Pochodzeniówka gnomów z Tir Tochair

2014-09-24T13:03:07Z

2009-03-21T22:13:28Z

Ulik:

Piwnooki gnom o niepokornej duszy poszukiwacza przygód. Urodzony w Tir Tochair, wychowany w samej stolicy Cesarstwa Nilfgaardzkiego. Gdy tylko uzyskał pełnoletniość, nie zważając na demaskujący go akcent i nieprzychylność tubylców, wyruszył ku barbarzyńskiej Północy.
W okolicach gnomiego roku 2002, za czasów Fjella, na stałe zajął prycze w Stowarzyszeniu Gnomich Wynalazców. Pierwszy mithril zarobił na lewo, handlując wynalazkami z nieistniejącymi już Beserkerami ze Skellige, a konkretnie z jednym z ich agentów. Nigdy się nie wiedzieli, że handlują z nilfgaardczykiem. Po kilku miesiącach uzyskał akces do Wydziału Alchemii i Światopoznawstwa. Bardzo szybko, dzięki zakończonej pełnym sukcesem operacji wskrzeszenia Periodicusa i Dni Gnomiej Nauki, uzyskał awans na kierownika AiS'u. Gdy Jedda została pierwszą Mistrzynią SGW został jej prawą ręką. Ową ręką był również dla Mistrza Krougha i Mistrza Luctusa. Na szczęscie obaj byli leworęczni, więc miał masę czasu na realizowanie własnych planów.
Gdy Mistrzynią SGW była Jedda zdobył on małą fortunę i sławę handlując mapami. Po kilku miesiącach z niejasnych przyczyn opuścił gildie i przeniósł się do Tileii, starając się o licencje handlarza drewnem. Nadaremno. Z podwiniętym ogonem powrócił do SGW tylko po by po raz kolejny oddać torbę. Tym razem wyruszył do lasu Darkwald by u pewnego elfa nauczyć się fuchy tropiciela, a następnie ze zdwojoną energią sięgnąć po wspominany uprzednio dokument. Tym razem osiągnął sukces. Na jego serdecznym palcu zabłysnął sygnet i stał się częścią Tileanskiego Konsorcjum ds. Handlu Drewnem. 'Dzięki' jego słomianemu zapałowi równie szybko co bezboleśnie owo Konsorcjum opuścił. Zwrócić należy uwagę, że opuścił je w skórzanych butach, nosem do przodu, bez żelaznych ciał obcych tkwiących w jego plecach oraz śpiąc z kurtyzanami, nie rybkami. Powrócił do swojej bazy wypadowej na północ od Jarugi, znaczy się do SGW.
Mistrzował wtedy Krough, który przywrócił Ulikowi należne mu miejsce w hierarchii SGW, czyli fotel Kierownika Wydziału AiS i Zastępcy Mistrza Stwoarzyszenia Gnomich Wynalazców. Na ten okres przypada rozpoczęcie wieloletniej, ponadpodziałowej przyjaźni między Piwnookim, a inżynierem Paudenem, sławnym truwerem i bawidamkiem. Razem wdawali się w dziesiątki karczemnych burd i pijackich nocy przepełnionych chrapliwym śpiewem, wspólnie ruszali na niemal samobójcze wyprawy w najbardziej zapomniane rejony świata by stawiać czoło nieopisanym monstrom. Z wypraw owych wracali z tarczą (a przynajmniej Pauden, Ulik od zawsze preferował sztylety. On co najwyżej wracał z puklerzem, ale i z niego niemal nie korzystał) tylko po to by kolejne tygodnie spędzić w absyntowym transie, w towarzystwie dam wiadomej profesji. Jednak w końcu Ulikowi skończyły się pieniądze zarobione na mapach, występy Paudena nie dawały wystarczających dochodów, a po doniesieniach od Rektora Uniwersytetu Oxenfurckiego o wyczynach pary Mistrz Krough odciął grant badawczy. Przyjaciele podjęli wtedy decyzję o zaciągnięciu się do kompanii najemnej. Jako, że obaj byli w gorącej wodzie kompani torby wysłali kurierem do Mahakamu, a sami ruszyli pierwszym statkiem do Kreutzhoffen.
W skrócie... Pauden został przyjęty i z czasem awansował do rangi Adiutanta w szeregach Czarnego Gryfa, Ulik nigdy nie doczekał się wtedy chusty rekruta. Wrócił do Stowarzyszenia Gnomich Wynalazców, gdzie Mistrzem został Luctus. Wrócił na zajmowane wcześniej stanowiska i dzięki cichemu poparciu Mistrza rozpoczął szkolenie jako nożownik w rodzinnym Cesarstwie Nilfgaardzkim. Owe szkolenie przeżył i wykorzystywał owe talenty ku chwale SGW i Mistrza Luctusa. Jak pewnie się domyślasz po roku Ulik po raz kolejny rzucił torbę w kąt i dzięki Paudenowi został szybko przyjęty w szeregi Kompanii Czarnego Gryfa. Trafił jednak w najgorszy dla niej czas. Gdy Piwnooki awansował na Żołnierza rozpoczęła się wojna KG z Zakonem i Gladiatorami, a następnie z Zabójcami Trolli, Leśnymi Elfami z obu lasów, Tancerzami Wojny i innymi ugrupowaniami. Ulik wyczuwając, że nic dobrego z tego nie wyjdzie, wymknął się jedną nocą z garnizonu, wskoczył na tratwę do Tileii, a następnie prosto do Novigradu. Tak właśnie zastał go gnomi rok 2009.

Ulik

2009-03-21T22:12:55Z

Ulik:

Piwnooki gnom o niepokornej duszy poszukiwacza przygód. Urodzony w Tir Tochair, wychowany w samej stolicy Cesarstwa Nilfgaardzkiego. Gdy tylko uzyskał pełnoletniość, nie zważając na demaskujący go akcent i nieprzychylność tubylców, wyruszył ku barbarzyńskiej Północy.
W okolicach gnomiego roku 2002, za czasów Fjella, na stałe zajął prycze w Stowarzyszeniu Gnomich Wynalazców. Pierwszy mithril zarobił na lewo, handlując wynalazkami z nieistniejącymi już Beserkerami ze Skellige, a konkretnie z jednym z ich agentów. Nigdy się nie wiedzieli, że handlują z nilfgaardczykiem. Po kilku miesiącach uzyskał akces do Wydziału Alchemii i Światopoznawstwa. Bardzo szybko, dzięki zakończonej pełnym sukcesem operacji wskrzeszenia Periodicusa i Dni Gnomiej Nauki, uzyskał awans na kierownika AiS'u. Gdy Jedda została pierwszą Mistrzynią SGW został jej prawą ręką. Ową ręką był również dla Mistrza Krougha i Mistrza Luctusa. Na szczęscie obaj byli leworęczni, więc miał masę czasu na realizowanie własnych planów.
Gdy Mistrzynią SGW była Jeddy zdobył on małą fortunę i sławę handlując mapami. Po kilku miesiącach z niejasnych przyczyn opuścił gildie i przeniósł się do Tileii, starając się o licencje handlarza drewnem. Nadaremno. Z podwiniętym ogonem powrócił do SGW tylko po by po raz kolejny oddać torbę. Tym razem wyruszył do lasu Darkwald by u pewnego elfa nauczyć się fuchy tropiciela, a następnie ze zdwojoną energią sięgnąć po wspominany uprzednio dokument. Tym razem osiągnął sukces. Na jego serdecznym palcu zabłysnął sygnet i stał się częścią Tileanskiego Konsorcjum ds. Handlu Drewnem. 'Dzięki' jego słomianemu zapałowi równie szybko co bezboleśnie owo Konsorcjum opuścił. Zwrócić należy uwagę, że opuścił je w skórzanych butach, nosem do przodu, bez żelaznych ciał obcych tkwiących w jego plecach oraz śpiąc z kurtyzanami, nie rybkami. Powrócił do swojej bazy wypadowej na północ od Jarugi, znaczy się do SGW.
Mistrzował wtedy Krough, który przywrócił Ulikowi należne mu miejsce w hierarchii SGW, czyli fotel Kierownika Wydziału AiS i Zastępcy Mistrza Stwoarzyszenia Gnomich Wynalazców. Na ten okres przypada rozpoczęcie wieloletniej, ponadpodziałowej przyjaźni między Piwnookim, a inżynierem Paudenem, sławnym truwerem i bawidamkiem. Razem wdawali się w dziesiątki karczemnych burd i pijackich nocy przepełnionych chrapliwym śpiewem, wspólnie ruszali na niemal samobójcze wyprawy w najbardziej zapomniane rejony świata by stawiać czoło nieopisanym monstrom. Z wypraw owych wracali z tarczą (a przynajmniej Pauden, Ulik od zawsze preferował sztylety. On co najwyżej wracał z puklerzem, ale i z niego niemal nie korzystał) tylko po to by kolejne tygodnie spędzić w absyntowym transie, w towarzystwie dam wiadomej profesji. Jednak w końcu Ulikowi skończyły się pieniądze zarobione na mapach, występy Paudena nie dawały wystarczających dochodów, a po doniesieniach od Rektora Uniwersytetu Oxenfurckiego o wyczynach pary Mistrz Krough odciął grant badawczy. Przyjaciele podjęli wtedy decyzję o zaciągnięciu się do kompanii najemnej. Jako, że obaj byli w gorącej wodzie kompani torby wysłali kurierem do Mahakamu, a sami ruszyli pierwszym statkiem do Kreutzhoffen.
W skrócie... Pauden został przyjęty i z czasem awansował do rangi Adiutanta w szeregach Czarnego Gryfa, Ulik nigdy nie doczekał się wtedy chusty rekruta. Wrócił do Stowarzyszenia Gnomich Wynalazców, gdzie Mistrzem został Luctus. Wrócił na zajmowane wcześniej stanowiska i dzięki cichemu poparciu Mistrza rozpoczął szkolenie jako nożownik w rodzinnym Cesarstwie Nilfgaardzkim. Owe szkolenie przeżył i wykorzystywał owe talenty ku chwale SGW i Mistrza Luctusa. Jak pewnie się domyślasz po roku Ulik po raz kolejny rzucił torbę w kąt i dzięki Paudenowi został szybko przyjęty w szeregi Kompanii Czarnego Gryfa. Trafił jednak w najgorszy dla niej czas. Gdy Piwnooki awansował na Żołnierza rozpoczęła się wojna KG z Zakonem i Gladiatorami, a następnie z Zabójcami Trolli, Leśnymi Elfami z obu lasów, Tancerzami Wojny i innymi ugrupowaniami. Ulik wyczuwając, że nic dobrego z tego nie wyjdzie, wymknął się jedną nocą z garnizonu, wskoczył na tratwę do Tileii, a następnie prosto do Novigradu. Tak właśnie zastał go gnomi rok 2009.

Ulik

2009-03-21T22:11:55Z

Ulik:

Piwnooki gnom o niepokornej duszy poszukiwacza przygód. Urodzony w Tir Tochair, wychowany w samej stolicy Cesarstwa Nilfgaardzkiego. Gdy tylko uzyskał pełnoletniość, nie zważając na demaskujący go akcent i nieprzychylność tubylców, wyruszył ku barbarzyńskiej Północy.
W okolicach gnomiego roku 2002, za czasów Fjella, na stałe zajął prycze w Stowarzyszeniu Gnomich Wynalazców. Pierwszy mithril zarobił na lewo, handlując wynalazkami z nieistniejącymi już Beserkerami ze Skellige, a konkretnie z jednym z ich agentów. Nigdy się nie wiedzieli, że handlują z nilfgaardczykiem. Po kilku miesiącach uzyskał akces do Wydziału Alchemii i Światopoznawstwa. Bardzo szybko, dzięki zakończonej pełnym sukcesem operacji wskrzeszenia Periodicusa i Dni Gnomiej Nauki, uzyskał awans na kierownika AiS'u. Gdy Jedda została pierwszą Mistrzynią SGW został jej prawą ręką. Ową ręką był również dla Mistrza Krougha i Mistrza Luctusa. Na szczęscie obaj byli leworęczni, więc miał masę czasu na realizowanie własnych planów.
Gdy Mistrzynią SGW była Jeddy zdobył on małą fortunę i sławę handlując mapami. Po kilku miesiącach z niejasnych przyczyn opuścił SGW i przeniósł się do Tileii, starając się o licencje handlarza drewnem. Nadaremno. Z podwiniętym ogonem powrócił do SGW tylko po by po raz kolejny oddać torbę. Tym razem wyruszył do lasu Darkwald by u pewnego elfa nauczyć się fuchy tropiciela, a następnie ze zdwojoną energią sięgnąć po wspominany uprzednio dokument. Tym razem osiągnął sukces. Na jego serdecznym palcu zabłysnął sygnet i stał się częścią Tileanskiego Konsorcjum ds. Handlu Drewnem. 'Dzięki' jego słomianemu zapałowi równie szybko co bezboleśnie owo Konsorcjum opuścił. Zwrócić należy uwagę, że opuścił je w skórzanych butach, nosem do przodu, bez żelaznych ciał obcych tkwiących w jego plecach oraz śpiąc z kurtyzanami, nie rybkami. Powrócił do swojej bazy wypadowej na północ od Jarugi, znaczy się do SGW.
Mistrzował wtedy Krough, który przywrócił Ulikowi należne mu miejsce w hierarchii SGW, czyli fotel Kierownika Wydziału AiS i Zastępcy Mistrza Stwoarzyszenia Gnomich Wynalazców. Na ten okres przypada rozpoczęcie wieloletniej, ponadpodziałowej przyjaźni między Piwnookim, a inżynierem Paudenem, sławnym truwerem i bawidamkiem. Razem wdawali się w dziesiątki karczemnych burd i pijackich nocy przepełnionych chrapliwym śpiewem, wspólnie ruszali na niemal samobójcze wyprawy w najbardziej zapomniane rejony świata by stawiać czoło nieopisanym monstrom. Z wypraw owych wracali z tarczą (a przynajmniej Pauden, Ulik od zawsze preferował sztylety. On co najwyżej wracał z puklerzem, ale i z niego niemal nie korzystał) tylko po to by kolejne tygodnie spędzić w absyntowym transie, w towarzystwie dam wiadomej profesji. Jednak w końcu Ulikowi skończyły się pieniądze zarobione na mapach, występy Paudena nie dawały wystarczających dochodów, a po doniesieniach od Rektora Uniwersytetu Oxenfurckiego o wyczynach pary Mistrz Krough odciął grant badawczy. Przyjaciele podjęli wtedy decyzję o zaciągnięciu się do kompanii najemnej. Jako, że obaj byli w gorącej wodzie kompani torby wysłali kurierem do Mahakamu, a sami ruszyli pierwszym statkiem do Kreutzhoffen.
W skrócie... Pauden został przyjęty i z czasem awansował do rangi Adiutanta w szeregach Czarnego Gryfa, Ulik nigdy nie doczekał się wtedy chusty rekruta. Wrócił do Stowarzyszenia Gnomich Wynalazców, gdzie Mistrzem został Luctus. Wrócił na zajmowane wcześniej stanowiska i dzięki cichemu poparciu Mistrza rozpoczął szkolenie jako nożownik w rodzinnym Cesarstwie Nilfgaardzkim. Owe szkolenie przeżył i wykorzystywał owe talenty ku chwale SGW i Mistrza Luctusa. Jak pewnie się domyślasz po roku Ulik po raz kolejny rzucił torbę w kąt i dzięki Paudenowi został szybko przyjęty w szeregi Kompanii Czarnego Gryfa. Trafił jednak w najgorszy dla niej czas. Gdy Piwnooki awansował na Żołnierza rozpoczęła się wojna KG z Zakonem i Gladiatorami, a następnie z Zabójcami Trolli, Leśnymi Elfami z obu lasów, Tancerzami Wojny i innymi ugrupowaniami. Ulik wyczuwając, że nic dobrego z tego nie wyjdzie, wymknął się jedną nocą z garnizonu, wskoczył na tratwę do Tileii, a następnie prosto do Novigradu. Tak właśnie zastał go gnomi rok 2009.

Ulik

2009-03-21T22:09:38Z

Ulik:

Piwnooki gnom o niepokornej duszy poszukiwacza przygód. Urodzony w Tir Tochair, wychowany w samej stolicy Cesarstwa Nilfgaardzkiego. Gdy tylko uzyskał pełnoletniość, nie zważając na demaskujący go akcent i nieprzychylność tubylców, wyruszył ku barbarzyńskiej Północy.
W okolicach gnomiego roku 2002, za czasów Fjella, na stałe zajął prycze w Stowarzyszeniu Gnomich Wynalazców. Pierwszy mithril zarobił na lewo, handlując wynalazkami z nieistniejącymi już Beserkerami ze Skellige, a konkretnie z jednym z ich agentów. Nigdy się nie wiedzieli, że handlują z nilfgaardczykiem. Po kilku miesiącach uzyskał akces do Wydziału Alchemii i Światopoznawstwa. Bardzo szybko, dzięki zakończonej pełnym sukcesem operacji wskrzeszenia Periodicusa i Dni Gnomiej Nauki, uzyskał awans na kierownika AiS'u. Gdy Jedda została pierwszą Mistrzynią SGW został jej prawą ręką. Ową ręką był również dla Mistrza Krougha i Mistrza Luctusa. Na szczęscie obaj byli leworęczni, więc miał masę czasu na realizowanie własnych planów.
Za czasów Mistrzyni Jeddy zdobył małą fortunę i sławę handlując mapami. Po kilku miesiącach z niejasnych przyczyn opuścił SGW i przeniósł się do Tileii, starając się o licencje handlarza drewnem. Nadaremno. Z podwiniętym ogonem powrócił do SGW tylko po by po raz kolejny oddać torbę. Tym razem wyruszył do lasu Darkwald by u pewnego elfa nauczyć się fuchy tropiciela, a następnie ze zdwojoną energią sięgnąć po wspominany uprzednio dokument. Tym razem osiągnął sukces. Na jego serdecznym palcu zabłysnął sygnet i stał się częścią Tileanskiego Konsorcjum ds. Handlu Drewnem. 'Dzięki' jego słomianemu zapałowi równie szybko co bezboleśnie owo Konsorcjum opuścił. Zwrócić należy uwagę, że opuścił je w skórzanych butach, nosem do przodu, bez żelaznych ciał obcych tkwiących w jego plecach oraz śpiąc z kurtyzanami, nie rybkami. Powrócił do swojej bazy wypadowej na północ od Jarugi, znaczy się do SGW.
Mistrzował wtedy Krough, który przywrócił Ulikowi należne mu miejsce w hierarchii SGW, czyli fotel Kierownika Wydziału AiS i Zastępcy Mistrza Stwoarzyszenia Gnomich Wynalazców. Na ten okres przypada rozpoczęcie wieloletniej, ponadpodziałowej przyjaźni między Piwnookim, a inżynierem Paudenem, sławnym truwerem i bawidamkiem. Razem wdawali się w dziesiątki karczemnych burd i pijackich nocy przepełnionych chrapliwym śpiewem, wspólnie ruszali na niemal samobójcze wyprawy w najbardziej zapomniane rejony świata by stawiać czoło nieopisanym monstrom. Z wypraw owych wracali z tarczą (a przynajmniej Pauden, Ulik od zawsze preferował sztylety. On co najwyżej wracał z puklerzem, ale i z niego niemal nie korzystał) tylko po to by kolejne tygodnie spędzić w absyntowym transie, w towarzystwie dam wiadomej profesji. Jednak w końcu Ulikowi skończyły się pieniądze zarobione na mapach, występy Paudena nie dawały wystarczających dochodów, a po doniesieniach od Rektora Uniwersytetu Oxenfurckiego o wyczynach pary Mistrz Krough odciął grant badawczy. Przyjaciele podjęli wtedy decyzję o zaciągnięciu się do kompanii najemnej. Jako, że obaj byli w gorącej wodzie kompani torby wysłali kurierem do Mahakamu, a sami ruszyli pierwszym statkiem do Kreutzhoffen.
W skrócie... Pauden został przyjęty i z czasem awansował do rangi Adiutanta w szeregach Czarnego Gryfa, Ulik nigdy nie doczekał się wtedy chusty rekruta. Wrócił do Stowarzyszenia Gnomich Wynalazców, gdzie Mistrzem został Luctus. Wrócił na zajmowane wcześniej stanowiska i dzięki cichemu poparciu Mistrza rozpoczął szkolenie jako nożownik w rodzinnym Cesarstwie Nilfgaardzkim. Owe szkolenie przeżył i wykorzystywał owe talenty ku chwale SGW i Mistrza Luctusa. Jak pewnie się domyślasz po roku Ulik po raz kolejny rzucił torbę w kąt i dzięki Paudenowi został szybko przyjęty w szeregi Kompanii Czarnego Gryfa. Trafił jednak w najgorszy dla niej czas. Gdy Piwnooki awansował na Żołnierza rozpoczęła się wojna KG z Zakonem i Gladiatorami, a następnie z Zabójcami Trolli, Leśnymi Elfami z obu lasów, Tancerzami Wojny i innymi ugrupowaniami. Ulik wyczuwając, że nic dobrego z tego nie wyjdzie, wymknął się jedną nocą z garnizonu, wskoczył na tratwę do Tileii, a następnie prosto do Novigradu. Tak właśnie zastał go gnomi rok 2009.

Ulik

2009-03-21T22:07:43Z

Ulik:

Piwnooki gnom o niepokornej duszy poszukiwacza przygód. Urodzony w Tir Tochair, wychowany w samej stolicy Cesarstwa Nilfgaardzkiego. Gdy tylko uzyskał pełnoletniość, nie zważając na demaskujący go akcent i nieprzychylność tubylców, wyruszył ku barbarzyńskiej Północy.
W okolicach gnomiego roku 2002, za czasów Fjella, na stałe zajął prycze w Stowarzyszeniu Gnomich Wynalazców. Pierwszy mithril zarobił na lewo, handlując wynalazkami z nieistniejącymi już Beserkerami ze Skellige, a konkretnie z jednym z ich agentów. Nigdy się nie wiedzieli, że handlują z nilfgaardczykiem. Po kilku miesiącach uzyskał akces do Wydziału Alchemii i Światopoznawstwa. Bardzo szybko, dzięki zakończonej pełnym sukcesem operacji wskrzeszenia Periodicusa i Dni Gnomiej Nauki, uzyskał awans na kierownika AiS'u. Gdy Jedda została pierwszą Mistrzynią SGW został jej prawą ręką. Ową ręką był również dla Mistrza Krougha i Mistrza Luctusa. Na szczęscie obaj byli leworęczni, więc miał masę czasu na realizowanie własnych planów.
Za czasów Mistrzyni Jeddy zdobył małą fortunę i sławę handlując mapami. Po kilku miesiącach z niejasnych przyczyn opuścił SGW i przeniósł się do Tileii, starając się o licencje handlarza drewnem. Nadaremno. Z podwiniętym ogonem powrócił do SGW tylko po by po raz kolejny oddać torbę. Tym razem wyruszył do lasu Darkwald by u pewnego elfa nauczyć się fuchy tropiciela, a następnie ze zdwojoną energią sięgnąć po wspominany uprzednio dokument. Tym razem osiągnął sukces. Na jego serdecznym palcu zabłysnął sygnet i stał się częścią Tileanskiego Konsorcjum ds. Handlu Drewnem. 'Dzięki' jego słomianemu zapałowi równie szybko co bezboleśnie owo Konsorcjum opuścił. Zwrócić należy uwagę, że opuścił je w skórzanych butach, nosem do przodu, bez żelaznych ciał obcych tkwiących w jego plecach oraz śpiąc z kurtyzanami, nie rybkami. Powrócił do swojej bazy wypadowej na północ od Jarugi, znaczy się do SGW.
Mistrzował wtedy Krough, który przywrócił Ulikowi należne mu miejsce w hierarchii SGW, czyli fotel Kierownika Wydziału AiS i Zastępcy Mistrza Stwoarzyszenia Gnomich Wynalazców. Na ten okres przypada rozpoczęcie wieloletniej, ponadpodziałowej przyjaźni między Piwnookim, a inżynierem Paudenem, sławnym truwerem i bawidamkiem. Razem wdawali się w dziesiątki karczemnych burd i pijackich nocy przepełnionych chrapliwym śpiewem, wspólnie ruszali na niemal samobójcze wyprawy w najbardziej zapomniane rejony świata by stawiać czoło nieopisanym monstrom. Z wypraw owych wracali z tarczą (a przynajmniej Pauden, Ulik od zawsze preferował sztylety. On co najwyżej wracał z puklerzem, ale i z niego niemal nie korzystał) tylko po to by kolejne tygodnie spędzić w absyntowym transie, w towarzystwie dam wiadomej profesji. Jednak w końcu Ulikowi skończyły się pieniądze zarobione na mapach, występy Paudena nie dawały wystarczających dochodów, a po doniesieniach od Rektora Uniwersytetu Oxenfurckiego o wyczynach pary Mistrz Krough odciął grant badawczy. Przyjaciele podjęli wtedy decyzję o zaciągnięciu się do kompanii najemnej. Jako, że obaj byli w gorącej wodzie kompani torby wysłali kurierem do Mahakamu, a sami ruszyli pierwszym statkiem do Kreutzhoffen.
W skrócie... Pauden został przyjęty i z czasem awansował do rangi Adiutanta w szeregach Czarnego Gryfa, Ulik nigdy nie doczekał się wtedy chusty rekruta. Wrócił do Stowarzyszenia Gnomich Wynalazców, gdzie Mistrzem został Luctus. Wrócił na zajmowane wcześniej stanowiska i dzięki cichemu poparciu Mistrza rozpoczął szkolenie jako nożownik w rodzinnym Cesarstwie Nilfgaardzkim. Owe szkolenie przeżył i wykorzystywał owe talenty ku chwale SGW i Mistrza Luctusa. Jak pewnie się domyślasz po roku Ulik po raz kolejny rzucił torbę w kąt i dzięki Paudenowi został szybko przyjęty w szeregi Kompanii Czarnego Gryfa. Trafił jednak w najgorszy dla niej czas. Gdy Piwnooki awansował na Żołnierza rozpoczęła się wojna KG z Zakonem i Gladiatorami, a następnie z Zabójcami Trolli, Leśnymi Elfami z obu lasów, Tancerzami Wojny i innymi ugrupowaniami. Ulik wyczuwając, że nic dobrego z tego nie wyjdzie, wymknął się jedną nocą z garnizonu, wskoczył na tratwę do Tileii, a następnie prosto do Novigradu. Tak właśnie zastał go gnomi rok 2009.

Ulik

2009-03-21T22:07:09Z

Ulik:

Ulik

2009-03-21T22:04:39Z

Ulik:

2007-06-09T21:12:46Z

Ulik:

Gnomy to niewysokie (1-1,5m) humanoidy, które natura obdarzyła dlugim nosem i niesłychaną ciekawością oraz pomysłowością, które kierują życiem gnoma od samych jego narodzin. W świecie Arkadii głowna siedzibą gnomów jest [[Twierdza Carbon]] w [[Masywie Mahakam]] gdzie znajduje się [[Stowarzyszenie Gnomich Wynalazcow]]. W [[Imperium]] gnomy można spotkać w tileańskim mieście [[Toscania]]. Oto co możemy o nich przeczytać w bibliotece w Nuln:
__________________________________________________________________________
/ \
| GNOMIE RODY |
| |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| Wiele podrozowalem, niewiele miejsc na swiecie stanowi dla mnie |
| tajemnice. Przemierzalem lesne gestwiny Imperium i Ksiestw Granicznych |
| bezkresne laki Bretonii, sloneczna Tilee i Estalie, pustynna Arabie, |
| rzadzony twarda reka Nilfgaard, zwasnione Krolestwa Polnocne i wiele, |
| wiele innych miejsc. Teraz, gdy osiadlem na dobre w jednym miejscu, |
| gdy nieznane nie kusi tak jak dawniej postanowilem spisac to co spisane |
| jeszcze nie zostalo. |
| |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| Gnomy. Rasa, ktorej poczatki gina w mroku dziejow. Rasa, ktora nigdy |
| zdawala sie nie wdawac w wojny i potyczki. Rasa, ktora nie chciala |
| wladac swiatem, tworzyc krolestw, panst i imperiow. Rasa, ktora |
| przynosi swiatu rozwoj. Mozna rzec wyslannicy bogow, stworzenia |
| idealne. Jakze bledne jest to stwierdzenie. |
| |
| Gnomy. Rasa, ktorej poczatki lacza sie z poczatkami ich kuzynow, |
| krasnoludow. Wraz z nimi zyly i pracowaly. Czy to w Gorach Kranca |
| Swiata, Mahakamie czy Gorach Ognistych. Mijaly wieki, pojawialy sie |
| kolejne rasy: elfy, ludzie, halflingi, ogry, goblinoidy. |
| W przeciwienstwie do krasnoludow, gnomy nie izolowaly sie, coraz |
| wiecej osobnikow opuszcalo swych kuzynow aby zaczac koegzystowac z |
| innymi rasami. Gnomie rody rozprzestrzenily sie po calym swiecie, |
| zyjac wsrod innych, uznajac ich ojczyzne za swoja... i wraz z nimi |
| walczac. Jedyna cecha, wspolna wszystkim gnoma jest ich bystry umysl. |
| Tak jak wsrod innych ras zdarzaja sie tam osoby odwazne, strachliwie, |
| skore do bitki i wypitki. Zdarzaja sie kaplani i skrytobojcy. |
| Gnomy nigdy nie stworzyly wlasnego panstwa. Rodom nigdy nie udalo sie |
| zjednoczyc. Dzieli je zbyt wiele, a spoleczenstwa gnomie w poszczegolnych|
| regionach nigdy nie dalyby rady same uzyskac autonomii, wszelkie |
| proby skonczylyby sie czystka rasowa. |
| Jedynym wyjatkiem (potwierdzajacym niestety regule) jest gnomie |
| krolestwo w Krzemiennych Wzgorzach (Mahakam). Dzieki Rodowi Kwartz |
| udalosie wynegocjowac od krasnoludow autonomie. |
| Gnomy rodza sie i gina. Jak wszyscy. Jednak wielu jest gnomich |
| inzynierow, ktorym pomiedzy tymi dwoma stanami udalo sie rozwinac |
| technike, rozslawiajac tym samym gnomia rase. Nikt nie zapamieta |
| gnomich wojownikow ginacych w roznych wojnach, magow wladajacych |
| niewyobrazalna moca, kaplanow przynoszacych zycie cierpiacym i |
| skrytobojcow przynoszacych smierc zdrowym. Wszystkie gnomy to wynalazcy, |
| tak uwazaja niedouczeni i do tego nalezy sie przyzwyczaic. |
| |
|**************************************************************************|
|**************************************************************************|
| |
| Na poczatku istnialy cztery najwieksze skupiska gnomiej spolecznosci: |
| Mahakam, Tir Tochair, Gory Kranca Swiata i Gory Przeskoku. Powstaly |
| cztery wielkie rody (odpowiednio): Kwartz, Deymo, Staregal i Cappalo. |
| Rod Kwartz, najznamienitszy ze wszystkich. Dzieki niemu udalo sie |
| uzyskac autonomie w Mahakamie. Zyje w przyjazni z krasnoludami, wraz |
| z nimi pracuje i walczy. Rod utrzymuje jednosc, czasami tylko ktorys z |
| gnomich klanow postanowi opuscic Masyw i osiedlic sie w nowym miejscu. |
| Rod Deymo, powstaly w Tir Tochair upadl jako ostatni z Czworki. |
| Nie zniszczyly go najazdy goblinoidow czy hord chaosu. Zniszczyla |
| go zdrada i chciwosc. Gdy Cesarstwo Nilfgaardzie stawalo sie coraz |
| silniejsze i rozszerzalo swoje wplywy przyszedl czas i na Tir Tochair. |
| Krasnoludy nie chcialy ulec, nie godzily sie na poddanstwo, jednak |
| posrod gnomow pojawil sie rozlam. Czesc chciala walczyc, nawet jesli |
| sprawa bylaby przegrana... czesc jednak widzala korzysci jakie moze |
| przyniesc dolaczenie sie do Cesarstwa. Rozgorzaly spory. Rod rozlamal |
| sie na dwie frakcje, ktore nie mogly dojsc do porozumienia... jednak |
| gnomy nigdy nie wypowiedza wojny swoim ziomkom... otwarcie. Nastal okres |
| gdy sztylet i trucizna stal sie rownie powszechny co chleb i woda. |
| Nilfgaard, ktory dostrzegl rozlam nie czekal. Zaatakowal. Po raz pierwszy|
| i (oby) jedyny w histrii gnom otwarcie zabijal gnoma. Krasnoludy i |
| gnomy-lojalisci w pierwszej kolejnosci zajeli sie tymi, ktorzy byli |
| przychylni Cesarzowi. Gnomia rasa w Tir Tochair odniosla wtedy wielka |
| strate, w ciagu kilku dni zginely setki gnomow zabitych przez wlasnych |
| wspolbraci i kuzynow. Ci ktorzy przezyli rzez uciekli do Nilfgaardu. |
| Tir Tochair obronilo sie militarnie, jednak w ciagu kilkunastu kolejnych |
| lat musialo ulec ekonomicznie i Nilfgaardczycy bez przeszkod wprowadzili |
| wlasne wojska na teren masywu. O dziwo przynioslo to wiecej korzysci |
| niz przeszkod, wyroby z Tir Tochair docieraly do calego swiata, jednak |
| ci ktorym wciaz marzy sie wolnosc i suwerennosc wciaz walcza w odzialach |
| partyzanckich. Nilfgaardczycy jednak sa madrzy. Nie odgrywaja sie na |
| ludnosci cywilnej. Wiedza, ze jakikolwiek akt agresji na cywilach |
| spowoduje bunt i znow zostana wypchnieci z masywu i pozbawieni |
| znamienitej stali. Nawet jesli krasnoludy i gnomy mialby umrzec z glodu |
| w swoich gorskich twierdzach. |
| Rod Staregal z Gor Kranca Swiata zniknal jako pierwszy. Gdy hordy |
| chaosu, skaveni, nieumarli i goblinoidy nekaly Gory, a kolejne twierdze |
| krasnoludzkie padaly zaczal sie eksodus gnomow do Imperium i dalej. |
| Kazde ugrupowanie poszlo w swoja strone. W Gorach Kranca Swiata zostal |
| tylko jeden Rod, rownie zaciety i nieustepliwy co krasnoludy, ktory |
| wraz z nimi broni twierdz i odbija te zdobyte. Rod Yrthan nigdy nie |
| opusci terenu, ktory uznal za ojczyzne. Wyzwoli go lub zginie probujac. |
| Rod Cappalo, ktory istnial dluzej niz Staregal rozpadl sie z |
| najbardziej banalnej przyczyny: czlonkowie Rodu od dawien, dawna |
| zajmowali sie gornictwem i metarulgia. Jednak nadszedl czas gdy na |
| na terenach zajmowanych wyczerpaly sie mineraly. Nastapil drugi |
| w dziejach rasy gnomiej eksodus, na polnoc, do Bretonii, na poludnie |
| do Tilei i Estalii oraz na wschod, w gory Appucini. Tu konczy sie |
| historia Rodu Cappalo. |
| |
| |
| Podczas jednej z moich podrozy na wschod, do Arabii natrafilem |
| na wzmianke o kilku gnomich rodach wywodzacych sie gdzies z gor na |
| dalekim wschodzie. Mozliwe wiec, ze istnial tam Piaty Rod... lecz |
| jest to tylko przypuszczenie. Jak dotad korzenie spotkanych gnomow |
| siegaly ktoregos z Czterech Rodow. |
| |
|**************************************************************************|
|**************************************************************************|
| |
| Niezaleznie od pochodzenia w gnomiej spolecznosci wyksztalcil sie |
| podzial na rody, mozliwe wiec jest, iz na poczatku, w czasach o ktorych |
| nie wiemy praktycznie nic istnialo tylko jedna gnomia spolecznosc. Sa |
| to jednak tylko przypuszczenia i nie mozna tego przyjmowac za pewnik. |
| |
| Rod jest podzielony na rodziny, na czele rodu stoja przedstawiciele |
| pieciu najstarszych rodzin w danej spolecznosci zwani dalej rada, w |
| ktorej najwazniejszy jest gnom reprezentujacy rodzine rodowa, czyli |
| taka, od ktorej nazwiska nazwano rod. |
| W wiekszosci rodow ujednolicil sie rowniez system nadawania nazwisk |
| mlodnym gnomkom i gnomom, wyglada on nastepujaco: |
| |
| imie rodzina-rod |
| |
| Tak wiec nasz przykladowy gnom, Reas, ktory urodzil sie w Nilfgaardzie |
| w rodzinie Teas nalezacej do rodu Aerach podpisuje sie: |
| |
| Reas Teas-Aerach |
| |
| Czesto gnomki, ktore wyszly za maz zmieniaja nazwisko wlasnej rodziny |
| na nazwisko swojego wybranka, nie jest to jednak konieczne. Przykladowo |
| malzonka naszego Reasa - Dora Rand-Aerach postanowila to zrobic: |
| |
| Dora Teas-Aerach, z domu Rand |
| |
| Gnomki i gnomy, ktore wywodza sie z rodzin rodowych posiadaja tylko |
| jednoczlonowe nazwisko. Tak jak ja. |
| |
| Przypadki zmiany rodu mozna policzyc na palcach obu rak, Rod jest |
| czyms co gnom uwaza za swoje korzenie, za spoleczniosc, do ktorej, |
| niezaleznie gdzie teraz sie znajduje nalezy, z ktora sie identyfikuje. |
| Kazdy z rodow ma swoje zasady. Nie jest to jednak opasla ksiega |
| zakazow i nakazow. Rada daje bardzo duza swobode gnomom nalezacym do |
| rodu, nie narzuca swojej woli poszczegolnym rodzinom czy jednostkom. |
| Podobnie sprawa przedstawia sie na stopniu rodziny, glowa sluzy tylko i |
| wylacznie rada. |
| |
| Rada Rodu ustala stosunek rodu do aktualnych wydarzen, ustala ceny |
| dobr stworzonych przez rod, ktore sa wysylane poza spolecznosc. Sluzy |
| rada tym, ktorzy o nia poprosza oraz osadza tych, ktorzy zlamali |
| ustalone zasady. |
| |
|**************************************************************************|
|**************************************************************************|
| |
| Przez te wszystkie lata moich podrozy spotkalem setki przedstawicieli |
| gnomiej rasy. Wiekszosc nalezala do ktoregos z istniejacych obecnie |
| rodow, ktore to zamierzam teraz pokrotce opisac, o zasady w rodach |
| panujace bedziecie musieli zapytac juz sami gdy spotkacie |
| przedstawiciela, ktoregos z nizej wymienionych rodow. |
| |
| |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD KWARTZ |
| |
| Jedyny z Czterech Rodow, ktory przetrwal do dnia dzisiejszego. Jego |
| siedziba znajduje sie w Krzemiennych Wzgorzach w jednej z gnomich |
| twierdz. Rodziny tego rodu zajmuja sie glownie gornictwem i metarulgia. |
| Najwybitniejsze jednostki stanowia swoista arystokracje posrod gnomow, |
| dzieki ich wysilkom udalo sie stworzyc autonomiczne krolestwo, uniknac |
| podzialow wewnatrz Rodu i spiec z krasnoludami. Wszystkie gnomy z tej |
| spolecznosci cechuje jedno: duma. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD VON HABENIX |
| |
| Najmlodszy z rodow. Kilkadziesiat lat temu spora grupa gnomich |
| inzynierow postanowila opuscic Krzemienne Wzgorza i tym samym rod Kwartz.|
| Podzial oddbyl sie w pokojowej atmosferze, po kilku dniach negocjacji |
| okolo setki gnomow ruszylo na polnoc aby osiedlic sie w Wolnym Miescie |
| Novigrad i tam rozprzestrzeniac gnomia mysl techniczna posrod innych |
| ras. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD NAAI |
| |
| Najmniejszy z rodow, liczacy sobie dwie setki lat. Ta grupa wywodzi sie |
| rowniez z rodu Kwartz. Gnomy z rodziny Naai byly (i sa) nadwyraz |
| uzdolnione artystycznie. Poeci, muzycy, malarze i aktorzy. Dwie setki |
| lat temu rodzina ta stwierdzila, iz w Krzemiennych Wzgorzach, krainie |
| gornictwa i metarulgii nie ma dla nich miejsca. Rada Rodu Kwartz |
| zezwolila na przeksztalcenie rodziny w rod. Nowopowstala spolecznosc |
| ruszyla na polnoc by osiedlic sie w Oxenfurcie. W ten sposob rod Kwartz |
| pozbyl sie najwiekszych egocentrykow w spolecznosci. Wiadomo jak to jest |
| z artystami. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD KERD |
| |
| Wywodzacy sie z Rodu Kwartz, sa to gnomy ktore postanowily pozostac |
| pod gora Carbon, w Mons Arx i Craag Ros. Tak jak i w rodzie Kwartz sa to |
| glownie gornicy, kowale i alchemicy. Jednak posrod tego rodu, w |
| przeciwienstwie do Kwartz gnomy przejawiaja o wiele wieksza chec do |
| wojaczki. Musza taka przejawiac. Ciagle najazdy goblinoidow nie |
| pozwalaja na brak czujnosci. Gnomy z tego rodu stanowia gwardie w |
| krasnoludzkich twierdzach. To wlasnie dziesiatki gnomow z rodu Kerd |
| zginely w bitwie pod Craag Ros. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD NOISEHAMMER |
| |
| Rod rownie mlody co rod von Habenix, wyruszyl do Novigradu wraz z |
| nim. Jednak nie aby szerzyc nauke lecz w pogoni za zlotem. Gnomy z tego |
| rodu to najznamienitsi kupcy, handlarze... i zlodzieje posrod gnomow. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD ERPP |
| |
| Jeden z czterech rodow, na ktore rozpadl sie rod Deymo. Opowiedzial sie|
| przeciwko Nilfgaardowi i rodowi Aerach, ktory to zostal przez nich niemal|
| wybity. Jako jedyny rod ma na rekach krew swoich wspolbraci. Gnomy |
| wywodzace sie z tej spolecznosci nie stronia od rozwiazywania problemow |
| sila i sa bardzo wrazliwi na wlasnym punkcie. Obrazenie ktoregos z nich |
| moze skonczyc sie szybkim pchnieciem sztyletu. Po przejeciu Tir Tochair |
| przez Nilfgaardczykow czlonkowie tego rodu albo rozeszli sie po swiecie |
| albo walcza w oddzialach partyzanckich w Tir Tochair. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD THRAAD |
| |
| Drugi rod wywodzacy sie z rodu Deymo o nastawieniu anty-nilfgaardzkim. |
| Po masakrze w Tir Tochair (w ktorym czlonkowie tego rodu rowniez brali |
| aktywny udzial) Rada Rodu postanowila opuscic masyw. Przedstawiciele |
| rodu rozeszli sie po Temerii, Redanii i Mahakamie. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD AERACH |
| |
| Trzeci z rodow, na ktore rozpadl sie rod Deymo. Opowiedziali sie za |
| przymierzem z Nilfgaardem. Zaplacili za to najwyzsza cene. Trzy-czwarte |
| gnomow z tego rodu zostalo zabite podczas masakry jaka zgotowali im |
| ich wspolbracia z rodu Erpp i krasnoludy. Ci ktorym udalo sie przezyc |
| uciekli do Nilfgaardu. Ich siedziba znajduje sie w stolicy Nilfgaardu w |
| malowniczej dolinie rzeki Alba. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD INDAGATRIX |
| |
| Ostatni z Tir Tochair, podczas wojny nie opowiedzial sie po zadnej ze |
| stron co mialy mu za zle oba stronnictwa, jednak dzieki neutralnosci |
| udalo sie uratowac jego czlonkow. Po masakrze Rada Rodu postanowila |
| aby kazda z rodzin wybrala wlasna droge. Czesc wyruszyla do Nilfgaardu |
| wraz z rodem Aerach, czesc udala sie na polnoc, a kilkanascie rodzin |
| za ocean. Czlonkow rodu Indagatrix zawsze charakteryzowal spryt i |
| ciekawosc... jednak zawsze dbali tylko o wlasne interesy. Po opuszczeniu |
| Tir Tochair wielu stalo sie podroznikami i najemnikami, ktorzy dla |
| zapewniania sobie godnej przyszlosci zdoli sa zrobic naprawde wiele. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD DE REYER |
| |
| Jeden z rodow, ktory powstal po rozpadzie rodu Cappalo. Kilkanascie |
| gnomich rodzin ruszylo pod przywodztwem Targila de Reyer na polnoc aby |
| w koncu osiedlic sie w miescie Gyen w poblizu masywu Orcal i lasu Chalon |
| Z rodu de Reyer pochodza najlepsi zielarze, alchemicy i medycy posrod |
| gnomiej spolecznosci, wielu jest rowniez posrod tego rodu zolnierzy, |
| ktorzy bronia wspolbraci przed goblinoidami zamieszkujacymim masyw Orcal.|
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD MORBIDSEN |
| |
| Rod powstal po podziale rodu Cappalo. Gnomy z tego rodu zupelnie |
| odciely sie od gorskich korzeni. Jego siedziba znajduje sie na polnocy |
| Bretonii, gleboko w jednej z puszcz. Z tego rodu pochodza najwybitniejsi |
| lowcy i tropiciele. Wielu z nich zaciaga sie do wojsk, ktoregos z |
| krolestw aby tam dosluzyc sie honorow jako zwiadowcy lub wybieraja |
| profesje o wiele ryzykowniejsza i spedzaja wiekszosc zycia w mroku, a |
| sztylet i noz do rzucania staja sie ich najlepszym przyjaciolmi. Przed |
| bystrym wzrokiem i wyostrzonym sluchem gnomow z rodu Morbidsen nic sie |
| nie ukryje (chyba, ze inny gnom z tegoz klanu). |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD TOSCANELLI |
| |
| Ci z rodu Cappalo, ktorzy postanowili pozostac w gorach przeksztalcili |
| sie w rod Toscanelli, ktorego to siedziba znajduje sie tileanskim miescie|
| Toscania. Gnomy te to glownie gornicy, kowale, alchemicy i wynalazcy. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD CORTICELLI |
| |
| Ostatni z rodow powstalych po rozpadzie rodu Cappalo. Okolo czterech |
| setek gnomow wyruszylo z Gor Przeskoku daleko na poludnie Tilei. |
| Wiekszosc osiedlila sie w miescie Remas i tam tez znajduje sie siedziba |
| rodu. Wiekszosc gnomow z tego rodu zajmuje sie handlem i rzemioslem. |
| Wielu rowniez zostalo marynarzami i wraz ze statkami handlowymi |
| przemierzaja oceany. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD MEISTERSTUCK |
| |
| Najbardziej tajemniczy z rodow. Wywodzi sie z rodu Staregal. Czlonkowie|
| tego rodu zawsze posiadali mistyczne moce, dostepne jedynie nielicznym. |
| Po eksodusie z Gor Kranca Swiata gnomy te udaly sie w daleka podroz na |
| wysle Albion, domu Wysokich Elfow. Elfy pozwolily gnomim magom pozostac |
| na wyspie by mogli zglebiac tajniki mocy. Niewielu z nich opuszcza wyspe |
| by podrozowac po swiecie lecz gdy juz sie ich spotka nie mozna ich |
| pomylic z zadnym z innych rodow. Dumni i dostojni. Gotowi niesc pomoc |
| potrzebujacym i smierc tym, ktorzy osmielili sie im przeciwstawic. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD VAN SCHEER |
| |
| Drugi pod wzgledem liczebnosci z rodow (przewyzsza go tylko rod |
| Kwartz). Rod powstal po eksodusie z Gor Kranca Swiata, jego siedziba |
| znajduje sie w Nuln, jednak gnomy z tego rodu rozsiane sa po calym |
| Imperium, Kislevie i Ksiestwach Granicznych. Gnomy te zajmuja sie |
| wszelkimi mozliwymi zawodami, od prowadzenia sklepu po skrytobojstwa. |
\__________________________________________________________________________/
/ \
| ROD YRTHAN |
| |
| Najbardziej wojowniczy z rodow, pozostal w Gorach Kranca Swiata by wraz |
| z krasnoludami walczyc z hordami chaosu, skavenami i goblinoidami. Maja |
| najwiecej cech wspolnych z krasnoludami, wojowniczy, uparci, butni, |
| dumni i skorzy do poswiecen. Beda walczyc do ostatniej kropli krwi. |
| Gnomy z rody Yrthan uwazaja swoich wspolbraci, ktorzy opuscili Gory |
| Kranca Swiata za tchorzy i miernoty. |
\__________________________________________________________________________/