w latach 2304 - 2305 dowództwo postanowiło wyodrębnić osobny pluton przeznaczony do działań zwiadowczych oraz misji specjalnych. Członków tego oddziału można było odróżnić od reszty żołnierzy Kompanii za pomocą żółtych chust - ich znaku rozpoznawczego. Ponieważ w zamyśle dowództwa miał on działając  samodzielnie, czasem pozbawiony wsparcia większych sił Kompanii; wybierani do niego byli żołnierze charakteryzujący się, poza rzecz jasna wysokimi umiejętnościami, zaradnością i samodzielnością. Dość szybko Pierwszy Pluton sprawdził się w warunkach bojowych. W czasie swoich misji pluton ten uczestniczył w wielu kampaniach, a jego żołnierze na każdym kroku udowadniali przydatność tego rodzaju jednostki. Wykorzystywany był, w celu zbadania terenu, zasięgnięciu języka, a także do przeprowadzania zadań o charakterze specjalnym na tyłach wroga. Często stosowane ataki pod osłoną ciemności, jak i z zaskoczenia oraz wykorzystywanie strachu przed nieznanym, utrwaliło wizerunek żołnierzy z żółtymi chustami, jako zwiastun rychłej śmierci. Ich przybycie zwiastowało zagładę i pożogę. Przybywali z dobytym orężem na skrzydłach samej śmierci. Alae Mortis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Cruentis Fatum]]===&lt;br /&gt;
Historia plutonu Cruentis Fatum wiąże się nierozerwalnie z okresem formowania się Kompanii Gryfa w latach 2304-2305 w Kislevie. Wtedy to bojar kresowy Aleksander Newski upatrzył sobie w nowo powstającej kompanii najemnej rozwiązania swoich problemów. Za jego namową, poparta kilkoma pękatymi sakiewkami złota, stworzono w Kompanii Gryfa pluton Fatum, pod dowództwem porucznika Igora Krecnieva. W pierwszym rzucie skład plutonu stanowili ci, którzy byli zbyt niewygodni dla Newskiego by być na wolności i zbyt ważni żeby ich zabić - dostawali oni możliwość wyboru: służba w kompanii najemnej, albo gnicie w więzieniu. Wydawało im się, że uśmiechnął się do nich los, jednak kolejne bitwy wykazały jak bardzo się mylili. Szlak bojowy Kompanii usłany był mogiłami, nad którymi powiewały błękitne chusty umazane krwią poległych żołnierzy. Śmiertelność w plutonie była tak wysoka, że z czasem Porucznika Igora Krecnieva zaczęto nazywać Krwawym Porucznikiem, a sam pluton otrzymał nową nazwę: Cruentis Fatum - Krwawy Los.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Dies Irae===&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po  wykonaniu wielu zleceń, żołnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńców, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia, stanowiły nie lada problem dla żołnierzy. Straty były po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantów, oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żołnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywieńców oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. &lt;br /&gt;
Kilka dni po bitwie, dowództwo postanowiło nagrodzić żołnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało się pokonać wroga, oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir|Thazira]] ibn Fahldan &amp;quot;[[Dies Irae]]&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sadu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd, dla żołnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Nil Desperandum]]===&lt;br /&gt;
Podczas jednej ze standardowych misji na wypalonych ziemiach [[Chaos|chaosu]] Kompania wpadła w pułapkę. Gdy dowódca oddziału i ówczesny kapitan [[Helkan]] Tartaglia stracił już nadzieję i przygotował się na najgorsze, na pomysł wpadł jego adiutant - [[Hathaldir]] Riva. Dzięki wybitnej znajomości terenu nie tylko rozbił w pył wojska przeciwnika, ale zdołał bezpiecznie i bez szwanku wyprowadzić żołnierzy z tych nieprzyjaznych okolic. Tartaglia ku upamiętnieniu tego wydarzenia powołał do życia oddział [[Nil Desperandum]] - &#039;&#039;nigdy nie rozpaczaj; nie trać nadziei&#039;&#039;, zaś dowódcą wojaków, noszących granatowe chusty został [[Hathaldir]]. Wiele lat później kapitan [[Tungus|Kielov]] oddział ten rozwiązał, zaś jego żołnierzy wcielił do [[Alae Mortis]] oraz świeżo powstałego [[Semper Fidelis]]. Więcej o [[Nil Desperandum]]...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Semper Fidelis===&lt;br /&gt;
Pluton Semper Fidelis został powołany już po przeprowadzce Kompanii do [[Imperium]], przez kapitana [[Tungus]]a Kielova, obecnego dowódcy Kompanii Gryfa. Kielov doskonale zdawał sobie sprawę, że Kompanię najłatwiej pokonać pozbawiając dowódcy; stworzył Semper Fidelis, co tłumaczy się &#039;&#039;Zawsze Wierni&#039;&#039;. Białe chusty mają za cel chronić życie i zdrowie kapitana kosztem własnego. Pierwszym dowódcą Semper Fidelis został porucznik [[Vorid]] Zagbar, który swoją wieloletnią służbą u boku kapitana Tartaglii, jako jego adiutant, udowodnił oddanie i poświęcenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Historia najnowsza=&lt;br /&gt;
==Wielka Wojna==&lt;br /&gt;
Pierwsza wojna, w którą zaangażowane były praktycznie wszystkie siły militarne Arkadii. Po jednej stronie walczyli [[Gladiatorzy]] wspierani przez wynajętą Kompanię Gryfa. Nieformalnie ten sojusz wspierało także [[Komando Scoia&#039;tael]]. Z drugiej zaś strony [[Berserkerzy ze Skellige]] połączyli siły z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]]. Nieoficjalnie wsparcia udzielali im [[Mutanci Chaosu]]. W trakcie tego konfliktu po raz pierwszy doszło do zdobycia siedziby [[Berserkerzy ze Skellige|Bersekerów ze Skellige]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Wojna z Zakonem Sigmara==&lt;br /&gt;
Dramatyczny i nieprofesjonalny konflikt, którego głównymi źródłami była ignorancja Rycerzy, postawa porucznika [[Tuki|Tukiego]] oraz arogancja żołnierzy Kompanii Gryfa, która w okresie poprzedzającym wybuch wojny osiągnęła szczyt swojej militarnej potęgi. Zdarzeniem, które bezpośrednio doprowadziło do pierwszych krwawych starć było niedostosowanie się porucznika Tukiego do wydanego przez [[Zakon Sigmara]] zakazu używania szaty Rycerza Chaosu. Pięcioosobowy oddział, dowodzony przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], patrolujący [[Krainę Zgromadzenia]] napotkał dwóch Rycerzy [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]], którzy podnieśli broń na oficera Kompanii. Starcie zakończyło się odwrotem Rycerzy. Od tego momentu dotychczasowi sojusznicy - Kompania Gryfa i [[Zakon Sigmara]] - stali się wrogami. Charakterystyczne dla tej wojny były krótkie, dynamiczne starcia kończące się taktycznymi odwrotami sił [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]]. Rycerze, mimo wsparcia ze strony [[Zabójcy Trolli|Zabójców Trolli]], nie potrafili przełamać dominacji Kompanii na polu walki. Dopiero sojusz [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]] z druga siłą Arkadii, [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], doprowadził do gwałtownej zmiany sytuacji, a w konsekwencji do buntu w szeregach Kompanii Gryfa i jej podupadnięcia. Po raz kolejny konflikt zbrojny z [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]] doprowadził najemników do poważnego kryzysu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Swojego rodzaju kronikę tego konfliktu stworzył [[Tuki]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bunt==&lt;br /&gt;
Jednym z bardziej dramatycznych epizodów najnowszej historii Kompani Gryfa jest [[bunt]]. W okresie trudnej wojny Kompanii Gryfa z [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], wywołanej przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], doszło do konfliktu pomiędzy kadrą oficerską a prostymi żołnierzami. Źródłem konfliktu była bierna postawa dowództwa, które pozostawiło żołnierzy samych sobie. Głównymi inicjatorami buntu byli: sierżant [[Hathaldir]] (późniejszy przywódca buntowników), sierżant [[Corben]] oraz żołnierz [[Yarbar|Yarbar]]. Buntownicy rozpoczęli swoje działania od pisemnych wystąpień wymierzonych głównie w kapitana [[Ney|Neya]] i porucznika [[Tuki|Tukiego]]. Gdy pierwsze przejawy buntu spotkały się z ostrą reakcją kapitana, wszyscy buntownicy podpisali list, w którym domagali się dymisji sztabu oraz podjęcia zdecydowanych działań mających na celu zakończenie krwawej i niedochodowej wojny. Bunt stłumił porucznik [[Tuki]], błyskawicznie usuwając niewygodne dla swej polityki osoby z garnizonu: Apheliona, Barabe, Belmora, Corbena, Criffa, Hathaldira, Hergara (przez pomyłkę, Hergar nie brał udziału w buncie), Kominora, Otara, Roba, Sagita, Shenandoe, Thurga, Vorida, Xathre, Yarbara i Zeepa. Solidaryzując się z wyrzuconymi, chusty zdali również żołnierz Dalberg i rekrut Mathias. Działanie elfiego porucznika doprowadziło Kompanię do poważnego i długotrwałego kryzysu. Cześć buntowników, w akcie zemsty, dokonała krwawej rzezi oficerów; porucznik Tuki swej pozycji w sztabie nie utrzymał.&lt;br /&gt;
Po latach, kilku wiernych ideałom Kompanii, buntowników powróciło pod sztandar z emblematem Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Konflikt z Syndykatem==&lt;br /&gt;
Kiedy Kompania Gryfa odzyskała pełnię sił po buncie, [[Gladiatorzy|Szkoła Walki Domu Von Raugen z Nuln]], tocząca wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], złożyła intratną propozycję kontraktu, na mocy którego Kompania miała wesprzeć [[Gladiatorzy|gladiatorów]]. Kapitan [[Mathias]] Foerganz podpisał się pod kontraktem i wojna rozpoczęła się. Z początku wyrównana, stopniowo zaczęła zamieniać się w masakrę żołnierzy przez soldatos [[Rodzina Alderazzi|Syndykatu]]. Połączone siły [[Gladiatorzy|Szkoły Walki Von Raugen]] i Kompanii Gryfa odniosły ostateczną klęskę przy próbie zdobycia siedziby syndykatu. Po zmianach kadrowych w Kompanii, kapitan [[Helkan]] Tartaglia podpisał zawieszenie broni.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Problemy z mutantami==&lt;br /&gt;
Pod koniec wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], [[Mutanci Chaosu]], widząc słabość Kompanii Gryfa postanowili tę dobić. Konflikt zakończył się porozumieniem stron, jednakże zauważalna podczas wojny była przewaga Kompanii Gryfa. Jakis czas później żolnierze, walczący wraz z [[Khazad]]ami przeciw najeżdzającym ich okolice trollami, zostali zaskoczeni przez mutantów, czego wynikiem byla śmierć jednego z rekrutów. Kompania postawila ultimatum - rekompensata w złocie, lub wojna. I tak rozpoczął się ostatni z dotychczasowych konfliktów Kompanii z [[Mutanci Chaosu|Mutantami]]. Z początku wyrównany; po pewnym czasie szala przechyliła się na korzyść tych drugich, by po mobilizacji sił Kompanijnych, zakończyć się totalną masakrą sług [[Chaos]]u i podpisaniem paktu o nieagresjii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Masakra komand Scoia&#039;tael==&lt;br /&gt;
Komandom [[Komando_Scoia%27tael|Scoia&#039;tael]] nie wystarczały wojny z tymi, którzy najeżdzali ich tereny. Zaczęli rzucać się na ludzi w służbie Kompanii, wykonujących swe rozkazy na terenie [[Ishtar]]. Kompania szybko porozumiała się z [[VII Brygada Armii Lyrii|VII Brygadą Armii Lyrii]],  [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz wojownikami do niedawna walczącymi pod dowództwem Jarla z [[Skellige|Archipelagu Skellige]], aktualnie także toczącymi wojny z `wiewiórkami`. Rozpoczęła się wojna, w której nie zginął ani jeden z żołnierzy Kompanii. Strat po stronie Komand także wiele nie było, jednakowoż ich siedziba przeżywała nieustannie &#039;dni otwarte&#039;. Samo Komando porzuciło zaś politykę obrony swego dowódcy do śmierci. Kompania, nie widząc sensu dalszej wojny, wystąpiła z propozycją zakończenia bezsensownego konfliktu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Hierarchia=&lt;br /&gt;
* kapitan [[Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
** adiutant kapitana w stopniu porucznika: [[Deli]] Shergison&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Alae Mortis: [[Użytkownik:Regis|Corben]] Pigo z Yspaden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Gizald]] Kane&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Użytkownik:Winston|Jurij]] Kielov&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Cruentis Fatum: [[Giovanni]] Falconieri&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Rob]] Brandysnap&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Semper Fidelis: [[Vorid]] Zagbar&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Znak rozpoznawczy=&lt;br /&gt;
Żołnierza Kompanii rozpoznać można po chuście z wyszytym znakiem Czarnego Gryfa. Chusty szyte są, zależnie od uplasowania hierarchicznego, z różnych materiałów i w różnych, adekwatnych do przydziału plutonowego, kolorach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Wynajmowanie Kompanii=&lt;br /&gt;
Prawie każdy może nająć Kompanię do dowolnego zadania, czy to zdobycia jakiegoś artefaktu, czy pomocy przy pokonaniu okreslonych bestii. Prawie, gdyż nie każdego na to stać...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Jak się dostać=&lt;br /&gt;
Zaciągnięcie się w szeregi żołnierzy Kompanii Gryfa nie jest wcale zadaniem prostym. Rekrutowane są jedyne najlepsze jednostki, doskonale znające tereny nie tylko [[Imperium|Starego Świata]], ale także [[Ishtar|krain zamorskich]]. Jeśli ktoś się za taką uważa, musi złożyć podanie w kancelarii garnizonowej i cierpliwie czekać na odpowiedź. Takowa nadejdzie zarówno w przypadku negatywnego rozpatrzenia podania, jak i pozytywnego - z dalszymi instrukcjami.&lt;br /&gt;
Do Kompanii Gryfa wstąpić mogą przedstawiciele wszystkich ras, za wyjątkiem mutantów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Siła bojowa=&lt;br /&gt;
Najemnicy z Kompanii Gryfa szkoleni są w trzech specjalizacjach bojowych. Pierwszą, i niewątpliwie najbardziej istotną, jest specjalizacja miecznika - jest ona najbardziej wymagająca i odpowiedzialna. To na mieczniku spoczywa ciężar dowodzenia na polu bitwy. To on odpowiada za odpowiedni szyk wojska. Niestety pojedynczy miecznik nie stanowi poważnej siły bojowej. Pozbawiony wsparcia innych specjalizacji, a także bez możliwości współpracy z innymi miecznikami nie jest wstanie wykorzystać nawet skromnego ułamka swoich możliwości. Kolejną specjalizacją jest pałkarz. Wprawdzie specjalizacja ta ogranicza możliwości ofensywne najemnika to paradoksalnie pojedynczy pałkarz jest najsilniejszym przedstawicielem najemników. Dzięki umiejętności ogłuszania może stanowić zagrożenie nawet dla silnych i dobrze wytrenowanych przeciwników. Jednak podobnie jak w przypadku miecznika pałkarz osiąga szczyt swoich możliwości bojowych jedynie podczas współdziałania z innymi specjalizacjami. Ostatnia, najbardziej popularną specjalizacja jest pikinier. Pojedynczy pikinier nie stanowi żadnego wyzwania, jest słaby, a jego kunszt wojskowy daleki jest od doskonałości. Jeśli jednak jego silny cios zadawany jest pod dowództwem miecznika i przy wsparciu silnego pałkarza jest on wstanie powalić nawet niezwykle silnych przeciwników. Nie ulega więc wątpliwości, że poważna siła bojowa Kompanii Gryfa wynika z drużynowego współdziałania wszystkich trzech specjalizacji.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
{{edycja}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2424</id>
		<title>Yarbar</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2424"/>
		<updated>2007-06-17T10:35:43Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Logi, ciekawostki */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Yarbar Grimsson, krasnolud. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], [[Komando Scoia&#039;tael|Komandos]], [[Gladiatorzy|Gladiator]], [[Kompania Gryfa|Najemnik]] oraz [[Mutanci Chaosu|Mutant]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Logi, ciekawostki=&lt;br /&gt;
Dobry przykład [[Odgrywanie postaci|erpega]] [[Kompania Gryfa|najemnika]]:&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;XXX umarl.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
(...)&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Co to wlasciwie bylo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Imie jakies mialo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: XXX.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: Scigany gniewem [[Malal]]a&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Jak go scigal, my walnelismy, to niech placi&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2423</id>
		<title>Yarbar</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2423"/>
		<updated>2007-06-17T10:34:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Logi, ciekawostki */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Yarbar Grimsson, krasnolud. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], [[Komando Scoia&#039;tael|Komandos]], [[Gladiatorzy|Gladiator]], [[Kompania Gryfa|Najemnik]] oraz [[Mutanci Chaosu|Mutant]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Logi, ciekawostki=&lt;br /&gt;
Dobry przykład [[Odgrywanie postaci|erpega]] [[Kompania Gryfa|najemnika]]:&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;XXX umarl.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
(...)&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Co to wlasciwie bylo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Imie jakies mialo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: XXX.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: Scigany gniewem [[Malal]]a&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Jak go scigal, my walnelismy, to niech placi&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dobry przykład siły bojowej pałkarza [[Kompania Gryfa|najemników]]:&lt;br /&gt;
Ok.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda dobywa ze wszystkich paszcz okrzyk: Malal!&lt;br /&gt;
&amp;gt; Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie szponami wienczacymi jedno z ramion, trafiajac cie w glowe.&lt;br /&gt;
Wykonujesz powolny zamach swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem. Uderzenie nie dosiega celu, jedynie snop blekitnych iskier wylatujacych z glowicy trafia ohydna demoniczna hybryde w pokryty luskami korpus, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Czarnoblekitny pulsujacy morgenstern przestaje pulsowac w twej rece, a blekitne swiatlo gasnie.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o zakonczone szponami ramie ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Uspokajasz sie.&lt;br /&gt;
Szybko wyprowadzasz cios i trafiasz ohydna demoniczna hybryde w pokryty luskami brzuch, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda probuje cie trafic szponami wienczacymi jedno z ramion, lecz tobie udaje sie uniknac tego ciosu.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z pajeczych konczyn, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o jeden z odrazajacych lbow ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Uspokajasz sie.&lt;br /&gt;
Do twoich uszu dociera potworny, skladajacy sie z wielu glosow, okrzyk: Tzeentch!&lt;br /&gt;
Masz wrazenie, ze czarnoblekitny pulsujacy morgenstern zaczyna pulsowac w twej dloni. Widzisz, jak na calej jego powierzchni zaczynaja pojawiac sie iskry, a runy zaczynaja swiecic ostrym niebieskim swiatlem.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o jedna z pajeczych konczyn ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda wyprowadza szybkie pchniecie szponami wienczacymi jedno z ramion w ciebie, lecz tobie udaje sie oslonic porecznym metalowym puklerzem.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z pajeczych konczyn, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
Wykonujesz powolny zamach swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem. Uderzenie nie dosiega celu, jedynie snop blekitnych iskier wylatujacych z glowicy trafia ohydna demoniczna hybryde w jedna z ohydnych macek, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Czarnoblekitny pulsujacy morgenstern przestaje pulsowac w twej rece, a blekitne swiatlo gasnie.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z macek, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
Szybko wyprowadzasz cios i trafiasz ohydna demoniczna hybryde w pokryty luskami brzuch, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Uspokajasz sie.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z macek, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
Masz wrazenie, ze czarnoblekitny pulsujacy morgenstern zaczyna pulsowac w twej dloni. Widzisz, jak na calej jego powierzchni zaczynaja pojawiac sie iskry, a runy zaczynaja swiecic ostrym niebieskim swiatlem.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o jeden z odrazajacych lbow ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Uspokajasz sie.&lt;br /&gt;
Wykonujesz powolny zamach swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem. Uderzenie nie dosiega celu, jedynie snop blekitnych iskier wylatujacych z glowicy trafia ohydna demoniczna hybryde w jedna z ohydnych macek, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Czarnoblekitny pulsujacy morgenstern przestaje pulsowac w twej rece, a blekitne swiatlo gasnie.&lt;br /&gt;
kondycja wszystkich&lt;br /&gt;
Jestes w swietnej kondycji.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda jest lekko ranna.&lt;br /&gt;
&amp;gt; Ohydna demoniczna hybryda trafia cie szponami wienczacymi jedno z ramion w nogi, lecz caly impet uderzenia zostaje wyparowany przez ciemnoszara wysoka pare butow.&lt;br /&gt;
SPEC &amp;gt;&amp;gt;PUDLO&amp;lt;&amp;lt;bierzesz szeroki rozmach i... i... nietrafiles!&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z macek, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
SPEC &amp;gt;&amp;gt;CALKOWICIE OGLUSZONY&amp;lt;&amp;lt; ohydna demoniczna hybryde trafiajac ja czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem w cialo.&lt;br /&gt;
Szybko wyprowadzasz cios i trafiasz ohydna demoniczna hybryde w jedna z pajeczych konczyn, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Uspokajasz sie.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o pokryty luskami korpus ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Masz wrazenie, ze czarnoblekitny pulsujacy morgenstern zaczyna pulsowac w twej dloni. Widzisz, jak na calej jego powierzchni zaczynaja pojawiac sie iskry, a runy zaczynaja swiecic ostrym niebieskim swiatlem.&lt;br /&gt;
Szybko wyprowadzasz cios i trafiasz ohydna demoniczna hybryde w jedna z pajeczych konczyn, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie szczypcami wienczacymi jedno z ramion, trafiajac cie w lewe ramie.&lt;br /&gt;
kondycja wszystkich&lt;br /&gt;
Jestes w swietnej kondycji.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda jest ranna.&lt;br /&gt;
&amp;gt; Wykonujesz powolny zamach swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem. Uderzenie nie dosiega celu, jedynie snop blekitnych iskier wylatujacych z glowicy trafia ohydna demoniczna hybryde w pokryty luskami brzuch, zadajac jej nieznaczne obrazenia.&lt;br /&gt;
Czarnoblekitny pulsujacy morgenstern przestaje pulsowac w twej rece, a blekitne swiatlo gasnie.&lt;br /&gt;
kondycja wszystkich&lt;br /&gt;
Jestes w swietnej kondycji.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda jest ranna.&lt;br /&gt;
&amp;gt; Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie szczypcami wienczacymi jedno z ramion, trafiajac cie w lewe ramie.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie szponami wienczacymi jedno z ramion, trafiajac cie w prawe ramie.&lt;br /&gt;
Jedynie lekko zahaczasz o pokryty luskami korpus ohydnej demonicznej hybrydy swym czarnoblekitnym pulsujacym morgensternem.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda ledwo muska cie jedna z macek, trafiajac cie w korpus.&lt;br /&gt;
Ohydna demoniczna hybryda trafia cie jedna z pajeczych konczyn w nogi, lecz caly impet uderzenia zostaje wyparowany przez stalowa krasnoludzka pare nagolennikow.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2422</id>
		<title>Maczugi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2422"/>
		<updated>2007-06-17T10:25:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Wstęp */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Wstęp=&lt;br /&gt;
Maczugi to potoczna nazwa broni obuchowej miażdżącej, stosowana w świecie Arkadii. Przeznaczona do zadawania ciosów lub cięć miażdżonych. Zazwyczaj ma postać metalowego żeleźca lub głowicy na drewnianym trzonie lub krótkim drzewcu.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2421</id>
		<title>Maczugi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2421"/>
		<updated>2007-06-17T10:25:10Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;=Wstęp=&lt;br /&gt;
Maczugi to potoczna nazwa broni obuchowej miażdżącej, stosowana w świecie Arkadii. Przeznaczona do zadawania ciosów lub cięć miażdżonych. Zazwyczaj ma postać metalowego żeleźca lub głowicy na drewnianym trzonie lub krótkim drzewcu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{edycja}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2420</id>
		<title>Maczugi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2420"/>
		<updated>2007-06-17T10:23:58Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Maczugi to potoczna nazwa broni obuchowej miażdżącej, stosowana w świecie Arkadii. Przeznaczona do zadawania ciosów lub cięć miażdżonych. Zazwyczaj ma postać metalowego żeleźca lub głowicy na drewnianym trzonie lub krótkim drzewcu.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2419</id>
		<title>Maczugi</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Maczugi&amp;diff=2419"/>
		<updated>2007-06-17T10:22:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: dodano&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Maczugi to potoczna nazwa broni obuchowej stosowana w świecie Arkadii. Przeznaczona do zadawania ciosów lub cięć miażdżonych. Zazwyczaj ma postać metalowego żeleźca lub głowicy na drewnianym trzonie lub krótkim drzewcu.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ekwipunek&amp;diff=2418</id>
		<title>Ekwipunek</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Ekwipunek&amp;diff=2418"/>
		<updated>2007-06-17T10:21:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Bronie */ dodano mloty&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;== Bronie ==&lt;br /&gt;
* [[Broń_Drzewcowa|Bronie drzewcowe]]&lt;br /&gt;
* [[Miecz|Miecze]]&lt;br /&gt;
* [[Maczuga|Maczugi]]&lt;br /&gt;
* [[Sztylet|Sztylety]]&lt;br /&gt;
* [[Topór|Topory]]&lt;br /&gt;
* [[Młot|Młoty]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Zbroje ==&lt;br /&gt;
* [[Hełm|Hełmy]]&lt;br /&gt;
* [[Kolczuga|Kolczugi]]&lt;br /&gt;
* [[Kirys|Kirysy]]&lt;br /&gt;
* [[Napierśnik|Napierśniki]]&lt;br /&gt;
* [[Tarcza|Tarcze]]&lt;br /&gt;
* [[Buty]]&lt;br /&gt;
* [[Rękawice]]&lt;br /&gt;
* [[Zbroja_Płytowa|Zbroje płytowe]]&lt;br /&gt;
* [[Płaszcz|Płaszcze]]&lt;br /&gt;
* [[Nagolennik|Nagolenniki]]&lt;br /&gt;
* [[Naramiennik|Naramienniki]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== Inne ==&lt;br /&gt;
* [[Plecak|Plecaki]]&lt;br /&gt;
* [[Torba|Torby]]&lt;br /&gt;
* [[Pochwa|Pochwy]], [[Temblak|Temblaki]] lub [[Uprząż|Uprzęże]]&lt;br /&gt;
* [[Kolczyk|Kolczyki]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:WikiArkadia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2417</id>
		<title>Hathaldir</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2417"/>
		<updated>2007-06-17T10:14:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Hathaldir Riva, człowiek. Nawrócony wzynawca bogów chaosu, profesjonalny najemnik służący w Komapnii Gryfa i Straży Kupieckiej. Przywódca zbuntowanych najemników. Wróg Osadników, których uwielbiał wycinać w pień.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Opowiadanie Hathaldira==&lt;br /&gt;
Opowiadanie napisane przez Hathaldira. Stanowiło ono jednocześnie jego podanie do Kompanii Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Goraco.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne wzniesienie i kolejny morderczy marsz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne kroki i kolejne wycie rannych zolnierzy noszonych na lektykach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To juz trzeci dzien. Trzeci dzien od czasu jak przeszlismy to pieklo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Czterdziestu i paru rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pieciu calych, z kilkoma siniakami i otarciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila ciszy, potworny jek i krzyk ktoregos z naszych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- ... rwa mac!. Medyka ! ! !&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Osiemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeszcze wczoraj... Kulawy zadumal sie na chwile. Wyjal srebrzysty noz&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdobyty na odleglych ziemiach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Falujacy od goraca horyzont rozmazal sie nagle. Zaczal wirowac, przybierac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dziwne ksztalty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeszczcze wczoraj bylismy tak daleko, teraz kilka dni i znowu bedziemy w obozie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Spojrzal na noz. Chwycil go mocniej w reku i rzucil w bialy jak snieg piasek pustyni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chlodna klinga odbila wrzace nienawiscia slonce, ktore nieprzyjemnie oslepilo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kulawego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmruzyl oczy i przyslonil twarz reka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zaklnal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzeci dzien.- pomyslal starajac sie plunac slina z suchych jak wior ust.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Hathaldir! Biegiem! - rozlegl sie przytlumiony glos jednego z dowodcow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy podniosl sie ciezko ze sterczacego z piasku kamienia. Stanal na nogach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu swiat zawirowal dookola niego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cimnosc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przerazliwy krzyk.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Trzymac sie blisko - zakrzyknal bialy jak snieg kapitan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Krabopodobne monstrum o dwoch glowach i dziwnych osmiorniczych mackach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruszylo w nastroszone halabardy ktore tylko czekaly na atak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ogromny segmentowy tulow hybrydy natarl na pierwsze szeregi lamiac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zaparte w ziemi drzewce. Rozlegl sie przerazliwy pisk potwora. Kolorowe chusty z glowa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;orla darly sie pod druzgocacymi ciosami zakonczonych kolcami macek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne krzyki, kolejne trupy. Okrazona bestia tratowala wszystko na swojej drodze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kusze kurwa! Dawac kusze!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Drzace rece kusznikow lataly we wszystkie strony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kusze kurwa! Strzelac!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chude rece mlodego zolnierza puscily strzale.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kurwa ! Kusszz...- Belt utkwil w szyi wykrzykujacego porucznika. - eeeeee....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody kusznik ktory wypuscil belt padl prawie bez zycia na ziemi. Zemdlal. Juz kolejny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zolnierz zemdlal. Kulawy mezczyzna widzial wszystko. Siedzial skulony na blankach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;czarnej wiezy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzasl sie. Patrzal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Patrzal na klebiace sie pod brama czarne postacie. Patrzal na mackowate monstrum.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nagle w jego uszach zabrzmialo dziwne dzwonienie. Zamknal usta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu ciemnosc. Mokro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Dajcie drugie wiadro wody. Juz nie, nie. Nie trzeba. Ocknal sie - mowila rozmazana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;postac nad twarza kulawego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Zemdlales chlopcze. Dobrze sie czujesz? Mozesz isc?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Skinal glowa na znak ze moze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I szedl.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Myslal znowu. O czarnej twierdzy, o potworze, o kuszniku. Wbil wzrok w czarna od pylu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chuste z przedziwnym ptakiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jakie to uczucie. Siedziec samotnie na blankach czarnej twierdzy. Ty wiesz, ze oni przyjda.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zawsze przychodza, a jednak dalej tkwisz na blankach i czekasz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na co ?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na smierc, na wybawienie. To zadna roznica. Wazne jest tylko to, ze cie zabija.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bo tylko smierci pragnie wiezien czarnej twierdzy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kazdej pelni czeka na czarne plaszcze. O kazdej pelni wychodzi na blanki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziwne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Hat czy jak ci tam na imie! Szybciej kur..&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy przyspieszyl nieco kroku klnac na swoje kolano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu sie zadumal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Biala sala. Dziwna rozzarzona kula, ktora rozswietlala cale pomieszczenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- A temu co sie stalo. - Mowil owiniety w bialy kitel medyk.- paskudna rana jakby mu noge prasa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;przygniotla. A teraz zobaczycie jak sie pracuje w stolycy. Patrzcie i uczcie sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lezacemu na lozu czlowiekowi obraz zaczal sie rozmazywac.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy parl do przodu wspomagajac sie rytmicznymi rabnieciami&lt;br /&gt;
&#039;&#039;miecza, a krwawa pozoga ostawala po sciezce, ktora przemierzal&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oddzialy wroga. Ciecie z prawej, parada i piruet z cieciem od dolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W pachwine i do obojczyka. Ciala padaly bez zycia jedno po drugim.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lancuchowy morgenstern swisnal mu za plecami oplatajac noge.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zelazna, naszpikowana cwiekami kula zawinela sie i z wielkim&lt;br /&gt;
&#039;&#039;impetem gruchnela mu w kolano.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chcywil sie za palaca bolem rane, zawyl i z pelnym nienawisci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;okrzykiem jeszcze mocniej parl do przodu. Wpadl w trans.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W szal, w ktorym zaden wrog nie mogl stanac na jego drodze, a&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarz spowijal grymas wscieklosci.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu wszystko sie rozmazalo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Biala sala.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- To korbacz. - wymamrotal pol przytomny do trzymajacego, drzacymi dlonmi, skalpel medyka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Otrzasnal sie znowu czujac goracy piasek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapal mlodzienca za ramie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Gdzie jestesmy? - spytal beznamietnie i spojrzal na niego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Twarz mial trupioblada. Zostalo znamie. Jedno jedyne znamie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po czym?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sam nie wiedzial. Domyslal sie. Pamietal czarna wieze i klebiace sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod nia cienie. Pamietal hybryde, ktora z kazdym atakiem slabla.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pamietal swoje potworne szpony wbite w chlodny kamien.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pamietal swoje nieludzkie oblicze odbite na powierzchni wody.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kapitanie ! Kapitanie ! - krzyknal zlapany za ramie zolnierz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Spi kapitan. -przerwal wysoki zolnierz - Dajcie go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tutaj. Trzeba cos z nim zrobic. Wyglada jako tako, jak odnowi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sily moze sie na cos przydac i tak brakuje nam ludzi. Polowa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oddzialow wyrznieta w pien. To juz nie te czasy. Idzcie spac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zolnierzu. Jak dotrzemy do wiezy kapitan zadecyduje o&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wszystkim.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody wybauszyl oczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- No co tak patrzycie. Ja mam pierwsza warte.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody zolnierz polozyl sie na goracym piasku, nakryl sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;skorami i zapadl w sen, w ktorym odwiedzila go znowu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;czarna postac na szczycie wiezy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zerwal sie z krzykiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Wiem wiem. Takie zycie najemnego zolnierza. - odrzekl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;mu wartownik. - Ale jest na to sposob. Mysl o dniu wyplaty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zawsze skutkuje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Za dukat co jak slonce zloty - wymamrotal do siebie wartownik&lt;br /&gt;
&#039;&#039;patrzacy na zachod.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ogniste slonce skrylo sie za smaganym wiatrem horyzontem. Blysnelo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jeszcze raz odbite od pedzacego po niebie obloku i spowilo cala&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pustynie w mroku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nocne ptaki wypelnily glucha pustke swoim wrzaskiem. Zalopotaly&lt;br /&gt;
&#039;&#039;skrzydlami i odlecialy za kolejne wzgorze. To, za ktorym juz bylo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;niedaleko.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozlegl sie ochryply kaszel i cichy jek ulgi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziewietnastu zabitych.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2416</id>
		<title>Yarbar</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2416"/>
		<updated>2007-06-17T10:13:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Yarbar Grimsson, krasnolud. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], [[Komando Scoia&#039;tael|Komandos]], [[Gladiatorzy|Gladiator]], [[Kompania Gryfa|Najemnik]] oraz [[Mutanci Chaosu|Mutant]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Logi, ciekawostki=&lt;br /&gt;
Dobry przykład [[Odgrywanie postaci|erpega]] [[Kompania Gryfa|najemnika]]:&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;XXX umarl.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
(...)&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Co to wlasciwie bylo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Imie jakies mialo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: XXX.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: Scigany gniewem [[Malal]]a&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Jak go scigal, my walnelismy, to niech placi&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=U%C5%BCytkownik:Mathias&amp;diff=2415</id>
		<title>Użytkownik:Mathias</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=U%C5%BCytkownik:Mathias&amp;diff=2415"/>
		<updated>2007-06-17T10:11:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Mathias Foerganz, krasnolud. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemnikow]].&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2414</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2414"/>
		<updated>2007-06-17T10:07:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */ fotmatowanie&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 5.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ten dzien zaczal sie zupelnie inaczej niz sie skonczyl.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze korzystaja z tych rzadkich chwil odpoczynku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na nogach zostaly tylko oddzialy pelniace patrole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do garnizonu zaczela wdzeirac sie monotonia,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zupelnie jakby wojna odsunela sie o kilkaset mil dalej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zludzenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong przypomnial wojsku, ze wojna trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oddzial zakonnych wspierany przez krasnoludy z czubami na glowach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;uderzyl na brame. Zorganizowana napredce, przez jednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z oficerow, obrona nie zatrzymala przeciwnikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pierwsza brama legla... Formacja zakonnych wycofala sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tilea.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Informacja o ataku dotarla do nas podczas rutynowego patrolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Natychmiast kazalem wyznaczyc marszrute na garnizon.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdy dotarlismy, grabarz wlasnie inkasowal gotowke, za kolejne&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowki. Szybkie przezbrojenie oddzialu i decyzja. Kontratak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszylismy ku twierdzy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z marszu uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, swist beltow wokol nas.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gwardzisci po krotkim starciu padaja martwi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cofamy sie kawalek ustawiajac zwarte linie gotowe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do przyjecia kontr-uderzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwu niespieszno... spokojnie formuje szyki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W tym czasie sluzebni porzadkuja przedpole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeden kazal oddac sobie szyszak poleglego gwardzisty,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ktory jeden z zolnierzy zabral na pamiatke. Zdziwieni oddalismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Kilkakrotne starcia nie przynosza rozwiazania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmiana rozkazow. Uderzamy w lewa flanke szyku rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam gdzie krocza krasnoludy z czubami na glowach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk bitwy. Krasnoludy z czubami w slepej furii tna powietrze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;toporami. Glowe kladzie glownodowodzacy formacja rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwile po nim pod gradem ciosow padaja oba krasnoludy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwyciestwo. Ostatni z szyku zakonnych wycofuje sie pokrwawiony&lt;br /&gt;
&#039;&#039;na zamek. Zgielk bitwy budzi kolejnych mieszkancow zamku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila na zlapanie oddechu. Chlodna woda z manierek,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilka kesow chleba i znow stoimy gotowi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Szykowi zakonnych przewodzi dowodca gwardii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Jedno... drugie...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa ranni po obu stronach. Uzdrowiciele z ledwoscia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadazaja opatrywac rany w krotkich przerwach pomiedzy starciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie. Szyk wojsk najemnych peka, zalany krwia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oficer wycofuje sie z pola bitwy. Przez powstala wyrwe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rusza rycerstwo. Natychmiastowy zwrot szyku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy ochronic oficera. Po drodze pod gradem ciosow pada na ziemie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dyszacy ciezko krasnolud w gwardyjskiej tunice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybywamy za pozno. Zyje, ale oddech ma plytki i nieregularny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazuje sklecic nosze. Koniec starc. Nie mozemy stracic oficera.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolumna wojsk najemnych rusza forsownym marszem na garnizon.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam oddajemy go pod opieke uzdrowicieli. Ocknal sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bylo warto. Po tych slowach zemdlal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Owszem. Bylo warto. A krew sie zmyje. Taki fach...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Urlop.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgruchotany nadgarstek. Polamane zebra.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Slowa medyka jak wyrok: Nie wezmiesz wiecej miecza do reki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to mial byc rutynowy patrol. Decyzja jedna: Urlop.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyjazd w Gory. Jedyna nadzieja w magii Wiedzacego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zostawiam sterte podpisanych rozkazow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lepsze kilka dni przerw niz mialbym zostawic wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w takich chwilach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gory Sine, Caer Deithwen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Magia dziala. Powoli cwicze fechtunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z garnizonu dochodza nieregularne meldunki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsku puszczaja nerwy. Utarczka w gorach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Krasnolud w mojego plutonu ciezko pogruchotany.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 10.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Powrot. W garnizonie wrze. Nie mam czasu na rozeznanie sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w sytuacji. Chwytam co mi pod reke wpadnie i jestem gotow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Obietnica, ze bede sie oszczedzal poszla w kat.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zakonni watpia w swoje sily. Sciagneli na pomoc armie zza morza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ledwo zolnierze zdazyli uporzadkowac garnizon po ataku&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obu polaczonych armii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong oglasza alarm dla garnizonu. Kolejny atak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stajemy do walki z garsta tych, co sa w stanie utrzymac bron.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk walki. Pluton oddelegowany do ochrony garnizonu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pada pod ciosami toporow. Krotkie starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkaz odwrotu. Wsrod okrzykow &amp;quot;Za Jarla&amp;quot; pada&lt;br /&gt;
&#039;&#039;krasnolud o brodzie jak smola. Dwoch zolnierzy chwyta go pod&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ramiona i wyciaga z pola walki. Szyk sie zalamuje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z wiekszoscia wycofuje sie. Mamy rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie. To juz koniec walk.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na dzisiaj...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Opatrujemy rannych. Wyglada to zle. Ale wytrzymaja.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez ostatnie dnie przeszli wiecej niz od poczatku sluzby.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojna odbija sie szerokim echem w calym swiecie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze nic sobie nie robia z tego, ze szyki rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wspiera armia Branna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Prowizoryczny maszt, na nim lopocze wyplowialy od slonca i deszczu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadpalony w ostatnich walkach - sztandar Kompanii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jutro znow zalopocze nad garnizonem w Weilerbergu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jutro i kazdego nastepnego dnia tej wojny...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 11.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Alarm za alarmem. Od samego switu po zmierzch.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sztandar znow lopocze nad garnizonem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong. Wojska jarla w najlepsze hulaja po imperium.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nadchodzi pierwszy atak. Zolnierze padaja pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu zajac sie rannymi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ataki nie ustaja. Oddzial ochrony garnizonu topnieje&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z minuty na minute. Zaczynamy odczuwac braki w zaopatrzeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbieram zolnierzy, ktorzy maja sily do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Wojsku w garnizonie nakazuje uporzadkowac go.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lazaret gotow na przyjecie rannych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Krotkie. Sa ranni, na szczescie moga isc o wlasnych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;silach. Wycofujemy sie. Podejmiemy ich na wlasnym terenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w szyku. Licho uzbrojone, ale gotowe do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bywalo gorzej. Nad nami lopocze sztandar.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie... krotkie. Rycerstwo i jarlowi staraja sie wybadac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nasze sily. Kolejne starcie. Rycerstwo z rozpedu uderza na brame.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa pierwsi ranni. Odsylam ich do medyka. Z reszta wracam na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie, impet odrzuca szyki najemnikow za brame.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pospiesznie zakladane opatrunki. Za pozno.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zdziesiatkowane oddzialy ochrony garnizonu nie potrafia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zatrzymac impetu nacierajacych armii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Daje sygnal do odwrotu. To nie ma sensu. Garnizon staje sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pulapka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wypalone Ziemie, oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze padaja ze zmeczenia po forsownym marszu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zostaje z niewielka warta. Alarm.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odciagam szyki rycerstwa i jarlowych od obozu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Choc tyle mozemy zrobic.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W piersiach brakuje tchu. Padam ze zmeczenia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbieram wojsko. Niewielu udalo sie odpoczac po trudach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dnia. Kolejny atak. Przechodzimy do walki szarpanej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilka celnie zadanych ciosow, tak niewiele brakowalo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Odpoczynek. I znowu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzamy na tymczasowe posterunki wroga.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znow brakuje nam szczescia. Stosunek sil, cholernie niekorzystny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewazne. Oficer pierwszego plutonu jest tego samego zdania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Probujemy. Kolejna szybka wymiana ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jest nas zbyt malo. A jednak szczescie nam sprzyja.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwo z cala ta reszta zirytowane odpuszcza sobie dalsze walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z garstka zolnierzy wracamy do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tarcza peknieta wpol, na rece siniec. Ale wytrzymala.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bez namyslu odrzucam ja na sterte gruzu i zgliszcz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze porzadkuja garnizon. Przynajmniej pobierznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przetrwalismy kolejny dzien. Nie tak latwo zlamac ducha&lt;br /&gt;
&#039;&#039;najlepszej kompanii najemnej po tej stronie morza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien ktorys kolejny.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Redania.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Prowadze niewielki oddzial zwiadowczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zasadzka. Na zaskoczonych zolnierzy pada grad ciosow&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z mlotow i toporow. Oddzial zdziesiatkowany.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nielicznym udaje sie wycofac.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Smierc byla tak blisko. Zreszta... zawsze jest blisko.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach... Tylko skad... przypadek czy zdrajca?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie mamy czasu sie zastanawiac. W garnizonie tumult.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze pod bronia, od dawna nie widzialem tylu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poprawdzie wiekszosc unikala sluzby ostatnio.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zrzucilismy to na karb przemeczenia. Niech odpoczna mowilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiadomosc przychodzi jak grom z jasnego nieba. Bunt!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W garnizonie atmosfera gestnieje, patrze na twarze oficerow w sztabie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmeczone, wsciekle, zdziwione. Pelen wachlarz emocji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musimy dzialac szybko. Pod drzwiami sztabu na warcie zolnierz&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z mojego plutonu. Decyzja zapada niemalze od reki. Jednoglosna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bunt w czasie wojny jest zdrada. Wychodzimy do buntownikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zdzieramy prowodyrom chusty. Reszta dostaje szanse.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie skorzystali. Rozwscieczeni ruszaja na nas z bronia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk walk, szczek broni... Nie mamy wyboru. W walce zdzieramy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chusty pozostalym. Piaty... siodmy... dziesiaty...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlodym sie nie dziwimy, dali sie porwac...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ale od weteranow wymagalismy wiecej... Ciemnosc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oczy zalepione zakrzepla krwia, obok mnie blady jak plotno&lt;br /&gt;
&#039;&#039;inny oficer. Gdzies, przez mgle i zaslony lazaretu dociera&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do nas zgielk wciaz trwajacych walk. Rozwscieczona tluszcza&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wyrzyna do nogi pozostalych przy zyciu zolnierzy i podoficerow&lt;br /&gt;
&#039;&#039;garnizonowych. Wyjsc... stanac do walki za sztandar.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tym razem za wlasny sztandar... Cialo odmawia posluszenstwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dzien ten sam, godzina pozniejsza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Buntownikom wyraznie sie znudzilo. Nie baczac na zalecenia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;medykow wychodzimy rozejrzec sie. Wokol porozrzucany&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ekwipunek, poplamione krwia zbroje, ciala... niektore obdarte z chust.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bunt zebral krwaze zniwo, buntownicy trofea...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilka potyczek z resztkami buntownikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Udaje sie unormalizowac sytuacje - o ile wogole mozna o czyms&lt;br /&gt;
&#039;&#039;takim powiedziec. Porzadkujemy garnizon. Gong.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Alarm. Zakonni i armia jarla tym razem. Z garstka jaka pozostala&lt;br /&gt;
&#039;&#039;po buncie stajemy do walki. Krotkiej walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, krew... Ciemnosc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 14.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon doprowadzony do ladu. Apel.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zostala nas garstka. Wiernych przysiedze i sztandarowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wystarczy. Kompania byla dziesiatkowana nieraz i zawsze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ponownie stawala na nogi. Nigdy przez bunt, ale czy teraz to&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ma jakiekolwiek znaczenie...? Z tych mysli wyrywa nas&lt;br /&gt;
&#039;&#039;glos Kapitana. Spogladamy na niego. Zrozumial.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie zdrajcow, a oczekiwania oficerow, ktorzy za niego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;byli gotowi wbrew reszcie oddac zycie, do konca wierni przysiedze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatni salut. Otwieramy nowy rozdzial w historii Kompanii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z nowym Kapitanem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 18.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Porzadkujemy ocalale akta. Dokumenty plutonow, raporty...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon odbudowany, niemalym kosztem. Zgliszcza usuniete.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdzieniegdzie jeszcze swad spalenizny przypomina ostatnie dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na tle blekitnego nieba znow szkarlatem odcina sie sztandar&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. A wojna...? Po krotkim zawieszeniu broni trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To ona zapisze pierwsze karty w nowym rozdziale.&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2413</id>
		<title>Hathaldir</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2413"/>
		<updated>2007-06-17T10:02:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Opowiadanie Hathaldira */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Hathaldir, człowiek. Nawrócony wzynawca bogów chaosu, profesjonalny najemnik służący w Komapnii Gryfa i Straży Kupieckiej. Przywódca zbuntowanych najemników. Wróg Osadników, których uwielbiał wycinać w pień.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Opowiadanie Hathaldira==&lt;br /&gt;
Opowiadanie napisane przez Hathaldira. Stanowiło ono jednocześnie jego podanie do Kompanii Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Goraco.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne wzniesienie i kolejny morderczy marsz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne kroki i kolejne wycie rannych zolnierzy noszonych na lektykach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To juz trzeci dzien. Trzeci dzien od czasu jak przeszlismy to pieklo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Czterdziestu i paru rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pieciu calych, z kilkoma siniakami i otarciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila ciszy, potworny jek i krzyk ktoregos z naszych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- ... rwa mac!. Medyka ! ! !&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Osiemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeszcze wczoraj... Kulawy zadumal sie na chwile. Wyjal srebrzysty noz&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdobyty na odleglych ziemiach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Falujacy od goraca horyzont rozmazal sie nagle. Zaczal wirowac, przybierac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dziwne ksztalty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeszczcze wczoraj bylismy tak daleko, teraz kilka dni i znowu bedziemy w obozie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Spojrzal na noz. Chwycil go mocniej w reku i rzucil w bialy jak snieg piasek pustyni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chlodna klinga odbila wrzace nienawiscia slonce, ktore nieprzyjemnie oslepilo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kulawego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmruzyl oczy i przyslonil twarz reka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zaklnal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzeci dzien.- pomyslal starajac sie plunac slina z suchych jak wior ust.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Hathaldir! Biegiem! - rozlegl sie przytlumiony glos jednego z dowodcow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy podniosl sie ciezko ze sterczacego z piasku kamienia. Stanal na nogach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu swiat zawirowal dookola niego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cimnosc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przerazliwy krzyk.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Trzymac sie blisko - zakrzyknal bialy jak snieg kapitan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Krabopodobne monstrum o dwoch glowach i dziwnych osmiorniczych mackach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruszylo w nastroszone halabardy ktore tylko czekaly na atak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ogromny segmentowy tulow hybrydy natarl na pierwsze szeregi lamiac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zaparte w ziemi drzewce. Rozlegl sie przerazliwy pisk potwora. Kolorowe chusty z glowa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;orla darly sie pod druzgocacymi ciosami zakonczonych kolcami macek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne krzyki, kolejne trupy. Okrazona bestia tratowala wszystko na swojej drodze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kusze kurwa! Dawac kusze!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Drzace rece kusznikow lataly we wszystkie strony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kusze kurwa! Strzelac!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chude rece mlodego zolnierza puscily strzale.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kurwa ! Kusszz...- Belt utkwil w szyi wykrzykujacego porucznika. - eeeeee....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody kusznik ktory wypuscil belt padl prawie bez zycia na ziemi. Zemdlal. Juz kolejny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zolnierz zemdlal. Kulawy mezczyzna widzial wszystko. Siedzial skulony na blankach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;czarnej wiezy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Trzasl sie. Patrzal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Patrzal na klebiace sie pod brama czarne postacie. Patrzal na mackowate monstrum.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nagle w jego uszach zabrzmialo dziwne dzwonienie. Zamknal usta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu ciemnosc. Mokro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Dajcie drugie wiadro wody. Juz nie, nie. Nie trzeba. Ocknal sie - mowila rozmazana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;postac nad twarza kulawego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Zemdlales chlopcze. Dobrze sie czujesz? Mozesz isc?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Skinal glowa na znak ze moze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I szedl.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Myslal znowu. O czarnej twierdzy, o potworze, o kuszniku. Wbil wzrok w czarna od pylu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chuste z przedziwnym ptakiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jakie to uczucie. Siedziec samotnie na blankach czarnej twierdzy. Ty wiesz, ze oni przyjda.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zawsze przychodza, a jednak dalej tkwisz na blankach i czekasz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na co ?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na smierc, na wybawienie. To zadna roznica. Wazne jest tylko to, ze cie zabija.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bo tylko smierci pragnie wiezien czarnej twierdzy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kazdej pelni czeka na czarne plaszcze. O kazdej pelni wychodzi na blanki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziwne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Hat czy jak ci tam na imie! Szybciej kur..&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy przyspieszyl nieco kroku klnac na swoje kolano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu sie zadumal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Biala sala. Dziwna rozzarzona kula, ktora rozswietlala cale pomieszczenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- A temu co sie stalo. - Mowil owiniety w bialy kitel medyk.- paskudna rana jakby mu noge prasa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;przygniotla. A teraz zobaczycie jak sie pracuje w stolycy. Patrzcie i uczcie sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lezacemu na lozu czlowiekowi obraz zaczal sie rozmazywac.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulawy parl do przodu wspomagajac sie rytmicznymi rabnieciami&lt;br /&gt;
&#039;&#039;miecza, a krwawa pozoga ostawala po sciezce, ktora przemierzal&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oddzialy wroga. Ciecie z prawej, parada i piruet z cieciem od dolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W pachwine i do obojczyka. Ciala padaly bez zycia jedno po drugim.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lancuchowy morgenstern swisnal mu za plecami oplatajac noge.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zelazna, naszpikowana cwiekami kula zawinela sie i z wielkim&lt;br /&gt;
&#039;&#039;impetem gruchnela mu w kolano.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chcywil sie za palaca bolem rane, zawyl i z pelnym nienawisci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;okrzykiem jeszcze mocniej parl do przodu. Wpadl w trans.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W szal, w ktorym zaden wrog nie mogl stanac na jego drodze, a&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarz spowijal grymas wscieklosci.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Znowu wszystko sie rozmazalo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Biala sala.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- To korbacz. - wymamrotal pol przytomny do trzymajacego, drzacymi dlonmi, skalpel medyka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Otrzasnal sie znowu czujac goracy piasek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapal mlodzienca za ramie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Gdzie jestesmy? - spytal beznamietnie i spojrzal na niego.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Twarz mial trupioblada. Zostalo znamie. Jedno jedyne znamie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po czym?&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sam nie wiedzial. Domyslal sie. Pamietal czarna wieze i klebiace sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod nia cienie. Pamietal hybryde, ktora z kazdym atakiem slabla.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pamietal swoje potworne szpony wbite w chlodny kamien.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pamietal swoje nieludzkie oblicze odbite na powierzchni wody.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Kapitanie ! Kapitanie ! - krzyknal zlapany za ramie zolnierz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Spi kapitan. -przerwal wysoki zolnierz - Dajcie go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tutaj. Trzeba cos z nim zrobic. Wyglada jako tako, jak odnowi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sily moze sie na cos przydac i tak brakuje nam ludzi. Polowa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oddzialow wyrznieta w pien. To juz nie te czasy. Idzcie spac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zolnierzu. Jak dotrzemy do wiezy kapitan zadecyduje o&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wszystkim.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody wybauszyl oczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- No co tak patrzycie. Ja mam pierwsza warte.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mlody zolnierz polozyl sie na goracym piasku, nakryl sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;skorami i zapadl w sen, w ktorym odwiedzila go znowu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;czarna postac na szczycie wiezy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zerwal sie z krzykiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;- Wiem wiem. Takie zycie najemnego zolnierza. - odrzekl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;mu wartownik. - Ale jest na to sposob. Mysl o dniu wyplaty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zawsze skutkuje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;-Za dukat co jak slonce zloty - wymamrotal do siebie wartownik&lt;br /&gt;
&#039;&#039;patrzacy na zachod.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ogniste slonce skrylo sie za smaganym wiatrem horyzontem. Blysnelo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jeszcze raz odbite od pedzacego po niebie obloku i spowilo cala&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pustynie w mroku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nocne ptaki wypelnily glucha pustke swoim wrzaskiem. Zalopotaly&lt;br /&gt;
&#039;&#039;skrzydlami i odlecialy za kolejne wzgorze. To, za ktorym juz bylo&lt;br /&gt;
&#039;&#039;niedaleko.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozlegl sie ochryply kaszel i cichy jek ulgi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziewietnastu zabitych.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2412</id>
		<title>Hathaldir</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Hathaldir&amp;diff=2412"/>
		<updated>2007-06-17T09:59:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: dodano opowiadanie&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Hathaldir, człowiek. Nawrócony wzynawca bogów chaosu, profesjonalny najemnik służący w Komapnii Gryfa i Straży Kupieckiej. Przywódca zbuntowanych najemników. Wróg Osadników, których uwielbiał wycinać w pień.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Opowiadanie Hathaldira==&lt;br /&gt;
Opowiadanie napisane przez Hathaldira. Stanowiło ono jednocześnie jego podanie do Kompanii Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Goraco.&lt;br /&gt;
Kolejne wzniesienie i kolejny morderczy marsz.&lt;br /&gt;
Kolejne kroki i kolejne wycie rannych zolnierzy noszonych na lektykach.&lt;br /&gt;
To juz trzeci dzien. Trzeci dzien od czasu jak przeszlismy to pieklo.&lt;br /&gt;
Siedemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
Czterdziestu i paru rannych.&lt;br /&gt;
Pieciu calych, z kilkoma siniakami i otarciami.&lt;br /&gt;
Chwila ciszy, potworny jek i krzyk ktoregos z naszych.&lt;br /&gt;
- ... rwa mac!. Medyka ! ! !&lt;br /&gt;
Osiemnastu zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeszcze wczoraj... Kulawy zadumal sie na chwile. Wyjal srebrzysty noz&lt;br /&gt;
zdobyty na odleglych ziemiach.&lt;br /&gt;
Falujacy od goraca horyzont rozmazal sie nagle. Zaczal wirowac, przybierac&lt;br /&gt;
dziwne ksztalty.&lt;br /&gt;
Jeszczcze wczoraj bylismy tak daleko, teraz kilka dni i znowu bedziemy w obozie.&lt;br /&gt;
Spojrzal na noz. Chwycil go mocniej w reku i rzucil w bialy jak snieg piasek pustyni.&lt;br /&gt;
Chlodna klinga odbila wrzace nienawiscia slonce, ktore nieprzyjemnie oslepilo&lt;br /&gt;
kulawego.&lt;br /&gt;
Zmruzyl oczy i przyslonil twarz reka.&lt;br /&gt;
Zaklnal.&lt;br /&gt;
Trzeci dzien.- pomyslal starajac sie plunac slina z suchych jak wior ust.&lt;br /&gt;
-Hathaldir! Biegiem! - rozlegl sie przytlumiony glos jednego z dowodcow.&lt;br /&gt;
Kulawy podniosl sie ciezko ze sterczacego z piasku kamienia. Stanal na nogach.&lt;br /&gt;
Znowu swiat zawirowal dookola niego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Cimnosc.&lt;br /&gt;
Przerazliwy krzyk.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Trzymac sie blisko - zakrzyknal bialy jak snieg kapitan.&lt;br /&gt;
Krabopodobne monstrum o dwoch glowach i dziwnych osmiorniczych mackach&lt;br /&gt;
ruszylo w nastroszone halabardy ktore tylko czekaly na atak.&lt;br /&gt;
Ogromny segmentowy tulow hybrydy natarl na pierwsze szeregi lamiac&lt;br /&gt;
zaparte w ziemi drzewce. Rozlegl sie przerazliwy pisk potwora. Kolorowe chusty z glowa&lt;br /&gt;
orla darly sie pod druzgocacymi ciosami zakonczonych kolcami macek.&lt;br /&gt;
Kolejne krzyki, kolejne trupy. Okrazona bestia tratowala wszystko na swojej drodze.&lt;br /&gt;
- Kusze kurwa! Dawac kusze!&lt;br /&gt;
Drzace rece kusznikow lataly we wszystkie strony.&lt;br /&gt;
- Kusze kurwa! Strzelac!&lt;br /&gt;
Chude rece mlodego zolnierza puscily strzale.&lt;br /&gt;
- Kurwa ! Kusszz...- Belt utkwil w szyi wykrzykujacego porucznika. - eeeeee....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mlody kusznik ktory wypuscil belt padl prawie bez zycia na ziemi. Zemdlal. Juz kolejny&lt;br /&gt;
zolnierz zemdlal. Kulawy mezczyzna widzial wszystko. Siedzial skulony na blankach&lt;br /&gt;
czarnej wiezy.&lt;br /&gt;
Trzasl sie. Patrzal.&lt;br /&gt;
Patrzal na klebiace sie pod brama czarne postacie. Patrzal na mackowate monstrum.&lt;br /&gt;
Nagle w jego uszach zabrzmialo dziwne dzwonienie. Zamknal usta.&lt;br /&gt;
Znowu ciemnosc. Mokro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Dajcie drugie wiadro wody. Juz nie, nie. Nie trzeba. Ocknal sie - mowila rozmazana&lt;br /&gt;
postac nad twarza kulawego.&lt;br /&gt;
- Zemdlales chlopcze. Dobrze sie czujesz? Mozesz isc?&lt;br /&gt;
Skinal glowa na znak ze moze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I szedl.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Myslal znowu. O czarnej twierdzy, o potworze, o kuszniku. Wbil wzrok w czarna od pylu&lt;br /&gt;
chuste z przedziwnym ptakiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jakie to uczucie. Siedziec samotnie na blankach czarnej twierdzy. Ty wiesz, ze oni przyjda.&lt;br /&gt;
Zawsze przychodza, a jednak dalej tkwisz na blankach i czekasz.&lt;br /&gt;
Na co ?&lt;br /&gt;
Na smierc, na wybawienie. To zadna roznica. Wazne jest tylko to, ze cie zabija.&lt;br /&gt;
Bo tylko smierci pragnie wiezien czarnej twierdzy.&lt;br /&gt;
Kazdej pelni czeka na czarne plaszcze. O kazdej pelni wychodzi na blanki.&lt;br /&gt;
Dziwne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Hat czy jak ci tam na imie! Szybciej kur..&lt;br /&gt;
Kulawy przyspieszyl nieco kroku klnac na swoje kolano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Znowu sie zadumal.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Biala sala. Dziwna rozzarzona kula, ktora rozswietlala cale pomieszczenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- A temu co sie stalo. - Mowil owiniety w bialy kitel medyk.- paskudna rana jakby mu noge prasa&lt;br /&gt;
przygniotla. A teraz zobaczycie jak sie pracuje w stolycy. Patrzcie i uczcie sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lezacemu na lozu czlowiekowi obraz zaczal sie rozmazywac.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pole bitwy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kulawy parl do przodu wspomagajac sie rytmicznymi rabnieciami&lt;br /&gt;
miecza, a krwawa pozoga ostawala po sciezce, ktora przemierzal&lt;br /&gt;
oddzialy wroga. Ciecie z prawej, parada i piruet z cieciem od dolu.&lt;br /&gt;
W pachwine i do obojczyka. Ciala padaly bez zycia jedno po drugim.&lt;br /&gt;
Lancuchowy morgenstern swisnal mu za plecami oplatajac noge.&lt;br /&gt;
Zelazna, naszpikowana cwiekami kula zawinela sie i z wielkim&lt;br /&gt;
impetem gruchnela mu w kolano.&lt;br /&gt;
Chcywil sie za palaca bolem rane, zawyl i z pelnym nienawisci&lt;br /&gt;
okrzykiem jeszcze mocniej parl do przodu. Wpadl w trans.&lt;br /&gt;
W szal, w ktorym zaden wrog nie mogl stanac na jego drodze, a&lt;br /&gt;
twarz spowijal grymas wscieklosci.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Znowu wszystko sie rozmazalo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Biala sala.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- To korbacz. - wymamrotal pol przytomny do trzymajacego, drzacymi dlonmi, skalpel medyka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* * *&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Otrzasnal sie znowu czujac goracy piasek.&lt;br /&gt;
Zlapal mlodzienca za ramie.&lt;br /&gt;
- Gdzie jestesmy? - spytal beznamietnie i spojrzal na niego.&lt;br /&gt;
Twarz mial trupioblada. Zostalo znamie. Jedno jedyne znamie.&lt;br /&gt;
Po czym?&lt;br /&gt;
Sam nie wiedzial. Domyslal sie. Pamietal czarna wieze i klebiace sie&lt;br /&gt;
pod nia cienie. Pamietal hybryde, ktora z kazdym atakiem slabla.&lt;br /&gt;
Pamietal swoje potworne szpony wbite w chlodny kamien.&lt;br /&gt;
Pamietal swoje nieludzkie oblicze odbite na powierzchni wody.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Kapitanie ! Kapitanie ! - krzyknal zlapany za ramie zolnierz.&lt;br /&gt;
- Spi kapitan. -przerwal wysoki zolnierz - Dajcie go&lt;br /&gt;
tutaj. Trzeba cos z nim zrobic. Wyglada jako tako, jak odnowi&lt;br /&gt;
sily moze sie na cos przydac i tak brakuje nam ludzi. Polowa&lt;br /&gt;
oddzialow wyrznieta w pien. To juz nie te czasy. Idzcie spac&lt;br /&gt;
zolnierzu. Jak dotrzemy do wiezy kapitan zadecyduje o&lt;br /&gt;
wszystkim.&lt;br /&gt;
Mlody wybauszyl oczy.&lt;br /&gt;
- No co tak patrzycie. Ja mam pierwsza warte.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mlody zolnierz polozyl sie na goracym piasku, nakryl sie&lt;br /&gt;
skorami i zapadl w sen, w ktorym odwiedzila go znowu&lt;br /&gt;
czarna postac na szczycie wiezy.&lt;br /&gt;
Zerwal sie z krzykiem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Wiem wiem. Takie zycie najemnego zolnierza. - odrzekl&lt;br /&gt;
mu wartownik. - Ale jest na to sposob. Mysl o dniu wyplaty.&lt;br /&gt;
Zawsze skutkuje.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-Za dukat co jak slonce zloty - wymamrotal do siebie wartownik&lt;br /&gt;
patrzacy na zachod.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ogniste slonce skrylo sie za smaganym wiatrem horyzontem. Blysnelo&lt;br /&gt;
jeszcze raz odbite od pedzacego po niebie obloku i spowilo cala&lt;br /&gt;
pustynie w mroku.&lt;br /&gt;
Nocne ptaki wypelnily glucha pustke swoim wrzaskiem. Zalopotaly&lt;br /&gt;
skrzydlami i odlecialy za kolejne wzgorze. To, za ktorym juz bylo&lt;br /&gt;
niedaleko.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Rozlegl sie ochryply kaszel i cichy jek ulgi.&lt;br /&gt;
Dziewietnastu zabitych. &#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2410</id>
		<title>Yarbar</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Yarbar&amp;diff=2410"/>
		<updated>2007-06-17T07:31:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Yarbar - od początku 2006 r. emetryt.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W grze: Brzuchaty czarnobrody krasnolud - Yarbar Grimsson. [[Krasnoludy z Mahakamu|Mahakamczyk]], [[Komando Scoia&#039;tael|Komandos]], [[Gladiatorzy|Gladiator]], [[Kompania Gryfa|Najemnik]] oraz [[Mutanci Chaosu|Mutant]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Logi, ciekawostki=&lt;br /&gt;
Dobry przykład [[Odgrywanie postaci|erpega]] [[Kompania Gryfa|najemnika]]:&amp;lt;br /&amp;gt;&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;XXX umarl.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
(...)&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Co to wlasciwie bylo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Imie jakies mialo?&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: XXX.&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
Mowisz: Scigany gniewem [[Malal]]a&amp;lt;br /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Yarbar&#039;&#039;&#039; huczy: Jak go scigal, my walnelismy, to niech placi&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- To jest znacznik nadania kategorii. Powinien być zawsze na dole strony. --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Postacie]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2409</id>
		<title>Kompania Gryfa</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2409"/>
		<updated>2007-06-17T07:31:10Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Bunt */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Grafika:Gryphon.png|thumb|right|Czarny Gryf]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=O Kompanii=&lt;br /&gt;
Wolna Zaciężna Kompania Najemna Czarnego Gryfa jest armią zawodową, składającą się z trzech oddziałów żołnierzy wyszkolonych w przeróżnych technikach walk. Sama Kompania szkoli mieczników, pałkarzy i pikinierów, lecz w ostatnim czasie zwerbowała wiele osób o innych specjalizacjach bitewnych. W obecnej chwili Gryfy stacjonują w [[Wissenland]]zie, konkretniej na terenie [[Weilerberg]]u. Funkcję garnizonu pełni zamek, podarowany kompanii przez Cesarza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Odległa historia=&lt;br /&gt;
Inwazja armii [[Chaos]]u w 2301 roku (podług kalendarza [[Imperium|Imperialnego]]) na długo zapadła w pamięci wszystkich mieszkańców całego [[Imperium]], a także sąsiedniego [[Kislev]]u. Gdy w 2302 roku upadło miasto [[Praag]], a stolica [[Kislev]] oraz miasto [[Erengard]] były oblegane, sytuacja wydawała się być dramatyczna. Na szczęście Magnus Pobożny, który zjednoczył ponownie [[Imperium]], a potem został Cesarzem, pospieszył z pomocą carowi Alexisowi Romanoffowi i w 2303 roku podczas wielkiej bitwy o Las Grovod zjednoczone siły [[Kislev]]u, [[Imperium]] oraz [[Norska|Norski]] odparły straszliwe hordy [[Chaos]]u.&lt;br /&gt;
Jednym z dowódców licznych oddziałów Armii [[Imperium|Imperialnej]] był Mellory Halshtenbach, człek dzielny i bardzo odważny, wspaniałym wojownikiem w młodości swej będący. On to podczas wspomnianej już bitwy zapisał kolejną chwalebną kartę w historii swego życia, prowadząc mimo podeszłego już wieku, szarżę podległego mu oddziału kawaleryjskiego na przeważające siły wroga. Niestety czyn ów okupiony był straszliwymi stratami w ludziach, jednakowoż stał się jednym z wielu pojedynczych czynnikow, które odwróciły losy bitwy i pozwoliły odnieść ostateczne zwycięstwo. Sam Mellory poważnie ranny w nogę został, a wobec wdania się jakiegoś zakażenia, które w broni wroga ukryte było, lekarze wojskowi musieli dokonać jej późniejszej amputacji. Magnus Pobożny odznaczył go za jego postawę bitewną i pozwolił pozostać na miejscu, celem rehabilitacji.Tym samym Mellory przeszedł w  stan spoczynku, który już przed Kampanią Kislevską mu sie należał. Wraz z Mellorym pozostał w Kislevie jego syn Dirck, który rozkaz opiekowania się ojcem otrzymał.&lt;br /&gt;
Mellory zamieszkał w [[Kislev]]ie, gdzie powoli odzyskiwał zdrowie i jak w czasach dzieciństwa, ponownie uczył się chodzić. Jednak jego dusza wojownika nie pozwoliła mu na prowadzenie spokojnego trybu życia. Postanowił on zorganizować i wyszkolić oddział żołnierzy, którzy w rożnych niebezpiecznych akcjach uczestniczyć by mogli. Wykupił tedy opuszczoną farmę na przedmieściach miasta i rozpoczął realizację swego projektu. Na początku zgromadził około dwudziestu wojowników, którzy po zakończeniu wojny z armii Kislevskiej zwolnieni zostali, a którzy do spokojnego życia, wobec koszmarnych przeżyć wojennych trwale odciśniętych na ich psychice, powrócić nie potrafili. Grupę tą nazwał Mellory trochę na wyrost Kompanią Gryfa, gdyż to właśnie zwierze na jego herbie rodowym się znajdowało i wraz z synem rozpoczął ich szkolenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Kolejni dowódcy==&lt;br /&gt;
Po przeprowadzce do Weilerbergu Kompanią dowodzili w kolejności:&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Eolv|Eolv]] Aedd&#039;feainne&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Marrcel|Marrcel]] z Gór Sinych&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Amithiel|Amithiel]] Anvareth&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Ney|Ney]] z L&#039;Anguille&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Brekhtgar|Brekhtgar]] Bracer&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Aleev|Aleev]] Kielov&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Dalberg|Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Deli|Deli]] Sherigson&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Tungus|Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oddziały==&lt;br /&gt;
===[[Alae Mortis]]===&lt;br /&gt;
W czasach formowania Najemnej Kompanii Gryfa w latach 2304 - 2305 dowództwo postanowiło wyodrębnić osobny pluton przeznaczony do działań zwiadowczych oraz misji specjalnych. Członków tego oddziału można było odróżnić od reszty żołnierzy Kompanii za pomocą żółtych chust - ich znaku rozpoznawczego. Ponieważ w zamyśle dowództwa miał on działając  samodzielnie, czasem pozbawiony wsparcia większych sił Kompanii; wybierani do niego byli żołnierze charakteryzujący się, poza rzecz jasna wysokimi umiejętnościami, zaradnością i samodzielnością. Dość szybko Pierwszy Pluton sprawdził się w warunkach bojowych. W czasie swoich misji pluton ten uczestniczył w wielu kampaniach, a jego żołnierze na każdym kroku udowadniali przydatność tego rodzaju jednostki. Wykorzystywany był, w celu zbadania terenu, zasięgnięciu języka, a także do przeprowadzania zadań o charakterze specjalnym na tyłach wroga. Często stosowane ataki pod osłoną ciemności, jak i z zaskoczenia oraz wykorzystywanie strachu przed nieznanym, utrwaliło wizerunek żołnierzy z żółtymi chustami, jako zwiastun rychłej śmierci. Ich przybycie zwiastowało zagładę i pożogę. Przybywali z dobytym orężem na skrzydłach samej śmierci. Alae Mortis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Cruentis Fatum]]===&lt;br /&gt;
Historia plutonu Cruentis Fatum wiąże się nierozerwalnie z okresem formowania się Kompanii Gryfa w latach 2304-2305 w Kislevie. Wtedy to bojar kresowy Aleksander Newski upatrzył sobie w nowo powstającej kompanii najemnej rozwiązania swoich problemów. Za jego namową, poparta kilkoma pękatymi sakiewkami złota, stworzono w Kompanii Gryfa pluton Fatum, pod dowództwem porucznika Igora Krecnieva. W pierwszym rzucie skład plutonu stanowili ci, którzy byli zbyt niewygodni dla Newskiego by być na wolności i zbyt ważni żeby ich zabić - dostawali oni możliwość wyboru: służba w kompanii najemnej, albo gnicie w więzieniu. Wydawało im się, że uśmiechnął się do nich los, jednak kolejne bitwy wykazały jak bardzo się mylili. Szlak bojowy Kompanii usłany był mogiłami, nad którymi powiewały błękitne chusty umazane krwią poległych żołnierzy. Śmiertelność w plutonie była tak wysoka, że z czasem Porucznika Igora Krecnieva zaczęto nazywać Krwawym Porucznikiem, a sam pluton otrzymał nową nazwę: Cruentis Fatum - Krwawy Los.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Dies Irae===&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po  wykonaniu wielu zleceń, żołnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńców, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia, stanowiły nie lada problem dla żołnierzy. Straty były po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantów, oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żołnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywieńców oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. &lt;br /&gt;
Kilka dni po bitwie, dowództwo postanowiło nagrodzić żołnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało się pokonać wroga, oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir|Thazira]] ibn Fahldan &amp;quot;[[Dies Irae]]&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sadu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd, dla żołnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Nil Desperandum]]===&lt;br /&gt;
Podczas jednej ze standardowych misji na wypalonych ziemiach [[Chaos|chaosu]] Kompania wpadła w pułapkę. Gdy dowódca oddziału i ówczesny kapitan [[Helkan]] Tartaglia stracił już nadzieję i przygotował się na najgorsze, na pomysł wpadł jego adiutant - [[Hathaldir]] Riva. Dzięki wybitnej znajomości terenu nie tylko rozbił w pył wojska przeciwnika, ale zdołał bezpiecznie i bez szwanku wyprowadzić żołnierzy z tych nieprzyjaznych okolic. Tartaglia ku upamiętnieniu tego wydarzenia powołał do życia oddział [[Nil Desperandum]] - &#039;&#039;nigdy nie rozpaczaj; nie trać nadziei&#039;&#039;, zaś dowódcą wojaków, noszących granatowe chusty został [[Hathaldir]]. Wiele lat później kapitan [[Tungus|Kielov]] oddział ten rozwiązał, zaś jego żołnierzy wcielił do [[Alae Mortis]] oraz świeżo powstałego [[Semper Fidelis]]. Więcej o [[Nil Desperandum]]...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Semper Fidelis===&lt;br /&gt;
Pluton Semper Fidelis został powołany już po przeprowadzce Kompanii do [[Imperium]], przez kapitana [[Tungus]]a Kielova, obecnego dowódcy Kompanii Gryfa. Kielov doskonale zdawał sobie sprawę, że Kompanię najłatwiej pokonać pozbawiając dowódcy; stworzył Semper Fidelis, co tłumaczy się &#039;&#039;Zawsze Wierni&#039;&#039;. Białe chusty mają za cel chronić życie i zdrowie kapitana kosztem własnego. Pierwszym dowódcą Semper Fidelis został porucznik [[Vorid]] Zagbar, który swoją wieloletnią służbą u boku kapitana Tartaglii, jako jego adiutant, udowodnił oddanie i poświęcenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Historia najnowsza=&lt;br /&gt;
==Wielka Wojna==&lt;br /&gt;
Pierwsza wojna, w którą zaangażowane były praktycznie wszystkie siły militarne Arkadii. Po jednej stronie walczyli [[Gladiatorzy]] wspierani przez wynajętą Kompanię Gryfa. Nieformalnie ten sojusz wspierało także [[Komando Scoia&#039;tael]]. Z drugiej zaś strony [[Berserkerzy ze Skellige]] połączyli siły z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]]. Nieoficjalnie wsparcia udzielali im [[Mutanci Chaosu]]. W trakcie tego konfliktu po raz pierwszy doszło do zdobycia siedziby [[Berserkerzy ze Skellige|Bersekerów ze Skellige]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Wojna z Zakonem Sigmara==&lt;br /&gt;
Dramatyczny i nieprofesjonalny konflikt, którego głównymi źródłami była ignorancja Rycerzy, postawa porucznika [[Tuki|Tukiego]] oraz arogancja żołnierzy Kompanii Gryfa, która w okresie poprzedzającym wybuch wojny osiągnęła szczyt swojej militarnej potęgi. Zdarzeniem, które bezpośrednio doprowadziło do pierwszych krwawych starć było niedostosowanie się porucznika Tukiego do wydanego przez [[Zakon Sigmara]] zakazu używania szaty Rycerza Chaosu. Pięcioosobowy oddział, dowodzony przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], patrolujący [[Krainę Zgromadzenia]] napotkał dwóch Rycerzy [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]], którzy podnieśli broń na oficera Kompanii. Starcie zakończyło się odwrotem Rycerzy. Od tego momentu dotychczasowi sojusznicy - Kompania Gryfa i [[Zakon Sigmara]] - stali się wrogami. Charakterystyczne dla tej wojny były krótkie, dynamiczne starcia kończące się taktycznymi odwrotami sił [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]]. Rycerze, mimo wsparcia ze strony [[Zabójcy Trolli|Zabójców Trolli]], nie potrafili przełamać dominacji Kompanii na polu walki. Dopiero sojusz [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]] z druga siłą Arkadii, [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], doprowadził do gwałtownej zmiany sytuacji, a w konsekwencji do buntu w szeregach Kompanii Gryfa i jej podupadnięcia. Po raz kolejny konflikt zbrojny z [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]] doprowadził najemników do poważnego kryzysu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Swojego rodzaju kronikę tego konfliktu stworzył [[Tuki]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bunt==&lt;br /&gt;
Jednym z bardziej dramatycznych epizodów najnowszej historii Kompani Gryfa jest [[bunt]]. W okresie trudnej wojny Kompanii Gryfa z [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], wywołanej przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], doszło do konfliktu pomiędzy kadrą oficerską a prostymi żołnierzami. Źródłem konfliktu była bierna postawa dowództwa, które pozostawiło żołnierzy samych sobie. Głównymi inicjatorami buntu byli: sierżant [[Hathaldir]] (późniejszy przywódca buntowników), sierżant [[Corben]] oraz żołnierz [[Yarbar|Yarbar]]. Buntownicy rozpoczęli swoje działania od pisemnych wystąpień wymierzonych głównie w kapitana [[Ney|Neya]] i porucznika [[Tuki|Tukiego]]. Gdy pierwsze przejawy buntu spotkały się z ostrą reakcją kapitana, wszyscy buntownicy podpisali list, w którym domagali się dymisji sztabu oraz podjęcia zdecydowanych działań mających na celu zakończenie krwawej i niedochodowej wojny. Bunt stłumił porucznik [[Tuki]], błyskawicznie usuwając niewygodne dla swej polityki osoby z garnizonu: Apheliona, Barabe, Belmora, Corbena, Criffa, Hathaldira, Hergara (przez pomyłkę, Hergar nie brał udziału w buncie), Kominora, Otara, Roba, Sagita, Shenandoe, Thurga, Vorida, Xathre, Yarbara i Zeepa. Solidaryzując się z wyrzuconymi, chusty zdali również żołnierz Dalberg i rekrut Mathias. Działanie elfiego porucznika doprowadziło Kompanię do poważnego i długotrwałego kryzysu. Cześć buntowników, w akcie zemsty, dokonała krwawej rzezi oficerów; porucznik Tuki swej pozycji w sztabie nie utrzymał.&lt;br /&gt;
Po latach, kilku wiernych ideałom Kompanii, buntowników powróciło pod sztandar z emblematem Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Konflikt z Syndykatem==&lt;br /&gt;
Kiedy Kompania Gryfa odzyskała pełnię sił po buncie, [[Gladiatorzy|Szkoła Walki Domu Von Raugen z Nuln]], tocząca wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], złożyła intratną propozycję kontraktu, na mocy którego Kompania miała wesprzeć [[Gladiatorzy|gladiatorów]]. Kapitan [[Mathias]] Foerganz podpisał się pod kontraktem i wojna rozpoczęła się. Z początku wyrównana, stopniowo zaczęła zamieniać się w masakrę żołnierzy przez soldatos [[Rodzina Alderazzi|Syndykatu]]. Połączone siły [[Gladiatorzy|Szkoły Walki Von Raugen]] i Kompanii Gryfa odniosły ostateczną klęskę przy próbie zdobycia siedziby syndykatu. Po zmianach kadrowych w Kompanii, kapitan [[Helkan]] Tartaglia podpisał zawieszenie broni.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Problemy z mutantami==&lt;br /&gt;
Pod koniec wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], [[Mutanci Chaosu]], widząc słabość Kompanii Gryfa postanowili tę dobić. Konflikt zakończył się porozumieniem stron, jednakże zauważalna podczas wojny była przewaga Kompanii Gryfa. Jakis czas później żolnierze, walczący wraz z [[Khazad]]ami przeciw najeżdzającym ich okolice trollami, zostali zaskoczeni przez mutantów, czego wynikiem byla śmierć jednego z rekrutów. Kompania postawila ultimatum - rekompensata w złocie, lub wojna. I tak rozpoczął się ostatni z dotychczasowych konfliktów Kompanii z [[Mutanci Chaosu|Mutantami]]. Z początku wyrównany; po pewnym czasie szala przechyliła się na korzyść tych drugich, by po mobilizacji sił Kompanijnych, zakończyć się totalną masakrą sług [[Chaos]]u i podpisaniem paktu o nieagresjii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Masakra komand Scoia&#039;tael==&lt;br /&gt;
Komandom [[Komando_Scoia%27tael|Scoia&#039;tael]] nie wystarczały wojny z tymi, którzy najeżdzali ich tereny. Zaczęli rzucać się na ludzi w służbie Kompanii, wykonujących swe rozkazy na terenie [[Ishtar]]. Kompania szybko porozumiała się z [[VII Brygada Armii Lyrii|VII Brygadą Armii Lyrii]],  [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz wojownikami do niedawna walczącymi pod dowództwem Jarla z [[Skellige|Archipelagu Skellige]], aktualnie także toczącymi wojny z `wiewiórkami`. Rozpoczęła się wojna, w której nie zginął ani jeden z żołnierzy Kompanii. Strat po stronie Komand także wiele nie było, jednakowoż ich siedziba przeżywała nieustannie &#039;dni otwarte&#039;. Samo Komando porzuciło zaś politykę obrony swego dowódcy do śmierci. Kompania, nie widząc sensu dalszej wojny, wystąpiła z propozycją zakończenia bezsensownego konfliktu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Hierarchia=&lt;br /&gt;
* kapitan [[Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
** adiutant kapitana w stopniu porucznika: [[Deli]] Shergison&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Alae Mortis: [[Użytkownik:Regis|Corben]] Pigo z Yspaden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Gizald]] Kane&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Użytkownik:Winston|Jurij]] Kielov&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Cruentis Fatum: [[Giovanni]] Falconieri&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Rob]] Brandysnap&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Semper Fidelis: [[Vorid]] Zagbar&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Znak rozpoznawczy=&lt;br /&gt;
Żołnierza Kompanii rozpoznać można po chuście z wyszytym znakiem Czarnego Gryfa. Chusty szyte są, zależnie od uplasowania hierarchicznego, z różnych materiałów i w różnych, adekwatnych do przydziału plutonowego, kolorach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Wynajmowanie Kompanii=&lt;br /&gt;
Prawie każdy może nająć Kompanię do dowolnego zadania, czy to zdobycia jakiegoś artefaktu, czy pomocy przy pokonaniu okreslonych bestii. Prawie, gdyż nie każdego na to stać...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Jak się dostać=&lt;br /&gt;
Zaciągnięcie się w szeregi żołnierzy Kompanii Gryfa nie jest wcale zadaniem prostym. Rekrutowane są jedyne najlepsze jednostki, doskonale znające tereny nie tylko [[Imperium|Starego Świata]], ale także [[Ishtar|krain zamorskich]]. Jeśli ktoś się za taką uważa, musi złożyć podanie w kancelarii garnizonowej i cierpliwie czekać na odpowiedź. Takowa nadejdzie zarówno w przypadku negatywnego rozpatrzenia podania, jak i pozytywnego - z dalszymi instrukcjami.&lt;br /&gt;
Do Kompanii Gryfa wstąpić mogą przedstawiciele wszystkich ras, za wyjątkiem mutantów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Siła bojowa=&lt;br /&gt;
Najemnicy z Kompanii Gryfa szkoleni są w trzech specjalizacjach bojowych. Pierwszą, i niewątpliwie najbardziej istotną, jest specjalizacja miecznika - jest ona najbardziej wymagająca i odpowiedzialna. To na mieczniku spoczywa ciężar dowodzenia na polu bitwy. To on odpowiada za odpowiedni szyk wojska. Niestety pojedynczy miecznik nie stanowi poważnej siły bojowej. Pozbawiony wsparcia innych specjalizacji, a także bez możliwości współpracy z innymi miecznikami nie jest wstanie wykorzystać nawet skromnego ułamka swoich możliwości. Kolejną specjalizacją jest pałkarz. Wprawdzie specjalizacja ta ogranicza możliwości ofensywne najemnika to paradoksalnie pojedynczy pałkarz jest najsilniejszym przedstawicielem najemników. Dzięki umiejętności ogłuszania może stanowić zagrożenie nawet dla silnych i dobrze wytrenowanych przeciwników. Jednak podobnie jak w przypadku miecznika pałkarz osiąga szczyt swoich możliwości bojowych jedynie podczas współdziałania z innymi specjalizacjami. Ostatnia, najbardziej popularną specjalizacja jest pikinier. Pojedynczy pikinier nie stanowi żadnego wyzwania, jest słaby, a jego kunszt wojskowy daleki jest od doskonałości. Jeśli jednak jego silny cios zadawany jest pod dowództwem miecznika i przy wsparciu silnego pałkarza jest on wstanie powalić nawet niezwykle silnych przeciwników. Nie ulega więc wątpliwości, że poważna siła bojowa Kompanii Gryfa wynika z drużynowego współdziałania wszystkich trzech specjalizacji.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
{{edycja}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2348</id>
		<title>Kompania Gryfa</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Kompania_Gryfa&amp;diff=2348"/>
		<updated>2007-06-16T19:16:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Ciekawostki, logi */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Grafika:Gryphon.png|thumb|right|Czarny Gryf]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=O Kompanii=&lt;br /&gt;
Wolna Zaciężna Kompania Najemna Czarnego Gryfa jest armią zawodową, składającą się z trzech oddziałów żołnierzy wyszkolonych w przeróżnych technikach walk. Sama Kompania szkoli mieczników, pałkarzy i pikinierów, lecz w ostatnim czasie zwerbowała wiele osób o innych specjalizacjach bitewnych. W obecnej chwili Gryfy stacjonują w [[Wissenland]]zie, konkretniej na terenie [[Weilerberg]]u. Funkcję garnizonu pełni zamek, podarowany kompanii przez Cesarza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Odległa historia=&lt;br /&gt;
Inwazja armii [[Chaos]]u w 2301 roku (podług kalendarza [[Imperium|Imperialnego]]) na długo zapadła w pamięci wszystkich mieszkańców całego [[Imperium]], a także sąsiedniego [[Kislev]]u. Gdy w 2302 roku upadło miasto [[Praag]], a stolica [[Kislev]] oraz miasto [[Erengard]] były oblegane, sytuacja wydawała się być dramatyczna. Na szczęście Magnus Pobożny, który zjednoczył ponownie [[Imperium]], a potem został Cesarzem, pospieszył z pomocą carowi Alexisowi Romanoffowi i w 2303 roku podczas wielkiej bitwy o Las Grovod zjednoczone siły [[Kislev]]u, [[Imperium]] oraz [[Norska|Norski]] odparły straszliwe hordy [[Chaos]]u.&lt;br /&gt;
Jednym z dowódców licznych oddziałów Armii [[Imperium|Imperialnej]] był Mellory Halshtenbach, człek dzielny i bardzo odważny, wspaniałym wojownikiem w młodości swej będący. On to podczas wspomnianej już bitwy zapisał kolejną chwalebną kartę w historii swego życia, prowadząc mimo podeszłego już wieku, szarżę podległego mu oddziału kawaleryjskiego na przeważające siły wroga. Niestety czyn ów okupiony był straszliwymi stratami w ludziach, jednakowoż stał się jednym z wielu pojedynczych czynnikow, które odwróciły losy bitwy i pozwoliły odnieść ostateczne zwycięstwo. Sam Mellory poważnie ranny w nogę został, a wobec wdania się jakiegoś zakażenia, które w broni wroga ukryte było, lekarze wojskowi musieli dokonać jej późniejszej amputacji. Magnus Pobożny odznaczył go za jego postawę bitewną i pozwolił pozostać na miejscu, celem rehabilitacji.Tym samym Mellory przeszedł w  stan spoczynku, który już przed Kampanią Kislevską mu sie należał. Wraz z Mellorym pozostał w Kislevie jego syn Dirck, który rozkaz opiekowania się ojcem otrzymał.&lt;br /&gt;
Mellory zamieszkał w [[Kislev]]ie, gdzie powoli odzyskiwał zdrowie i jak w czasach dzieciństwa, ponownie uczył się chodzić. Jednak jego dusza wojownika nie pozwoliła mu na prowadzenie spokojnego trybu życia. Postanowił on zorganizować i wyszkolić oddział żołnierzy, którzy w rożnych niebezpiecznych akcjach uczestniczyć by mogli. Wykupił tedy opuszczoną farmę na przedmieściach miasta i rozpoczął realizację swego projektu. Na początku zgromadził około dwudziestu wojowników, którzy po zakończeniu wojny z armii Kislevskiej zwolnieni zostali, a którzy do spokojnego życia, wobec koszmarnych przeżyć wojennych trwale odciśniętych na ich psychice, powrócić nie potrafili. Grupę tą nazwał Mellory trochę na wyrost Kompanią Gryfa, gdyż to właśnie zwierze na jego herbie rodowym się znajdowało i wraz z synem rozpoczął ich szkolenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Kolejni dowódcy==&lt;br /&gt;
Po przeprowadzce do Weilerbergu Kompanią dowodzili w kolejności:&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Eolv|Eolv]] Aedd&#039;feainne&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Marrcel|Marrcel]] z Gór Sinych&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Amithiel|Amithiel]] Anvareth&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Ney|Ney]] z L&#039;Anguille&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Brekhtgar|Brekhtgar]] Bracer&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Aleev|Aleev]] Kielov&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Mathias|Mathias]] Foerganz&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Dalberg|Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Helkan|Helkan]] Tartaglia&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Deli|Deli]] Sherigson&lt;br /&gt;
* kpt. [[Użytkownik:Tungus|Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Oddziały==&lt;br /&gt;
===[[Alae Mortis]]===&lt;br /&gt;
W czasach formowania Najemnej Kompanii Gryfa w latach 2304 - 2305 dowództwo postanowiło wyodrębnić osobny pluton przeznaczony do działań zwiadowczych oraz misji specjalnych. Członków tego oddziału można było odróżnić od reszty żołnierzy Kompanii za pomocą żółtych chust - ich znaku rozpoznawczego. Ponieważ w zamyśle dowództwa miał on działając  samodzielnie, czasem pozbawiony wsparcia większych sił Kompanii; wybierani do niego byli żołnierze charakteryzujący się, poza rzecz jasna wysokimi umiejętnościami, zaradnością i samodzielnością. Dość szybko Pierwszy Pluton sprawdził się w warunkach bojowych. W czasie swoich misji pluton ten uczestniczył w wielu kampaniach, a jego żołnierze na każdym kroku udowadniali przydatność tego rodzaju jednostki. Wykorzystywany był, w celu zbadania terenu, zasięgnięciu języka, a także do przeprowadzania zadań o charakterze specjalnym na tyłach wroga. Często stosowane ataki pod osłoną ciemności, jak i z zaskoczenia oraz wykorzystywanie strachu przed nieznanym, utrwaliło wizerunek żołnierzy z żółtymi chustami, jako zwiastun rychłej śmierci. Ich przybycie zwiastowało zagładę i pożogę. Przybywali z dobytym orężem na skrzydłach samej śmierci. Alae Mortis.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Cruentis Fatum]]===&lt;br /&gt;
Historia plutonu Cruentis Fatum wiąże się nierozerwalnie z okresem formowania się Kompanii Gryfa w latach 2304-2305 w Kislevie. Wtedy to bojar kresowy Aleksander Newski upatrzył sobie w nowo powstającej kompanii najemnej rozwiązania swoich problemów. Za jego namową, poparta kilkoma pękatymi sakiewkami złota, stworzono w Kompanii Gryfa pluton Fatum, pod dowództwem porucznika Igora Krecnieva. W pierwszym rzucie skład plutonu stanowili ci, którzy byli zbyt niewygodni dla Newskiego by być na wolności i zbyt ważni żeby ich zabić - dostawali oni możliwość wyboru: służba w kompanii najemnej, albo gnicie w więzieniu. Wydawało im się, że uśmiechnął się do nich los, jednak kolejne bitwy wykazały jak bardzo się mylili. Szlak bojowy Kompanii usłany był mogiłami, nad którymi powiewały błękitne chusty umazane krwią poległych żołnierzy. Śmiertelność w plutonie była tak wysoka, że z czasem Porucznika Igora Krecnieva zaczęto nazywać Krwawym Porucznikiem, a sam pluton otrzymał nową nazwę: Cruentis Fatum - Krwawy Los.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Dies Irae===&lt;br /&gt;
Po wielu latach działalności Kompanii Czarnego Gryfa, po wielu bitwach rozegranych w całym znanym świecie, po tym jak przez skarbiec kompanijny przewinęło się wiele złota oraz po  wykonaniu wielu zleceń, żołnierzom przyszło stawić czoła wielkiemu złu, czarnej jak otchłań magii, dzierżonej przez jednego z szaleńców, oddających się w objęcia śmierci - nekromantę Xyksina. Na kilka dni przed bitwą do garnizonu przybył jeden tajemniczy człowiek - ubrany na czarno, zakapturzony, chcący rozmawiać jedynie z kapitanem. Jak się okazało, był to wysoki rangą kapłan [[Morr]]a, boga śmierci i snów, zagorzałego wroga nieumarłych. Walka trwała 2 godziny, a wciąż powracające na pół żywe stworzenia, stanowiły nie lada problem dla żołnierzy. Straty były po obu stronach, jednak dzięki szybkiej reakcji jednego z ówczesnych sierżantów, oraz bohaterstwa i zdyscyplinowania garstki żołnierzy, Kompania zdołała przedrzeć się przez hordy ożywieńców oraz pokonać straszliwego potwora - Xyrksina. &lt;br /&gt;
Kilka dni po bitwie, dowództwo postanowiło nagrodzić żołnierzy, którzy odegrali znaczną rolę w bitwie. Kapitan awansował sierżanta, dzięki któremu udało się pokonać wroga, oraz przydzielił mu oddział zaufanych osób. Tak oto, obok dwóch innych oddziałów, zrodziła się przyszła gwiazda Kompanii - najmłodszy pluton, nazwany przez Porucznika [[Thazir|Thazira]] ibn Fahldan &amp;quot;[[Dies Irae]]&amp;quot;, co oznacza &amp;quot;Dzień Sadu&amp;quot;. Miało to stanowić hołd, dla żołnierzy, którzy oddali życie w walce. Gdyby nie oni, mógł to być sądny dzień dla Kompanii Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[Nil Desperandum]]===&lt;br /&gt;
Podczas jednej ze standardowych misji na wypalonych ziemiach [[Chaos|chaosu]] Kompania wpadła w pułapkę. Gdy dowódca oddziału i ówczesny kapitan [[Helkan]] Tartaglia stracił już nadzieję i przygotował się na najgorsze, na pomysł wpadł jego adiutant - [[Hathaldir]] Riva. Dzięki wybitnej znajomości terenu nie tylko rozbił w pył wojska przeciwnika, ale zdołał bezpiecznie i bez szwanku wyprowadzić żołnierzy z tych nieprzyjaznych okolic. Tartaglia ku upamiętnieniu tego wydarzenia powołał do życia oddział [[Nil Desperandum]] - &#039;&#039;nigdy nie rozpaczaj; nie trać nadziei&#039;&#039;, zaś dowódcą wojaków, noszących granatowe chusty został [[Hathaldir]]. Wiele lat później kapitan [[Tungus|Kielov]] oddział ten rozwiązał, zaś jego żołnierzy wcielił do [[Alae Mortis]] oraz świeżo powstałego [[Semper Fidelis]]. Więcej o [[Nil Desperandum]]...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===Semper Fidelis===&lt;br /&gt;
Pluton Semper Fidelis został powołany już po przeprowadzce Kompanii do [[Imperium]], przez kapitana [[Tungus]]a Kielova, obecnego dowódcy Kompanii Gryfa. Kielov doskonale zdawał sobie sprawę, że Kompanię najłatwiej pokonać pozbawiając dowódcy; stworzył Semper Fidelis, co tłumaczy się &#039;&#039;Zawsze Wierni&#039;&#039;. Białe chusty mają za cel chronić życie i zdrowie kapitana kosztem własnego. Pierwszym dowódcą Semper Fidelis został porucznik [[Vorid]] Zagbar, który swoją wieloletnią służbą u boku kapitana Tartaglii, jako jego adiutant, udowodnił oddanie i poświęcenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Historia najnowsza=&lt;br /&gt;
==Wielka Wojna==&lt;br /&gt;
Pierwsza wojna, w którą zaangażowane były praktycznie wszystkie siły militarne Arkadii. Po jednej stronie walczyli [[Gladiatorzy]] wspierani przez wynajętą Kompanię Gryfa. Nieformalnie ten sojusz wspierało także [[Komando Scoia&#039;tael]]. Z drugiej zaś strony [[Berserkerzy ze Skellige]] połączyli siły z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]]. Nieoficjalnie wsparcia udzielali im [[Mutanci Chaosu]]. W trakcie tego konfliktu po raz pierwszy doszło do zdobycia siedziby [[Berserkerzy ze Skellige|Bersekerów ze Skellige]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Wojna z Zakonem Sigmara==&lt;br /&gt;
Dramatyczny i nieprofesjonalny konflikt, którego głównymi źródłami była ignorancja Rycerzy, postawa porucznika [[Tuki|Tukiego]] oraz arogancja żołnierzy Kompanii Gryfa, która w okresie poprzedzającym wybuch wojny osiągnęła szczyt swojej militarnej potęgi. Zdarzeniem, które bezpośrednio doprowadziło do pierwszych krwawych starć było niedostosowanie się porucznika Tukiego do wydanego przez [[Zakon Sigmara]] zakazu używania szaty Rycerza Chaosu. Pięcioosobowy oddział, dowodzony przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], patrolujący [[Krainę Zgromadzenia]] napotkał dwóch Rycerzy [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]], którzy podnieśli broń na oficera Kompanii. Starcie zakończyło się odwrotem Rycerzy. Od tego momentu dotychczasowi sojusznicy - Kompania Gryfa i [[Zakon Sigmara]] - stali się wrogami. Charakterystyczne dla tej wojny były krótkie, dynamiczne starcia kończące się taktycznymi odwrotami sił [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]]. Rycerze, mimo wsparcia ze strony [[Zabójcy Trolli|Zabójców Trolli]], nie potrafili przełamać dominacji Kompanii na polu walki. Dopiero sojusz [[Zakon Sigmara|Zakonu Sigmara]] z druga siłą Arkadii, [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], doprowadził do gwałtownej zmiany sytuacji, a w konsekwencji do buntu w szeregach Kompanii Gryfa i jej podupadnięcia. Po raz kolejny konflikt zbrojny z [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]] doprowadził najemników do poważnego kryzysu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Swojego rodzaju kronikę tego konfliktu stworzył [[Tuki]].&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Bunt==&lt;br /&gt;
Jednym z bardziej dramatycznych epizodów najnowszej historii Kompani Gryfa jest [[bunt]]. W okresie trudnej wojny Kompanii Gryfa z [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz [[Berserkerzy ze Skellige|Berserkerami ze Skellige]], wywołanej przez porucznika [[Tuki|Tukiego]], doszło do konfliktu pomiędzy kadrą oficerską a prostymi żołnierzami. Źródłem konfliktu była bierna postawa dowództwa, które pozostawiło żołnierzy samych sobie. Głównymi inicjatorami buntu byli: sierżant [[Hathaldir]] (późniejszy przywódca buntowników), sierżant [[Corben]] oraz żołnierz [[użytkownik:Yarbar|Yarbar]]. Buntownicy rozpoczęli swoje działania od pisemnych wystąpień wymierzonych głównie w kapitana [[Ney|Neya]] i porucznika [[Tuki|Tukiego]]. Gdy pierwsze przejawy buntu spotkały się z ostrą reakcją kapitana, wszyscy buntownicy podpisali list, w którym domagali się dymisji sztabu oraz podjęcia zdecydowanych działań mających na celu zakończenie krwawej i niedochodowej wojny. Bunt stłumił porucznik [[Tuki]], błyskawicznie usuwając niewygodne dla swej polityki osoby z garnizonu: Apheliona, Barabe, Belmora, Corbena, Criffa, Hathaldira, Hergara (przez pomyłkę, Hergar nie brał udziału w buncie), Kominora, Otara, Roba, Sagita, Shenandoe, Thurga, Vorida, Xathre, Yarbara i Zeepa. Solidaryzując się z wyrzuconymi, chusty zdali również żołnierz Dalberg i rekrut Mathias. Działanie elfiego porucznika doprowadziło Kompanię do poważnego i długotrwałego kryzysu. Cześć buntowników, w akcie zemsty, dokonała krwawej rzezi oficerów; porucznik Tuki swej pozycji w sztabie nie utrzymał.&lt;br /&gt;
Po latach, kilku wiernych ideałom Kompanii, buntowników powróciło pod sztandar z emblematem Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Konflikt z Syndykatem==&lt;br /&gt;
Kiedy Kompania Gryfa odzyskała pełnię sił po buncie, [[Gladiatorzy|Szkoła Walki Domu Von Raugen z Nuln]], tocząca wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], złożyła intratną propozycję kontraktu, na mocy którego Kompania miała wesprzeć [[Gladiatorzy|gladiatorów]]. Kapitan [[Mathias]] Foerganz podpisał się pod kontraktem i wojna rozpoczęła się. Z początku wyrównana, stopniowo zaczęła zamieniać się w masakrę żołnierzy przez soldatos [[Rodzina Alderazzi|Syndykatu]]. Połączone siły [[Gladiatorzy|Szkoły Walki Von Raugen]] i Kompanii Gryfa odniosły ostateczną klęskę przy próbie zdobycia siedziby syndykatu. Po zmianach kadrowych w Kompanii, kapitan [[Helkan]] Tartaglia podpisał zawieszenie broni.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Problemy z mutantami==&lt;br /&gt;
Pod koniec wojny z [[Rodzina Alderazzi|Rodziną Alderazzi]], [[Mutanci Chaosu]], widząc słabość Kompanii Gryfa postanowili tę dobić. Konflikt zakończył się porozumieniem stron, jednakże zauważalna podczas wojny była przewaga Kompanii Gryfa. Jakis czas później żolnierze, walczący wraz z [[Khazad]]ami przeciw najeżdzającym ich okolice trollami, zostali zaskoczeni przez mutantów, czego wynikiem byla śmierć jednego z rekrutów. Kompania postawila ultimatum - rekompensata w złocie, lub wojna. I tak rozpoczął się ostatni z dotychczasowych konfliktów Kompanii z [[Mutanci Chaosu|Mutantami]]. Z początku wyrównany; po pewnym czasie szala przechyliła się na korzyść tych drugich, by po mobilizacji sił Kompanijnych, zakończyć się totalną masakrą sług [[Chaos]]u i podpisaniem paktu o nieagresjii.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==Masakra komand Scoia&#039;tael==&lt;br /&gt;
Komandom [[Komando_Scoia%27tael|Scoia&#039;tael]] nie wystarczały wojny z tymi, którzy najeżdzali ich tereny. Zaczęli rzucać się na ludzi w służbie Kompanii, wykonujących swe rozkazy na terenie [[Ishtar]]. Kompania szybko porozumiała się z [[VII Brygada Armii Lyrii|VII Brygadą Armii Lyrii]],  [[Zakon Sigmara|Zakonem Sigmara]] oraz wojownikami do niedawna walczącymi pod dowództwem Jarla z [[Skellige|Archipelagu Skellige]], aktualnie także toczącymi wojny z `wiewiórkami`. Rozpoczęła się wojna, w której nie zginął ani jeden z żołnierzy Kompanii. Strat po stronie Komand także wiele nie było, jednakowoż ich siedziba przeżywała nieustannie &#039;dni otwarte&#039;. Samo Komando porzuciło zaś politykę obrony swego dowódcy do śmierci. Kompania, nie widząc sensu dalszej wojny, wystąpiła z propozycją zakończenia bezsensownego konfliktu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Hierarchia=&lt;br /&gt;
* kapitan [[Tungus]] Kielov&lt;br /&gt;
** adiutant kapitana w stopniu porucznika: [[Deli]] Shergison&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Alae Mortis: [[Użytkownik:Regis|Corben]] Pigo z Yspaden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Gizald]] Kane&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Użytkownik:Winston|Jurij]] Kielov&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Cruentis Fatum: [[Giovanni]] Falconieri&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Dalberg]] Brigden&lt;br /&gt;
*** sierżant [[Rob]] Brandysnap&lt;br /&gt;
** porucznik oddziału Semper Fidelis: [[Vorid]] Zagbar&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Znak rozpoznawczy=&lt;br /&gt;
Żołnierza Kompanii rozpoznać można po chuście z wyszytym znakiem Czarnego Gryfa. Chusty szyte są, zależnie od uplasowania hierarchicznego, z różnych materiałów i w różnych, adekwatnych do przydziału plutonowego, kolorach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Wynajmowanie Kompanii=&lt;br /&gt;
Prawie każdy może nająć Kompanię do dowolnego zadania, czy to zdobycia jakiegoś artefaktu, czy pomocy przy pokonaniu okreslonych bestii. Prawie, gdyż nie każdego na to stać...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Jak się dostać=&lt;br /&gt;
Zaciągnięcie się w szeregi żołnierzy Kompanii Gryfa nie jest wcale zadaniem prostym. Rekrutowane są jedyne najlepsze jednostki, doskonale znające tereny nie tylko [[Imperium|Starego Świata]], ale także [[Ishtar|krain zamorskich]]. Jeśli ktoś się za taką uważa, musi złożyć podanie w kancelarii garnizonowej i cierpliwie czekać na odpowiedź. Takowa nadejdzie zarówno w przypadku negatywnego rozpatrzenia podania, jak i pozytywnego - z dalszymi instrukcjami.&lt;br /&gt;
Do Kompanii Gryfa wstąpić mogą przedstawiciele wszystkich ras, za wyjątkiem mutantów.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Siła bojowa=&lt;br /&gt;
Najemnicy z Kompanii Gryfa szkoleni są w trzech specjalizacjach bojowych. Pierwszą, i niewątpliwie najbardziej istotną, jest specjalizacja miecznika - jest ona najbardziej wymagająca i odpowiedzialna. To na mieczniku spoczywa ciężar dowodzenia na polu bitwy. To on odpowiada za odpowiedni szyk wojska. Niestety pojedynczy miecznik nie stanowi poważnej siły bojowej. Pozbawiony wsparcia innych specjalizacji, a także bez możliwości współpracy z innymi miecznikami nie jest wstanie wykorzystać nawet skromnego ułamka swoich możliwości. Kolejną specjalizacją jest pałkarz. Wprawdzie specjalizacja ta ogranicza możliwości ofensywne najemnika to paradoksalnie pojedynczy pałkarz jest najsilniejszym przedstawicielem najemników. Dzięki umiejętności ogłuszania może stanowić zagrożenie nawet dla silnych i dobrze wytrenowanych przeciwników. Jednak podobnie jak w przypadku miecznika pałkarz osiąga szczyt swoich możliwości bojowych jedynie podczas współdziałania z innymi specjalizacjami. Ostatnia, najbardziej popularną specjalizacja jest pikinier. Pojedynczy pikinier nie stanowi żadnego wyzwania, jest słaby, a jego kunszt wojskowy daleki jest od doskonałości. Jeśli jednak jego silny cios zadawany jest pod dowództwem miecznika i przy wsparciu silnego pałkarza jest on wstanie powalić nawet niezwykle silnych przeciwników. Nie ulega więc wątpliwości, że poważna siła bojowa Kompanii Gryfa wynika z drużynowego współdziałania wszystkich trzech specjalizacji.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Ciekawostki, logi=&lt;br /&gt;
{{edycja}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;!-- to jest znacznik przypisania kategorii - powinien być na końcu strony! --&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[Kategoria:Stowarzyszenia]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2329</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2329"/>
		<updated>2007-06-16T15:27:42Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 5.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ten dzien zaczal sie zupelnie inaczej niz sie skonczyl.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze korzystaja z tych rzadkich chwil odpoczynku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na nogach zostaly tylko oddzialy pelniace patrole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do garnizonu zaczela wdzeirac sie monotonia,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zupelnie jakby wojna odsunela sie o kilkaset mil dalej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zludzenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong przypomnial wojsku, ze wojna trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oddzial zakonnych wspierany przez krasnoludy z czubami na glowach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;uderzyl na brame. Zorganizowana napredce, przez jednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z oficerow, obrona nie zatrzymala przeciwnikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pierwsza brama legla... Formacja zakonnych wycofala sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tilea.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Informacja o ataku dotarla do nas podczas rutynowego patrolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Natychmiast kazalem wyznaczyc marszrute na garnizon.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdy dotarlismy, grabarz wlasnie inkasowal gotowke, za kolejne&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowki. Szybkie przezbrojenie oddzialu i decyzja. Kontratak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszylismy ku twierdzy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z marszu uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, swist beltow wokol nas.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gwardzisci po krotkim starciu padaja martwi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cofamy sie kawalek ustawiajac zwarte linie gotowe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do przyjecia kontr-uderzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwu niespieszno... spokojnie formuje szyki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W tym czasie sluzebni porzadkuja przedpole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeden kazal oddac sobie szyszak poleglego gwardzisty,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ktory jeden z zolnierzy zabral na pamiatke. Zdziwieni oddalismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Kilkakrotne starcia nie przynosza rozwiazania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmiana rozkazow. Uderzamy w lewa flanke szyku rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam gdzie krocza krasnoludy z czubami na glowach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk bitwy. Krasnoludy z czubami w slepej furii tna powietrze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;toporami. Glowe kladzie glownodowodzacy formacja rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwile po nim pod gradem ciosow padaja oba krasnoludy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwyciestwo. Ostatni z szyku zakonnych wycofuje sie pokrwawiony&lt;br /&gt;
&#039;&#039;na zamek. Zgielk bitwy budzi kolejnych mieszkancow zamku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila na zlapanie oddechu. Chlodna woda z manierek,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilka kesow chleba i znow stoimy gotowi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Szykowi zakonnych przewodzi dowodca gwardii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Jedno... drugie...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa ranni po obu stronach. Uzdrowiciele z ledwoscia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadazaja opatrywac rany w krotkich przerwach pomiedzy starciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie. Szyk wojsk najemnych peka, zalany krwia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oficer wycofuje sie z pola bitwy. Przez powstala wyrwe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rusza rycerstwo. Natychmiastowy zwrot szyku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy ochronic oficera. Po drodze pod gradem ciosow pada na ziemie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dyszacy ciezko krasnolud w gwardyjskiej tunice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybywamy za pozno. Zyje, ale oddech ma plytki i nieregularny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazuje sklecic nosze. Koniec starc. Nie mozemy stracic oficera.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolumna wojsk najemnych rusza forsownym marszem na garnizon.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam oddajemy go pod opieke uzdrowicieli. Ocknal sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bylo warto. Po tych slowach zemdlal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Owszem. Bylo warto. A krew sie zmyje. Taki fach...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&lt;br /&gt;
Urlop.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zgruchotany nadgarstek. Polamane zebra.&lt;br /&gt;
Slowa medyka jak wyrok: Nie wezmiesz wiecej miecza do reki.&lt;br /&gt;
A to mial byc rutynowy patrol. Decyzja jedna: Urlop.&lt;br /&gt;
Wyjazd w Gory. Jedyna nadzieja w magii Wiedzacego.&lt;br /&gt;
Zostawiam sterte podpisanych rozkazow.&lt;br /&gt;
Lepsze kilka dni przerw niz mialbym zostawic wojsko&lt;br /&gt;
w takich chwilach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gory Sine, Caer Deithwen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Magia dziala. Powoli cwicze fechtunek.&lt;br /&gt;
Z garnizonu dochodza nieregularne meldunki.&lt;br /&gt;
Wojsku puszczaja nerwy. Utarczka w gorach.&lt;br /&gt;
Krasnolud w mojego plutonu ciezko pogruchotany.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 10.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powrot. W garnizonie wrze. Nie mam czasu na rozeznanie sie&lt;br /&gt;
w sytuacji. Chwytam co mi pod reke wpadnie i jestem gotow.&lt;br /&gt;
Obietnica, ze bede sie oszczedzal poszla w kat.&lt;br /&gt;
Zakonni watpia w swoje sily. Sciagneli na pomoc armie zza morza.&lt;br /&gt;
Ledwo zolnierze zdazyli uporzadkowac garnizon po ataku&lt;br /&gt;
obu polaczonych armii.&lt;br /&gt;
Gong oglasza alarm dla garnizonu. Kolejny atak.&lt;br /&gt;
Stajemy do walki z garsta tych, co sa w stanie utrzymac bron.&lt;br /&gt;
Zgielk walki. Pluton oddelegowany do ochrony garnizonu&lt;br /&gt;
pada pod ciosami toporow. Krotkie starcie.&lt;br /&gt;
Rozkaz odwrotu. Wsrod okrzykow &amp;quot;Za Jarla&amp;quot; pada&lt;br /&gt;
krasnolud o brodzie jak smola. Dwoch zolnierzy chwyta go pod&lt;br /&gt;
ramiona i wyciaga z pola walki. Szyk sie zalamuje.&lt;br /&gt;
Z wiekszoscia wycofuje sie. Mamy rannych.&lt;br /&gt;
Garnizon plonie. To juz koniec walk.&lt;br /&gt;
Na dzisiaj...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Opatrujemy rannych. Wyglada to zle. Ale wytrzymaja.&lt;br /&gt;
Przez ostatnie dnie przeszli wiecej niz od poczatku sluzby.&lt;br /&gt;
Wojna odbija sie szerokim echem w calym swiecie.&lt;br /&gt;
Zolnierze nic sobie nie robia z tego, ze szyki rycerstwa&lt;br /&gt;
wspiera armia Branna.&lt;br /&gt;
Prowizoryczny maszt, na nim lopocze wyplowialy od slonca i deszczu,&lt;br /&gt;
nadpalony w ostatnich walkach - sztandar Kompanii.&lt;br /&gt;
Jutro znow zalopocze nad garnizonem w Weilerbergu.&lt;br /&gt;
Jutro i kazdego nastepnego dnia tej wojny...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
zien 11.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Alarm za alarmem. Od samego switu po zmierzch.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sztandar znow lopocze nad garnizonem.&lt;br /&gt;
Gong. Wojska jarla w najlepsze hulaja po imperium.&lt;br /&gt;
Nadchodzi pierwszy atak. Zolnierze padaja pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
Nie ma czasu zajac sie rannymi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ataki nie ustaja. Oddzial ochrony garnizonu topnieje&lt;br /&gt;
z minuty na minute. Zaczynamy odczuwac braki w zaopatrzeniu.&lt;br /&gt;
Zbieram zolnierzy, ktorzy maja sily do walki.&lt;br /&gt;
Wymarsz. Wojsku w garnizonie nakazuje uporzadkowac go.&lt;br /&gt;
Lazaret gotow na przyjecie rannych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Starcie. Krotkie. Sa ranni, na szczescie moga isc o wlasnych&lt;br /&gt;
silach. Wycofujemy sie. Podejmiemy ich na wlasnym terenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsko stoi w szyku. Licho uzbrojone, ale gotowe do walki.&lt;br /&gt;
Bywalo gorzej. Nad nami lopocze sztandar.&lt;br /&gt;
Starcie... krotkie. Rycerstwo i jarlowi staraja sie wybadac&lt;br /&gt;
nasze sily. Kolejne starcie. Rycerstwo z rozpedu uderza na brame.&lt;br /&gt;
Sa pierwsi ranni. Odsylam ich do medyka. Z reszta wracam na posterunek.&lt;br /&gt;
Kolejne uderzenie, impet odrzuca szyki najemnikow za brame.&lt;br /&gt;
Pospiesznie zakladane opatrunki. Za pozno.&lt;br /&gt;
Zdziesiatkowane oddzialy ochrony garnizonu nie potrafia&lt;br /&gt;
zatrzymac impetu nacierajacych armii.&lt;br /&gt;
Daje sygnal do odwrotu. To nie ma sensu. Garnizon staje sie&lt;br /&gt;
pulapka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wypalone Ziemie, oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zolnierze padaja ze zmeczenia po forsownym marszu.&lt;br /&gt;
Zostaje z niewielka warta. Alarm.&lt;br /&gt;
Odciagam szyki rycerstwa i jarlowych od obozu.&lt;br /&gt;
Choc tyle mozemy zrobic.&lt;br /&gt;
W piersiach brakuje tchu. Padam ze zmeczenia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zbieram wojsko. Niewielu udalo sie odpoczac po trudach&lt;br /&gt;
dnia. Kolejny atak. Przechodzimy do walki szarpanej.&lt;br /&gt;
Kilka celnie zadanych ciosow, tak niewiele brakowalo.&lt;br /&gt;
Odwrot. Odpoczynek. I znowu.&lt;br /&gt;
Uderzamy na tymczasowe posterunki wroga.&lt;br /&gt;
I znow brakuje nam szczescia. Stosunek sil, cholernie niekorzystny.&lt;br /&gt;
Niewazne. Oficer pierwszego plutonu jest tego samego zdania.&lt;br /&gt;
Probujemy. Kolejna szybka wymiana ciosow.&lt;br /&gt;
Jest nas zbyt malo. A jednak szczescie nam sprzyja.&lt;br /&gt;
Rycerstwo z cala ta reszta zirytowane odpuszcza sobie dalsze walki.&lt;br /&gt;
Z garstka zolnierzy wracamy do garnizonu.&lt;br /&gt;
Tarcza peknieta wpol, na rece siniec. Ale wytrzymala.&lt;br /&gt;
Bez namyslu odrzucam ja na sterte gruzu i zgliszcz.&lt;br /&gt;
Zolnierze porzadkuja garnizon. Przynajmniej pobierznie.&lt;br /&gt;
Przetrwalismy kolejny dzien. Nie tak latwo zlamac ducha&lt;br /&gt;
najlepszej kompanii najemnej po tej stronie morza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ktorys kolejny.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Redania.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Prowadze niewielki oddzial zwiadowczy.&lt;br /&gt;
Zasadzka. Na zaskoczonych zolnierzy pada grad ciosow&lt;br /&gt;
z mlotow i toporow. Oddzial zdziesiatkowany.&lt;br /&gt;
Nielicznym udaje sie wycofac.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Smierc byla tak blisko. Zreszta... zawsze jest blisko.&lt;br /&gt;
Taki fach... Tylko skad... przypadek czy zdrajca?&lt;br /&gt;
Nie mamy czasu sie zastanawiac. W garnizonie tumult.&lt;br /&gt;
Zolnierze pod bronia, od dawna nie widzialem tylu.&lt;br /&gt;
Poprawdzie wiekszosc unikala sluzby ostatnio.&lt;br /&gt;
Zrzucilismy to na karb przemeczenia. Niech odpoczna mowilismy.&lt;br /&gt;
Wiadomosc przychodzi jak grom z jasnego nieba. Bunt!&lt;br /&gt;
W garnizonie atmosfera gestnieje, patrze na twarze oficerow w sztabie.&lt;br /&gt;
Zmeczone, wsciekle, zdziwione. Pelen wachlarz emocji.&lt;br /&gt;
Musimy dzialac szybko. Pod drzwiami sztabu na warcie zolnierz&lt;br /&gt;
z mojego plutonu. Decyzja zapada niemalze od reki. Jednoglosna.&lt;br /&gt;
Bunt w czasie wojny jest zdrada. Wychodzimy do buntownikow.&lt;br /&gt;
Zdzieramy prowodyrom chusty. Reszta dostaje szanse.&lt;br /&gt;
Nie skorzystali. Rozwscieczeni ruszaja na nas z bronia.&lt;br /&gt;
Zgielk walk, szczek broni... Nie mamy wyboru. W walce zdzieramy&lt;br /&gt;
chusty pozostalym. Piaty... siodmy... dziesiaty...&lt;br /&gt;
Mlodym sie nie dziwimy, dali sie porwac...&lt;br /&gt;
Ale od weteranow wymagalismy wiecej... Ciemnosc.&lt;br /&gt;
Oczy zalepione zakrzepla krwia, obok mnie blady jak plotno&lt;br /&gt;
inny oficer. Gdzies, przez mgle i zaslony lazaretu dociera&lt;br /&gt;
do nas zgielk wciaz trwajacych walk. Rozwscieczona tluszcza&lt;br /&gt;
wyrzyna do nogi pozostalych przy zyciu zolnierzy i podoficerow&lt;br /&gt;
garnizonowych. Wyjsc... stanac do walki za sztandar.&lt;br /&gt;
Tym razem za wlasny sztandar... Cialo odmawia posluszenstwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam, godzina pozniejsza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Buntownikom wyraznie sie znudzilo. Nie baczac na zalecenia&lt;br /&gt;
medykow wychodzimy rozejrzec sie. Wokol porozrzucany&lt;br /&gt;
ekwipunek, poplamione krwia zbroje, ciala... niektore obdarte z chust.&lt;br /&gt;
Bunt zebral krwaze zniwo, buntownicy trofea...&lt;br /&gt;
Kilka potyczek z resztkami buntownikow.&lt;br /&gt;
Udaje sie unormalizowac sytuacje - o ile wogole mozna o czyms&lt;br /&gt;
takim powiedziec. Porzadkujemy garnizon. Gong.&lt;br /&gt;
Alarm. Zakonni i armia jarla tym razem. Z garstka jaka pozostala&lt;br /&gt;
po buncie stajemy do walki. Krotkiej walki.&lt;br /&gt;
Grad ciosow, krew... Ciemnosc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 14.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Garnizon doprowadzony do ladu. Apel.&lt;br /&gt;
Zostala nas garstka. Wiernych przysiedze i sztandarowi.&lt;br /&gt;
Wystarczy. Kompania byla dziesiatkowana nieraz i zawsze&lt;br /&gt;
ponownie stawala na nogi. Nigdy przez bunt, ale czy teraz to&lt;br /&gt;
ma jakiekolwiek znaczenie...? Z tych mysli wyrywa nas&lt;br /&gt;
glos Kapitana. Spogladamy na niego. Zrozumial.&lt;br /&gt;
Nie zdrajcow, a oczekiwania oficerow, ktorzy za niego&lt;br /&gt;
byli gotowi wbrew reszcie oddac zycie, do konca wierni przysiedze.&lt;br /&gt;
Ostatni salut. Otwieramy nowy rozdzial w historii Kompanii.&lt;br /&gt;
Z nowym Kapitanem.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 18.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Porzadkujemy ocalale akta. Dokumenty plutonow, raporty...&lt;br /&gt;
Garnizon odbudowany, niemalym kosztem. Zgliszcza usuniete.&lt;br /&gt;
Gdzieniegdzie jeszcze swad spalenizny przypomina ostatnie dni.&lt;br /&gt;
Na tle blekitnego nieba znow szkarlatem odcina sie sztandar&lt;br /&gt;
Kompanii. A wojna...? Po krotkim zawieszeniu broni trwa nadal.&lt;br /&gt;
To ona zapisze pierwsze karty w nowym rozdziale.&#039;&#039;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2326</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2326"/>
		<updated>2007-06-16T15:01:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 5.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ten dzien zaczal sie zupelnie inaczej niz sie skonczyl.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze korzystaja z tych rzadkich chwil odpoczynku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na nogach zostaly tylko oddzialy pelniace patrole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do garnizonu zaczela wdzeirac sie monotonia,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zupelnie jakby wojna odsunela sie o kilkaset mil dalej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zludzenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong przypomnial wojsku, ze wojna trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oddzial zakonnych wspierany przez krasnoludy z czubami na glowach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;uderzyl na brame. Zorganizowana napredce, przez jednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z oficerow, obrona nie zatrzymala przeciwnikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pierwsza brama legla... Formacja zakonnych wycofala sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tilea.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Informacja o ataku dotarla do nas podczas rutynowego patrolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Natychmiast kazalem wyznaczyc marszrute na garnizon.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdy dotarlismy, grabarz wlasnie inkasowal gotowke, za kolejne&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowki. Szybkie przezbrojenie oddzialu i decyzja. Kontratak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszylismy ku twierdzy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z marszu uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, swist beltow wokol nas.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gwardzisci po krotkim starciu padaja martwi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cofamy sie kawalek ustawiajac zwarte linie gotowe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do przyjecia kontr-uderzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwu niespieszno... spokojnie formuje szyki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W tym czasie sluzebni porzadkuja przedpole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeden kazal oddac sobie szyszak poleglego gwardzisty,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ktory jeden z zolnierzy zabral na pamiatke. Zdziwieni oddalismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Kilkakrotne starcia nie przynosza rozwiazania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmiana rozkazow. Uderzamy w lewa flanke szyku rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam gdzie krocza krasnoludy z czubami na glowach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk bitwy. Krasnoludy z czubami w slepej furii tna powietrze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;toporami. Glowe kladzie glownodowodzacy formacja rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwile po nim pod gradem ciosow padaja oba krasnoludy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwyciestwo. Ostatni z szyku zakonnych wycofuje sie pokrwawiony&lt;br /&gt;
&#039;&#039;na zamek. Zgielk bitwy budzi kolejnych mieszkancow zamku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila na zlapanie oddechu. Chlodna woda z manierek,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilka kesow chleba i znow stoimy gotowi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Szykowi zakonnych przewodzi dowodca gwardii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Jedno... drugie...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa ranni po obu stronach. Uzdrowiciele z ledwoscia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadazaja opatrywac rany w krotkich przerwach pomiedzy starciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie. Szyk wojsk najemnych peka, zalany krwia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oficer wycofuje sie z pola bitwy. Przez powstala wyrwe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rusza rycerstwo. Natychmiastowy zwrot szyku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy ochronic oficera. Po drodze pod gradem ciosow pada na ziemie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dyszacy ciezko krasnolud w gwardyjskiej tunice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybywamy za pozno. Zyje, ale oddech ma plytki i nieregularny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazuje sklecic nosze. Koniec starc. Nie mozemy stracic oficera.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolumna wojsk najemnych rusza forsownym marszem na garnizon.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam oddajemy go pod opieke uzdrowicieli. Ocknal sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bylo warto. Po tych slowach zemdlal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Owszem. Bylo warto. A krew sie zmyje. Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Urlop.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zgruchotany nadgarstek. Polamane zebra.&lt;br /&gt;
Slowa medyka jak wyrok: Nie wezmiesz wiecej miecza do reki.&lt;br /&gt;
A to mial byc rutynowy patrol. Decyzja jedna: Urlop.&lt;br /&gt;
Wyjazd w Gory. Jedyna nadzieja w magii Wiedzacego.&lt;br /&gt;
Zostawiam sterte podpisanych rozkazow.&lt;br /&gt;
Lepsze kilka dni przerw niz mialbym zostawic wojsko&lt;br /&gt;
w takich chwilach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gory Sine, Caer Deithwen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Magia dziala. Powoli cwicze fechtunek.&lt;br /&gt;
Z garnizonu dochodza nieregularne meldunki.&lt;br /&gt;
Wojsku puszczaja nerwy. Utarczka w gorach.&lt;br /&gt;
Krasnolud w mojego plutonu ciezko pogruchotany.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 10.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powrot. W garnizonie wrze. Nie mam czasu na rozeznanie sie&lt;br /&gt;
w sytuacji. Chwytam co mi pod reke wpadnie i jestem gotow.&lt;br /&gt;
Obietnica, ze bede sie oszczedzal poszla w kat.&lt;br /&gt;
Zakonni watpia w swoje sily. Sciagneli na pomoc armie zza morza.&lt;br /&gt;
Ledwo zolnierze zdazyli uporzadkowac garnizon po ataku&lt;br /&gt;
obu polaczonych armii.&lt;br /&gt;
Gong oglasza alarm dla garnizonu. Kolejny atak.&lt;br /&gt;
Stajemy do walki z garsta tych, co sa w stanie utrzymac bron.&lt;br /&gt;
Zgielk walki. Pluton oddelegowany do ochrony garnizonu&lt;br /&gt;
pada pod ciosami toporow. Krotkie starcie.&lt;br /&gt;
Rozkaz odwrotu. Wsrod okrzykow &amp;quot;Za Jarla&amp;quot; pada&lt;br /&gt;
krasnolud o brodzie jak smola. Dwoch zolnierzy chwyta go pod&lt;br /&gt;
ramiona i wyciaga z pola walki. Szyk sie zalamuje.&lt;br /&gt;
Z wiekszoscia wycofuje sie. Mamy rannych.&lt;br /&gt;
Garnizon plonie. To juz koniec walk.&lt;br /&gt;
Na dzisiaj...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Opatrujemy rannych. Wyglada to zle. Ale wytrzymaja.&lt;br /&gt;
Przez ostatnie dnie przeszli wiecej niz od poczatku sluzby.&lt;br /&gt;
Wojna odbija sie szerokim echem w calym swiecie.&lt;br /&gt;
Zolnierze nic sobie nie robia z tego, ze szyki rycerstwa&lt;br /&gt;
wspiera armia Branna.&lt;br /&gt;
Prowizoryczny maszt, na nim lopocze wyplowialy od slonca i deszczu,&lt;br /&gt;
nadpalony w ostatnich walkach - sztandar Kompanii.&lt;br /&gt;
Jutro znow zalopocze nad garnizonem w Weilerbergu.&lt;br /&gt;
Jutro i kazdego nastepnego dnia tej wojny...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
zien 11.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Alarm za alarmem. Od samego switu po zmierzch.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sztandar znow lopocze nad garnizonem.&lt;br /&gt;
Gong. Wojska jarla w najlepsze hulaja po imperium.&lt;br /&gt;
Nadchodzi pierwszy atak. Zolnierze padaja pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
Nie ma czasu zajac sie rannymi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ataki nie ustaja. Oddzial ochrony garnizonu topnieje&lt;br /&gt;
z minuty na minute. Zaczynamy odczuwac braki w zaopatrzeniu.&lt;br /&gt;
Zbieram zolnierzy, ktorzy maja sily do walki.&lt;br /&gt;
Wymarsz. Wojsku w garnizonie nakazuje uporzadkowac go.&lt;br /&gt;
Lazaret gotow na przyjecie rannych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Starcie. Krotkie. Sa ranni, na szczescie moga isc o wlasnych&lt;br /&gt;
silach. Wycofujemy sie. Podejmiemy ich na wlasnym terenie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wojsko stoi w szyku. Licho uzbrojone, ale gotowe do walki.&lt;br /&gt;
Bywalo gorzej. Nad nami lopocze sztandar.&lt;br /&gt;
Starcie... krotkie. Rycerstwo i jarlowi staraja sie wybadac&lt;br /&gt;
nasze sily. Kolejne starcie. Rycerstwo z rozpedu uderza na brame.&lt;br /&gt;
Sa pierwsi ranni. Odsylam ich do medyka. Z reszta wracam na posterunek.&lt;br /&gt;
Kolejne uderzenie, impet odrzuca szyki najemnikow za brame.&lt;br /&gt;
Pospiesznie zakladane opatrunki. Za pozno.&lt;br /&gt;
Zdziesiatkowane oddzialy ochrony garnizonu nie potrafia&lt;br /&gt;
zatrzymac impetu nacierajacych armii.&lt;br /&gt;
Daje sygnal do odwrotu. To nie ma sensu. Garnizon staje sie&lt;br /&gt;
pulapka.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wypalone Ziemie, oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zolnierze padaja ze zmeczenia po forsownym marszu.&lt;br /&gt;
Zostaje z niewielka warta. Alarm.&lt;br /&gt;
Odciagam szyki rycerstwa i jarlowych od obozu.&lt;br /&gt;
Choc tyle mozemy zrobic.&lt;br /&gt;
W piersiach brakuje tchu. Padam ze zmeczenia.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zbieram wojsko. Niewielu udalo sie odpoczac po trudach&lt;br /&gt;
dnia. Kolejny atak. Przechodzimy do walki szarpanej.&lt;br /&gt;
Kilka celnie zadanych ciosow, tak niewiele brakowalo.&lt;br /&gt;
Odwrot. Odpoczynek. I znowu.&lt;br /&gt;
Uderzamy na tymczasowe posterunki wroga.&lt;br /&gt;
I znow brakuje nam szczescia. Stosunek sil, cholernie niekorzystny.&lt;br /&gt;
Niewazne. Oficer pierwszego plutonu jest tego samego zdania.&lt;br /&gt;
Probujemy. Kolejna szybka wymiana ciosow.&lt;br /&gt;
Jest nas zbyt malo. A jednak szczescie nam sprzyja.&lt;br /&gt;
Rycerstwo z cala ta reszta zirytowane odpuszcza sobie dalsze walki.&lt;br /&gt;
Z garstka zolnierzy wracamy do garnizonu.&lt;br /&gt;
Tarcza peknieta wpol, na rece siniec. Ale wytrzymala.&lt;br /&gt;
Bez namyslu odrzucam ja na sterte gruzu i zgliszcz.&lt;br /&gt;
Zolnierze porzadkuja garnizon. Przynajmniej pobierznie.&lt;br /&gt;
Przetrwalismy kolejny dzien. Nie tak latwo zlamac ducha&lt;br /&gt;
najlepszej kompanii najemnej po tej stronie morza.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2325</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2325"/>
		<updated>2007-06-16T14:59:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 5.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ten dzien zaczal sie zupelnie inaczej niz sie skonczyl.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze korzystaja z tych rzadkich chwil odpoczynku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na nogach zostaly tylko oddzialy pelniace patrole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do garnizonu zaczela wdzeirac sie monotonia,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zupelnie jakby wojna odsunela sie o kilkaset mil dalej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zludzenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong przypomnial wojsku, ze wojna trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oddzial zakonnych wspierany przez krasnoludy z czubami na glowach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;uderzyl na brame. Zorganizowana napredce, przez jednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z oficerow, obrona nie zatrzymala przeciwnikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pierwsza brama legla... Formacja zakonnych wycofala sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tilea.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Informacja o ataku dotarla do nas podczas rutynowego patrolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Natychmiast kazalem wyznaczyc marszrute na garnizon.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdy dotarlismy, grabarz wlasnie inkasowal gotowke, za kolejne&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowki. Szybkie przezbrojenie oddzialu i decyzja. Kontratak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszylismy ku twierdzy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z marszu uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, swist beltow wokol nas.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gwardzisci po krotkim starciu padaja martwi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cofamy sie kawalek ustawiajac zwarte linie gotowe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do przyjecia kontr-uderzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwu niespieszno... spokojnie formuje szyki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W tym czasie sluzebni porzadkuja przedpole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeden kazal oddac sobie szyszak poleglego gwardzisty,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ktory jeden z zolnierzy zabral na pamiatke. Zdziwieni oddalismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Kilkakrotne starcia nie przynosza rozwiazania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmiana rozkazow. Uderzamy w lewa flanke szyku rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam gdzie krocza krasnoludy z czubami na glowach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk bitwy. Krasnoludy z czubami w slepej furii tna powietrze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;toporami. Glowe kladzie glownodowodzacy formacja rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwile po nim pod gradem ciosow padaja oba krasnoludy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwyciestwo. Ostatni z szyku zakonnych wycofuje sie pokrwawiony&lt;br /&gt;
&#039;&#039;na zamek. Zgielk bitwy budzi kolejnych mieszkancow zamku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila na zlapanie oddechu. Chlodna woda z manierek,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilka kesow chleba i znow stoimy gotowi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Szykowi zakonnych przewodzi dowodca gwardii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Jedno... drugie...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa ranni po obu stronach. Uzdrowiciele z ledwoscia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadazaja opatrywac rany w krotkich przerwach pomiedzy starciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie. Szyk wojsk najemnych peka, zalany krwia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oficer wycofuje sie z pola bitwy. Przez powstala wyrwe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rusza rycerstwo. Natychmiastowy zwrot szyku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy ochronic oficera. Po drodze pod gradem ciosow pada na ziemie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dyszacy ciezko krasnolud w gwardyjskiej tunice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybywamy za pozno. Zyje, ale oddech ma plytki i nieregularny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazuje sklecic nosze. Koniec starc. Nie mozemy stracic oficera.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolumna wojsk najemnych rusza forsownym marszem na garnizon.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam oddajemy go pod opieke uzdrowicieli. Ocknal sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bylo warto. Po tych slowach zemdlal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Owszem. Bylo warto. A krew sie zmyje. Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Urlop.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zgruchotany nadgarstek. Polamane zebra.&lt;br /&gt;
Slowa medyka jak wyrok: Nie wezmiesz wiecej miecza do reki.&lt;br /&gt;
A to mial byc rutynowy patrol. Decyzja jedna: Urlop.&lt;br /&gt;
Wyjazd w Gory. Jedyna nadzieja w magii Wiedzacego.&lt;br /&gt;
Zostawiam sterte podpisanych rozkazow.&lt;br /&gt;
Lepsze kilka dni przerw niz mialbym zostawic wojsko&lt;br /&gt;
w takich chwilach.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gory Sine, Caer Deithwen.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Magia dziala. Powoli cwicze fechtunek.&lt;br /&gt;
Z garnizonu dochodza nieregularne meldunki.&lt;br /&gt;
Wojsku puszczaja nerwy. Utarczka w gorach.&lt;br /&gt;
Krasnolud w mojego plutonu ciezko pogruchotany.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 10.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powrot. W garnizonie wrze. Nie mam czasu na rozeznanie sie&lt;br /&gt;
w sytuacji. Chwytam co mi pod reke wpadnie i jestem gotow.&lt;br /&gt;
Obietnica, ze bede sie oszczedzal poszla w kat.&lt;br /&gt;
Zakonni watpia w swoje sily. Sciagneli na pomoc armie zza morza.&lt;br /&gt;
Ledwo zolnierze zdazyli uporzadkowac garnizon po ataku&lt;br /&gt;
obu polaczonych armii.&lt;br /&gt;
Gong oglasza alarm dla garnizonu. Kolejny atak.&lt;br /&gt;
Stajemy do walki z garsta tych, co sa w stanie utrzymac bron.&lt;br /&gt;
Zgielk walki. Pluton oddelegowany do ochrony garnizonu&lt;br /&gt;
pada pod ciosami toporow. Krotkie starcie.&lt;br /&gt;
Rozkaz odwrotu. Wsrod okrzykow &amp;quot;Za Jarla&amp;quot; pada&lt;br /&gt;
krasnolud o brodzie jak smola. Dwoch zolnierzy chwyta go pod&lt;br /&gt;
ramiona i wyciaga z pola walki. Szyk sie zalamuje.&lt;br /&gt;
Z wiekszoscia wycofuje sie. Mamy rannych.&lt;br /&gt;
Garnizon plonie. To juz koniec walk.&lt;br /&gt;
Na dzisiaj...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oboz polowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Opatrujemy rannych. Wyglada to zle. Ale wytrzymaja.&lt;br /&gt;
Przez ostatnie dnie przeszli wiecej niz od poczatku sluzby.&lt;br /&gt;
Wojna odbija sie szerokim echem w calym swiecie.&lt;br /&gt;
Zolnierze nic sobie nie robia z tego, ze szyki rycerstwa&lt;br /&gt;
wspiera armia Branna.&lt;br /&gt;
Prowizoryczny maszt, na nim lopocze wyplowialy od slonca i deszczu,&lt;br /&gt;
nadpalony w ostatnich walkach - sztandar Kompanii.&lt;br /&gt;
Jutro znow zalopocze nad garnizonem w Weilerbergu.&lt;br /&gt;
Jutro i kazdego nastepnego dnia tej wojny...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2324</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2324"/>
		<updated>2007-06-16T14:55:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 5.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ten dzien zaczal sie zupelnie inaczej niz sie skonczyl.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze korzystaja z tych rzadkich chwil odpoczynku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na nogach zostaly tylko oddzialy pelniace patrole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Do garnizonu zaczela wdzeirac sie monotonia,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zupelnie jakby wojna odsunela sie o kilkaset mil dalej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zludzenie...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gong przypomnial wojsku, ze wojna trwa nadal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oddzial zakonnych wspierany przez krasnoludy z czubami na glowach&lt;br /&gt;
&#039;&#039;uderzyl na brame. Zorganizowana napredce, przez jednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z oficerow, obrona nie zatrzymala przeciwnikow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pierwsza brama legla... Formacja zakonnych wycofala sie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tilea.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Informacja o ataku dotarla do nas podczas rutynowego patrolu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Natychmiast kazalem wyznaczyc marszrute na garnizon.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gdy dotarlismy, grabarz wlasnie inkasowal gotowke, za kolejne&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowki. Szybkie przezbrojenie oddzialu i decyzja. Kontratak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszylismy ku twierdzy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z marszu uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Grad ciosow, swist beltow wokol nas.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gwardzisci po krotkim starciu padaja martwi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cofamy sie kawalek ustawiajac zwarte linie gotowe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do przyjecia kontr-uderzenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rycerstwu niespieszno... spokojnie formuje szyki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W tym czasie sluzebni porzadkuja przedpole.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jeden kazal oddac sobie szyszak poleglego gwardzisty,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ktory jeden z zolnierzy zabral na pamiatke. Zdziwieni oddalismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Kilkakrotne starcia nie przynosza rozwiazania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zmiana rozkazow. Uderzamy w lewa flanke szyku rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam gdzie krocza krasnoludy z czubami na glowach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zgielk bitwy. Krasnoludy z czubami w slepej furii tna powietrze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;toporami. Glowe kladzie glownodowodzacy formacja rycerstwa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwile po nim pod gradem ciosow padaja oba krasnoludy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zwyciestwo. Ostatni z szyku zakonnych wycofuje sie pokrwawiony&lt;br /&gt;
&#039;&#039;na zamek. Zgielk bitwy budzi kolejnych mieszkancow zamku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila na zlapanie oddechu. Chlodna woda z manierek,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilka kesow chleba i znow stoimy gotowi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Uderzenie. Szykowi zakonnych przewodzi dowodca gwardii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Starcie. Jedno... drugie...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sa ranni po obu stronach. Uzdrowiciele z ledwoscia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;nadazaja opatrywac rany w krotkich przerwach pomiedzy starciami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejne uderzenie. Szyk wojsk najemnych peka, zalany krwia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;oficer wycofuje sie z pola bitwy. Przez powstala wyrwe&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rusza rycerstwo. Natychmiastowy zwrot szyku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy ochronic oficera. Po drodze pod gradem ciosow pada na ziemie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;dyszacy ciezko krasnolud w gwardyjskiej tunice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybywamy za pozno. Zyje, ale oddech ma plytki i nieregularny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazuje sklecic nosze. Koniec starc. Nie mozemy stracic oficera.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolumna wojsk najemnych rusza forsownym marszem na garnizon.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tam oddajemy go pod opieke uzdrowicieli. Ocknal sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bylo warto. Po tych slowach zemdlal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Owszem. Bylo warto. A krew sie zmyje. Taki fach...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2323</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2323"/>
		<updated>2007-06-16T14:52:48Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 4.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poranek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zbudzil mnie zgielk. Gong obwieszczal alarm dla garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zlapalem ta sama pogieta tarcze, ktora poprzedniego dnia&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rzucilem w kat i nie dbajac o reszte wyposazenia wypadlem zewnatrz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na placu dwoch krasnoludow zalanych krwia. Zakonni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W biegu zlapalem pierwszych dwoch ktorzy nawineli mi sie pod reke&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rozkazalem ruszac za soba. Trojka. A ja bez sniadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucilismy ich od garnizonu. Walki przeniosly sie na uliczki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerbergu. Krasnolud o posturze byka, malo nie scial glowy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;rekrutowi, obracajac drzewcem z dzika furia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Po chwili walka byla skonczona. Zakonni w odwrocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zatrzymalem poscig na rogatkach Kreutzhoffen.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wracamy na garnizon. Jestem glodny i zly.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Popoludnie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nienaturalny spokoj. Wojsko wraca do rutynowych zajec.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowych z pozoru. Czujni i gotowi z marszu isc w boj zolnierze&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bez zbednych slow wykonuja swoje zadania.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily duzyny bliskiego zwiadu. Zarzadzam mobilizacje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy na daleki patrol.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Averland, pod murami fortecy zakonnej.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko stoi w zwartym szyku. Zwiadowcy nie zaobserwowali&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ruchow rycerstwa. Pora na pobudke. Uderzamy na posterunek przy moscie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kilkanascie beltow wylecialo w naszym kierunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na zamku slychac nawolywania. Wy mi sniadania, ja wam obiadu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nawolywania ucichly. Rycerstwo nie zdecydowalo sie na przyjecie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;walki. Kilkakrotne uderzenia, nie przyniosly spodziewanego efektu&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Calosc walk bez strat. No chyba, ze wliczac ponabijane beltami tarcze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przez chwile dostrzeglismy dowodce gwardii. Ocenial straty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A niech liczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Poslalem swojego na zwiad. Przyniosl kilka ciekawych informacji.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I ramie przebite beltem na wylot. Trudno. Bedzie musial zrezygnowac&lt;br /&gt;
&#039;&#039;z silowania sie na reke w kantynie przez kilka dni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zarzadzam wymarsz. I znow zolnierska rutyna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zolnierze wracaja z patrolu zdrowo zmeczeni.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Musze zlapac chwile snu. Wojsko ma chwile oddechu...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przyda sie...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2321</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2321"/>
		<updated>2007-06-16T14:49:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2320</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2320"/>
		<updated>2007-06-16T14:48:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
&#039;&#039;tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
&#039;&#039;obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
&#039;&#039;wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
&#039;&#039;otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
&#039;&#039;twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
&#039;&#039;bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. &#039;&#039;Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
&#039;&#039;grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
&#039;&#039;do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
&#039;&#039;sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
&#039;&#039;slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
&#039;&#039;chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
&#039;&#039;co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
&#039;&#039;zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
&#039;&#039;jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
&#039;&#039;A to dopiero poczatek starc...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2318</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2318"/>
		<updated>2007-06-16T14:43:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
A to dopiero poczatek starc...&#039;&#039;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2317</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2317"/>
		<updated>2007-06-16T14:42:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zapowiada sie spokojna noc...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sudenland, trakt do Averlandu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wymarsz. Ruszamy zwarta kolumna na polnoc.&lt;br /&gt;
Rutynowy patrol. Senna okolica, z szeregow docieraja niewybredne zarty.&lt;br /&gt;
Tetent koni. Kurier. Rycerstwo ruszylo! Meldunek jest krotki i niekompletny.&lt;br /&gt;
Nie ma czasu na rozpoznanie. Zarzadzam odwrot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pelna gotowosc. Jak patrze na tych chlopakow to mi serce rosnie.&lt;br /&gt;
Stare wygi ze spokojem dobywaja broni. Mlodzi nerwowo przebieraja&lt;br /&gt;
palcami. Czuja walke. Ani jednego zbednego gestu, ani jednego zbednego&lt;br /&gt;
slowa. Sa! Zajmujemy posterunek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chwila oddechu. Dopadlim jednego! bez ducha wyciagneli go za soba.&lt;br /&gt;
Bede musial pozniej temu krasnoludowi zlozyc gratulacje. Przeszedl&lt;br /&gt;
chrzest bojowy i to z pieknym wynikiem! Wracamy na posterunek.&lt;br /&gt;
Polowa oddzialu ochrony lezy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
To nie beda lekkie walki. Garnizon stracony. Cofneli sie.&lt;br /&gt;
Ruszamy do kontrnatarcia. Starcie.&lt;br /&gt;
Mistrz Zakonu lamie szyk rycerstwa wycofujac sie w panice.&lt;br /&gt;
Z gardel zolnierzy wydobyl sie donosny ryk zwyciestwa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Garnizon plonie, wycofuje zolnierzy do miasta.&lt;br /&gt;
Chwila odpoczynku, opatrzenie ran. Wracamy do garnizonu!&lt;br /&gt;
Sprobujemy go odbic. Uderzamy!&lt;br /&gt;
Lzej ranni wyciagaja ciezej rannych z pola walki.&lt;br /&gt;
Tak nie wiele brakowalo. Dwoch naszych pada pod gradem ciosow.&lt;br /&gt;
Wyciagamy ich. Jeden z mojego plutonu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odwrot. Dzis dosc krwi sie polalo. Zbieramy po drodze tych&lt;br /&gt;
co uszli z pola. Niektorzy wygladaja tragicznie.&lt;br /&gt;
Wgniecione pancerze, polamane drzewce... Ogien w oczach.&lt;br /&gt;
Wiedza, ze to nie koniec walk. Wojna jest brutalna.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bretonia, oboz tymczasowy Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odpoczynek. Zolnierze zmeczeni forsownym marszem, z trudem zdejmuja&lt;br /&gt;
zbroje. Wiekszosc ciezej badz lzej ranna.&lt;br /&gt;
Jak dobrze, ze mamy uzdrowicieli. Wyliza sie. Musza.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wyznaczone druzyny porzadkuja zgliszcza. Do polnocy nie bedzie&lt;br /&gt;
ani znaku po tym co tu zaszlo. Zajrzalem do rannych.&lt;br /&gt;
Bladzi jak plotno. Obaj. Ten z Dies wyglada gorzej.&lt;br /&gt;
Z ramienia zostala miazga, uzdrowiciele na zmiane nad nim &amp;quot;pracuja&amp;quot;.&lt;br /&gt;
Niedobrze. Da rade utrzymac drzewca. Za kilka dni wroci do walki.&lt;br /&gt;
Dziekuje uzdrowicielowi za te slowa.&lt;br /&gt;
Zagladam do swojego. Czarna z przeblyskami siwizny broda posklejana&lt;br /&gt;
jest zaschnieta krwia. Na glowie opatrunek, niczym turban z Arabii.&lt;br /&gt;
Dalem rade poruczniku. Dales. Usmiech... troche wymuszony.&lt;br /&gt;
I o malo nie straciles zycia - dodalem w myslach.&lt;br /&gt;
Wyzyje. Zostanie blizna. Krasnoludow byle co nie ruszy.&lt;br /&gt;
Niewielu mlodych zolnierzy moze sie tym poszczycic.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa, kwatery oficerskie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Odrzucam pogieta tarcze w kat. Nie mam sily zdjac kolczugi.&lt;br /&gt;
Dobrze ze mam pod nia gruba przeszywanice.&lt;br /&gt;
Na broni kolejne szczerby. Rono bedzie musial sie nia zajac.&lt;br /&gt;
Padam na lozko, tak jak stoje.&lt;br /&gt;
Potrzebuje choc kilku godzin odpoczynku...&lt;br /&gt;
A to dopiero poczatek starc...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2315</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2315"/>
		<updated>2007-06-16T14:37:59Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 Z pamietnika oficera&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zapowiada sie spokojna noc...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2314</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2314"/>
		<updated>2007-06-16T14:37:48Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 Z pamietnika oficera:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kolejny tuzin z kawalkiem w piach. Niech ten cholerny&lt;br /&gt;
grabarz zejdzie mi z oczu, bo mnie szlag jasny trafi&lt;br /&gt;
jak slucham o upustach jakie mi daje.&lt;br /&gt;
Niedlugo na cmentarzu zabraknie miejsca i mus bedzie&lt;br /&gt;
pod murami garnizonu cmentarz budowac.&lt;br /&gt;
Kapitanowi poradzilem, zeby zlecil rekrutom przepisanie&lt;br /&gt;
kilkaset razy formularzy powiadamiajacych o zgonie.&lt;br /&gt;
Dobrze ze przynajmniej Kompania nie placi odszkodowan.&lt;br /&gt;
Bobysmy musieli sie najmowac do ochrony przekupek na targu,&lt;br /&gt;
zeby splacic wszystkie te rodziny. Na szczescie odpowiedz jest jedna:&lt;br /&gt;
Taki fach...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wrocily patrole. W okolicy spokoj. Odzyskalismy czesc ekwipunku.&lt;br /&gt;
Coz. Szabrownik to niebezpieczny zawod. Za tego nie zaplacilismy.&lt;br /&gt;
Pochowano go na koszt miasteczka.&lt;br /&gt;
Nastroje bez zmian. Wojsko na zmiane cwiczy i pucuje ekwipunek.&lt;br /&gt;
Kulke medyk poslkadal. Wrocil mu nawet apetyt. Znow je za caly pluton.&lt;br /&gt;
Gorzej z sierzantem. Ale konowal zapewnil, ze doprowadzi go&lt;br /&gt;
do stanu ogolnej uzywalnosci. Dobrze. Nie mozemy tracic w taki&lt;br /&gt;
sposob zolnierzy. Na krew przyjdzie jeszcze pora.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zapowiada sie spokojna noc...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2313</id>
		<title>Tuki</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikipedia.arkadia.rpg.pl/wiki/index.php?title=Tuki&amp;diff=2313"/>
		<updated>2007-06-16T14:36:19Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Yarbar: /* Z pamiętnika oficera */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Tuki Anvareth, elf. Niezwykle barwna i kotrowersyjna postać. Elf z [[Elfy_z_Gór_Sinych|Gór Sinych]], [[Komando_Scoia&#039;tael|Komandos]], oficer [[Kompania Gryfa|Najemników]]. Wzbudzał skrajne emocje. Jest bohaterem wielu ciekawych historyjek i anegdot.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=Z pamiętnika oficera=&lt;br /&gt;
Kronika wojny z Zakonem stworzona przez porucznika Tukiego:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 Z pamietnika oficera:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W Kompanii nastroje bojowe, kontrakt na ukonczeniu.&lt;br /&gt;
Bilans strat i zyskow daje powody do zadowolenia.&lt;br /&gt;
Gorzej z dyscyplina, stare wygi czuja w kosciach,&lt;br /&gt;
ze zaczynamy rozgladac sie za nowym kontraktem.&lt;br /&gt;
Zoltodzioby zdazyly juz przesiaknac ta atmosfera,&lt;br /&gt;
troche szkolen i beda z powodzeniem mogli zastapic&lt;br /&gt;
tych ktorzy odeszli...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 0.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciemny Staw.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doszlo do utarczki z rycerstwem. Dyplomacja skonczyla sie na&lt;br /&gt;
obuchach mlotow. Bywa. Rozkazy byly jasne, jesli dojdzie do walki&lt;br /&gt;
bedziemy sie bronic. Rycerstwo o tym wiedzialo.&lt;br /&gt;
Cywila, ktory wzial udzial w walce po ich stronie polecilismy&lt;br /&gt;
pochowac miejscowemu grabarzowi.&lt;br /&gt;
I znowu papierowa robota. Dobrze, ze po tylu latach raporty&lt;br /&gt;
wychodza mi juz odruchowo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weilerberg, garnizon Czarnego Gryfa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kurier to jednak ciezki kawalek chleba. Od kilku dni nie maja&lt;br /&gt;
chwili wytchnienia. Spia w biegu, jedza w biegu.&lt;br /&gt;
Wymiana listow trwa. W przerwach narad sztabowych wojsko&lt;br /&gt;
otrzymuje kolejne rozkazy. Nowa walka wisi w powietrzu.&lt;br /&gt;
Przybyl meldunek. W Tilei oddzialy rogaczy.&lt;br /&gt;
Szybka mobilizacja i wymarsz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
I po walce. Roznieslim ich na drzewcach. Kolejne zloto na rachunek&lt;br /&gt;
Kompanii. Kapitan szykuje zestawienie. Lacznie z tymi wychodzi&lt;br /&gt;
piec i pol tysiaca w zlocie za ostatnie lata.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ostatnie listy do rycerstwa poczly. Stanowisko Kompanii jest&lt;br /&gt;
twarde i jednoznaczne. I dobrze.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siedze w sztabie z nudow analizujac po raz senty mape.&lt;br /&gt;
Na schodach tumult. To lacznicy. Meldunki o kolumnie rycerstwa&lt;br /&gt;
zdarzajacej z Nuln na poludnie. Zarzadzilem ogloszenie gotowosci&lt;br /&gt;
bojowej. Wiekszosc zolnierzy stoi gotowa w rynsztunku.&lt;br /&gt;
Ci niedawno wrocili z patrolu. Reszta niespiesznie, zaspana wytacza sie z barakow. Jednego poslalem na zwiad. Zobaczymy czego chce rycerstwo.&lt;br /&gt;
Z reszta obejmuje posterunek na bramie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A jednak starcie. Ledwom dowlokl sie do garnizonu.&lt;br /&gt;
Glowe musi mi opatrzyc medyk, chwila wytchnienia.&lt;br /&gt;
Oglosilem alarm, wojsko zbierajace sie do tej pory opieszale&lt;br /&gt;
zrywa sie z przycz.&lt;br /&gt;
A d&#039;yaebl aep arse! To tyle z tych pieciu i pol tysiaca w zlocie.&lt;br /&gt;
Mus bedzie wziac to sobie sila.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien ten sam. Pozny wieczor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No to wrocilismy z tarcza. Pogruchotalim im jednego. Predko mlota na zolnierzy nie uniesie. Straty wlasne: brak.&lt;br /&gt;
Wojsko wycienczone i zadowolone po krotki apelu poszlo urznac sie&lt;br /&gt;
w trupa i pospalo sie gdzie kto stal. Jutro beda mieli ciezki dzien.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dzien 2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak patrze na zolnierzy, to az mi ich zal.&lt;br /&gt;
Przekrwione oczy, medykowi skonczyly sie ziola na bol glowy.&lt;br /&gt;
Maja nauczke. Pic to trzeba umiec. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac.&lt;br /&gt;
Pogruchotali nam dwoch. Medyk wlasnie ich sklada.&lt;br /&gt;
Troche ziol, troche magii i beda jak nowonarodzeni. Prawie.&lt;br /&gt;
Raporty donosza ze w nocy wyrznieto straze.&lt;br /&gt;
Coz. Rycerstwo wzielo odwet, za tych dwoch na posterunku przed zamkiem.&lt;br /&gt;
Szkoda tylko, ze wzielo go na zolnierzach z rezerw, oddelegowanych&lt;br /&gt;
do ochrony garnizonu. Dawno mowilismy pulkownikowi, ze w tych oddzialach powinni sluzyc zolnierze, a nie emeryci.&lt;br /&gt;
I znowu musze ogladac w garnizonie tego przekletego grabarza.&lt;br /&gt;
Dorobil sie niezlych pieniedzy na kontrakcie z nami.&lt;br /&gt;
Dobrze, ze to Kapitan musi szykowac listy do rodzin zabitych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Lapie ostatnie godziny snu... Dzien sie jeszcze nie skonczyl...&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Yarbar</name></author>
	</entry>
</feed>